‹ L'art harmonique aux XIIe et XIIIe sièclesChapitre 155 sur 196 · PN · texte numérisé non relu

PN

per tu- a suf-fra- gi - a

Et pro - no-bis Chris-tum o - ra glo - ri - o - sa.

Ste*

2^-iS— V-<S>

di - o fi - li - um qui est hu - mi - li - um dul - cis a- - mor.

lu

i. Salve virgo. — 2. VERBUM CARO FACTUM. — 3. Verbum. Par Aristote.

Ms. de M. F

Il 0 e3

rz> — ,

U fi

rz> •

Sal -

ve vir -

go

no - bi -

lis;

Ma- - ri- -

-" fTJ

■ cJ

rD •

trj

Ver ■

- bum

ca-

ro

fac - tum

est

et ha - bi-

fFJ. <r>

V^ fi

Verbum.

22ri

fè

~rz>~

Vir - go ve

ra - bi - lis et pi

que ge - nu-

IZZZ

IZZI

ta- - bit in

bis

Cu-

Ao- - ri-am

IPJ-

SE

TZr

rJ g:

îs- - ti re - gem om - ni - um

Sal -

ve vir - go

so - la

vi- - di- - mus -©J — r — £2 î

' Qua- - si

ge-

spes fi - de - li - um,

ÏS

^^zjz

z±=ëdzzz:

Sal - ve vir-

go re - gi

tl

pa-

tre,

(PJ.

VLS

rj>

r~ rj

rD -

Sal - ve vir - go vir - gi - num,

Sa - lus ho-mi - num,

-rz~

qg:

et ve - ri- - ta-

tis,

er - go nos - tra

frv •

(fj.

lux lu - mi - num,

spes u - ni - ca

fi - li-

Page 1