LEO EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI
AD FUTURAM REI 5IEM0RIAM
Quoiliain divina? bonitatis niunere contigit Nobis .Jubila?um magnum indicere in annura proximum, nihil jam restât quod exoptemus, quoque studeamus vehementius, quam ut successus prospères habeat ac sperata bénéficia, adjuvante Deo, affatim pariât. Nos quidem dabimus diligenter operani, ut civium ai'que et peregrinorum saluti commoditatique toto eo tempore serviatur, summa voluntate providendo, ut ex rébus iis qufe religioni, virtuti, pietati usui esse queant, nemo ullam in Urbe desideret. Verum ut, qui gravius svgrotant corpore, eorum valetudini assidere studiosius proximi soient eosque nituntur omni ratione adducere ut se sanari patiantur, ita Nos eorum conditione magis movemur qui morbis animorum, hoc est delictis vitiisque altius impliciti teneantur. Eluere conscienti?e labes pœnitentia, et redintegrare Dei omnipotentis gratiam redintegratione virtutum, is nimirum fructus est JubiWi maxime proprius. Hujus rei causa, memores officii et caritatis, admissorum vinclis liberari atque ad sanitatem redire cupientibus Nos quidem, quantum in potestate Nostra est, minuendas ditficultates et pateus expediendum iter curabimus, videlicet ligandi et solvendi supremo interposito àrbitrio.
l'HIVlLKliES DU JUlULfc 89
Hoc consilio, tiiiocl decessoies Nostri simili in tenipore consueverunt, item Nos Confessariorum quum augendum numerum, tuin dilataiulam muiieris potestatem censuimus. Sed quum talem poutiticalis officii partem recte prudenterque administrari oporteat, omninoque de limitihus usuque facultatum pnesto esse quod liqueat, idcirco Constitutioni inhierentes f. r. Benedicti XIV Convocatis, in qua hoc de génère toto ea quif necessaria sunt perspicue absolu teque pnecipiuntur, Nostro motu propiio certaque scientia ac de Apostolica* potestatis plenitudine rem universam ad eum modum, ([uem his Litteris pra^scribimus, ordinandam ac dirigendam jubemus.
I. Venerabili Fratri Nosti'o Cardinali Majori Ptenitentiario per pnvsentes committimus ac demandamus, ut juxta memorati Benedicti XIV Constitutionem, cujus initium In Apostolicœ Pœnitentiariœ officio pra^ter consuetos trium Basilicarum S. Joannis Lateranensis, S. Pétri in Vaticano et S. Maria? Majoris Pœnitentiarios minores, pro Basilica etiam S. Pauli viaOstiensi, toto Anno Sancto,similes Pœnitentiarios designet, pra^tereaque alios, a se jam electos vel eligendos, tam in memoratis quatuor Basilicis, quam in reliquis quoque sive Sa*cularium, sive Regularium, ac prtesertim, quoad fieri poterit, in variarium nationum Urbis ecclesiis, novos similiter Pœnitentiarios deputet, et extra ordinem abuude multiplicet.
II. Porro liisce Pœnitentiariis sive in quatuor Basilicis, sive in aliis Urbis Ecclesiis per Cardinalem Majorem Pœnitentiarium, ut pr;iefertur, deputatis, vel per Anni Sancti cursum deputandis, subséquentes facultates, hoc dumtaxat Anno Sancto duraturas, de Apostolicje potestatis plenitudine concedimus et largimur ; videlicet :
III. Absolvere possint per se ipsos tantum, et in foro dumtaxat conscientiîv, quascumque personas sibi confitentes, etiam religiosas et regulares cujuscumque sint Ordinis, Congregationis, et Instituti (etiamsi ex prsescripto Supei'iorum, vel suarum Constitutionum etiam a Sede Apostolica approbatarum, vel alias ex indulto, decreto, aut prœcepto Apostolico
extra propriam Heligionem peccata sua corifiteri proiiibcantur) a quibuRcumque sententiis excommunicationis, aliisque ecclesiasticis censuris, etiain spécial! modo, in Constitutione Apostolic(f Sedis reservatis, nec non ab omnibus peccatis et excessibus, quantumcumque gravibus et enormibus, etiam Sedi Apostolicîe reservatis : injunctis tamen salutaribus prenitentiis, et aliis de jure iisdem p<enitentibus injungendis. — Excepto tamen crimine absolutionis complicis, quod ter aut amplius adniissum fuerit.
IV. Absolvere item possint a supra dictis censuris et peccatis, pro quibus facultas concessa est § II F, poenitentes quamvis censura-, quibus adstricti sunt, publie»* sint, in locis unde venerunt, et quamvis deductje aut nominatim declarata?, ac denunciatîe in iisdem locis sint per Ordinarios, aut alios quoscunique Judices ; prfemonitis tamen pœnitentibus de libelle, ut infra, in lus casibus publicis Pd^nitentiarife Apostolice omnino submittendo Post absolutionem nimirum conficiant libellum supplicem, expresso nomine, cognomine, ac Diœcesi pœnitentis, et casu hujusmodi censune publica" subjecto, et subtus scribant testimonium absolutionis ab eadem censura concess», eumdemque pœnitentem dirigant ad Otficium Pœnitentiari* Apostolica?, ut recipere possit Brève in forma missi, vel remissi absoluti, juxta praxim ejusdem Officii Pœnitentiariîe.
Hareticos vero, qui fuerint publici dogmatizantes, non absolvant, nisi, abjurata lia?resi, scandalum, ut par est, reparaverint.
Eos quoque, qui sectis Aetitis niassonicis aut aliis ejusdem generis nomen dederint, si occulti sint, absolvere possint, injunctis de jure injungendis : si vero occulti non sint, absolvere quidem eodem pacte possint, dummodo tamen iidem scandalum reparaverint.
V. A censura ab homine seu a quocumque judice de partibus nominatim lata absolvere possint pro foro interne tantum, ita ut pro foro externo ea absolutio nuUatenus suffrasetur.
l'UlVlLKGES DU JUUIli: 91
VI. Qui bona vel jura ecclesiastica actjuisierunt sine venia, non absolvantur, Jiisi iis restitutis, aut iiisi se coniposuerint, vel sincère proiuiserint se composituios apud Ortliiiariuin vel apud 8, Sedeni.
VIT. Possint oninia et singula simplicia vota, etiam Sedi Apostoliciv reservata, etiam juiata, comnuitare dispensando in alia pia opéra.
VIII. VotuDi tameu perpetuîo castitatis comniutare dispensando possint tantura ob periculum incontinentia- ad etfectuni nubendi, nionito pœnitente facturant ipsum contra votuni, si extra usum matrimonialem delinquat : reinansuruni proinde eodeni prorsus ac antea voto castitatis obstrictuni, si conjugi supervixerit. — Si autem votuui istud emissum fuerit ante exactum annum sextum et deciniuni, nec postea tamquam novum ratuui habituui, possint illud absolute dispensare com mutando, justa existente causa ; qua in re confessarii conscient ia oneratur.
IX. Votum etiam ingrediendie aut profitendie religionis commutare dispensando possint ad efFectum nubendi ob pra?dictum periculum incontinent!* ; ad etFectum vero vitam tantum cslibem in sœculo ducendi, si pœnitentes onera Religionis ferre se posse rationabiliter ditiidant, vel si dote sutficienti ad ingrediendam Religionem careant.
X. Meniinerint vero, sibi abstinendum ab eorum votorum commutatione, in quibus agitur de pra^judicio tertii. Quare in eo quod pertinet ad vota, quamvis simplicia, seu perseverantise, seu alia emitti solita in aliqua Congregatione vel Comraunitate, ac vo'a obligatoria a tertio accepta, non se ingérant. Abstineant pariter a commutatione voti de non ludendo, vrsesertim (juoad personas ecclesiasticas, seu sa-culares, seu regulares ; quoad alios vero, si forte, attenta personarum couditione et circumstantiis, justa ratio pro commutatione afferatur, non aliter in casu ipsam concédant, quam excepto ludo alias quomodocumque prohibito, et iis pneterea conditiouibus pnescriptis unde ludus ex commutatione permissus honeste fiât. Nec
clissiiuiliter se gérant circa vota pœnalia, seu pra'servativa a peccatis, ne detur ansa peccandi liberius. Quod si fortasse ejusiuodi occurrant adjuncta, qu;« aliquam commutationem merito exposcant, non aliam carte concédant, quain quîe non minus a peccato committendo refrenet, quam prior voti materia.
XI. Dispensare possint cum coustitutis in sacris super irregularitate ob delictum occultum, oxcepto honiicidio voluntario.
XII. Cum illis qui, scienter vel ignoranter, cum impedimento gradus secundi et tertii, vel tertii solius, aut tertii et quarti, vel quarti solius consanguinitatis, vel atfinitatis etiam ex copula licita provenientis, matrimonium jam contraxerunt dummodo liujusmodi irapedimentum occultum remaneat, dispensare pro foro tantum conscientia^ possint ad remanendum in matrimonio.
XIII. Similiter, pro foro conscientife tantum, dispensare valeant super impediuiento dirimente occulto tam primi et secundi, quam primi tantum, aut secundi tantum gradus affinitatis ex copula illicita provenientis in matrimonio contracte ; atque etiam, dummodo causa? graves et qua^ canonice sufficientes liabentur intersint, in contrahendo : itatamen ut, si huju.smodi affinitas proveniat ex copula cum matre desponsatae, vel desponsandfe, hujus nativitas, copulam antecesserit, et non aliter.
XIV. Dispensai'e similiter, pro eodem foro, tam de contracte, quam de contrahendo possint super impedimento cognationis spiritualis, itemque super occulto impedimento criminis, neutro tamen machinante, idest quando solum concurrant adulterium et fides data de matrimonio contrahendo post conjugis mortem.
XV. Dispensare ad petendum debit.um possint in casu atiinitatis incestuosse matrimonio supervenientis.
XVI. Ad petendum pariter debitum cum illis qui voto simolici castitatis obstricti matrimonium contraxerunt, dis-
rUlVILÈGKS DU .lUIîlLfc 93
pt'iisHre valeaiit, illlus iiioiuMulo t'acturos contra id \utuin, si extra usuin inatrinionialeni delimiuant, ac reniansuros eodein prorsus ac antea voto obstrictos, si conjugi supervixerint.
XVII. Super visitatione quatuor Basilicarum cuin exteris, qui vel ob paupertatum, vel ob graveni aliain causam in Urbe renianere non possunt, dispensare valeant, vel reducendo ad très saltem dies visitationes earumdeni Basilicarum aliocjuin per decem dies ab iisdem visitandarum, vel visitationes pra'scriptas in alia pia opéra prudenti suo quisque arbitrio, com mutando.
XVIII. Cum civibus autem et incolis romanis, qui morbo, vel aliquo legitimo impedimento detenti, non valeant niemoratas Basilicas visitai'e, possint pra'scriptas per vigenti dies visitationes in alia pia opéra, quœ ab ipsis adimpleri queant, dispensando commutare : suam tamen conscientiam oneraturi, si super hujusmodi visitationibus inconsulto et sine justa et (ationabili causa sive cum exieris, sive cum romanis civibus aut incolis dispensaverint.
XIX. Ceterum alias facultates privdictis trium Basilicarum Pœnitentiariis miuoribus pridem concessas, aut forsitan concedendas per Cardinalem Majorem Pœnitentiarium vi generalium facultatum, quibus ex Benedicti XIV Constitutione Fastor bonus vel alias a Sancta Sede et a Nobis ipsis est instructus, salvas et firmas hoc ipso Jubila^i anno esse et fore, atque ab ils hoc etiam anno durante non secus ac alio quovis tempore erga omnes exerceri, juxta ejusdem Constitutionis aliarumque respective concessionum tenorem, debere, et licite posse, decernimus et declaramus.
XX. Easdem vero facultates, tam in memorata Benedicti XIV Constitutione Pastor honnis et alias etiam ab Apostolica Sede vel a Nobis ipsis Cardinali Majori Pœnitentiario tributas, quam in pra>sentibus"Nostris Litteris expressas atque contentas, pra?dicto Majori Pœnitentiario, et Apostolic;e Pœnitentiarite Officio confirmamus, et respective, q uatenus opus sit, pro hoc Anno Sancto concedimus et impertimur, ad hoc ut ipse Major Pœnitentiarius iis omnibus et singulis tam per se ip-'
