‹ L'art harmonique aux XIIe et XIIIe sièclesChapitre 188 sur 196 · PI · texte numérisé non relu

PI

ÏÈ

iSÉËgESE

doi Très jeu vous fe- - rai. Ains a-me - rai Que j'aim de cuer vrai.

=st

Et sans

co - ment

du-

res vous.

O cj

rD

wj.

Ll8

I. DlEx! MOUT ME FET. — 2. DlEX ! JE SU1 JA PRÈS. — 3. DlEX ! JE NI PUIS. — 4. Et VIDEBIT.

Ms. de M. F°s 44 v— IS.

Diex ! moût me fet so - vent fré - mir , Quant la voi en es - mai,

jJ-^-J^PJ^J3]^ -j^^JP

Diex! je sui ja près de jo - ir. Or ni voi qui de moi

— ' rj

--, rJ

FF

Diex! je ne puis la nuit dor- mir, Qu'a-des oi ne sai quoi.

1 — lS

ry

ra

fftfc c1

Et videbit.

P5fc

=FZ

epÉiES

ZÊ2I

Ml

M'a mis moût en veil - le, Por ma mi - e moût sos-

pir, So-vent

rj> ^ 7TT- gg g^JT^

-g? gj

gue-

s'a-pa - reil - le. De ce quej'aim sans men- tir, Sans par - tir,M<

iS

^tts=r

Szi

Qu'a-mours me con - seil - le, Que si me fait tres-sail - lir, Et fré - mir, Si

/toY e—

rs ri

rT>

— ilg —

l%"r.\rj

^brzz

BS

car ele est bêle à mer - veil - le, Corn ro- se est mer - veil - le.

EP

za — ^~

quant plus me tra- - veil - le , Plus l'aim c'est grant mer - veil - le.

-t^Sl

irsi

que quant je som - meil- - le, Li maus d'a-mer m'es-veil-

\jj=g

tzt

r. Chançonete va t'en tost. — 2. Ainc voir u'amors. -3. A la cheminée. — 4. Par vérité.

Ms. de M. Iros 39—40.

e±^=xE£

Chan- co- - ne - te va t'en tost ; Au rous-si - gnol en cel

Rf' M g

Aine voir d'a^mors ne jo-

Si l'ai Ion- tjue-

zazbgg

A la che-mi- né-e El froit mois de gen -vier, Voil la char sa - lé- e le cha-

Par

vê-

te,

Vueil

\ffÉE^g^Eâ^

rzzi

mmm.

bois, Di qu'il me voist sa - lu- - er La dou - ce blonde au vis

ÈÈËg

ment ser- - vi.

Non - ques con - fort ni tro - vai :

Mes quant

■tzfc^

pons gras men-gier; Da-me bien pa-ré-e,Chan-ter et ren-voi - sier. Cet ce qui m'a-

i 7ZY- &

\ KJ-

fn • irs t*

pro- - ver

Que

vin

Fran- - cois

Pas-

qc; Ç>'f*~

...,-".;. ,-. .;• zz^&zsxsz

gJEga^P^ErffPH i-

cler; Et que je l'aimsansfaus-ser, » Mes cer - tes ne l'os no - mer.

béee

g''! rJ.

pie - ra,

Ce que ser - vi l'ai, me se - ra mé - ri.

ëtf

EEÈÊ

St.

et

g^^ p~- gj-

-rj-ins-

ré-e;Bon vin a re-mu - er; Cler feu sans fu-mé-e, Les dés et le ta- blier sans ten cier.

ZS2I

s?-*— i— ps-v^-i gZ^S

SE

sent Roin- - nas,

Et

touz vins Au cer - rois.

i. Trois serors. — 2. Trois serors. — 3. Trois serors. — 4

Ms. de M.F<"40v— 41.

& eà*X-

=^fcêM

gjsfc

Trois se - rors,sor ri - ve mer,

Chan-tent cler. L'ais-né- - e dist

zjzzfci

Trois se - rors,sor ri - ve mer, Chan-tent cler. La moi - ène a

iE&

22==fc^

±=tt

qe

Trois se- rors, sor ri - ve mer , Chan - tent cler. La jo - ne - te

-n—rz-

IZZT

Z=fc

et

-tSi-

E3 mer.

On doit bien, be - le dame,

Et s'a-

feê

a - pe- - lé Ro- - bin

son a-

Pri - se m'a - vés

ZS2Z

Fu bru - ne -te De brun a - mi. S'a ha

Je sui

<^ nr

St

mour gar-

der cil

qui-

ft=5=

tté- — «s*—

fi>

cj ^ — 1

s c-ts

CJ

rz>

el bois ra - mé , rc - por-

tes mi.

gjf^

SBt

bru - ne , s'a - vrai brun a-

i. Plus bêle qjje flor. — i. Quant revient. — 3. L'autrier joer. — 4. Flos.

Ms. de M

<tj

Ci *&

Plus be - le que rlor est, Ce m'est a - vis, Celé à qui m'a-

fel-^-

Quant rc - vient et feuille et rlor, Con-tre la sai - son d'es - té.

L'au- tri -

er joer

m'en a-

- lai Par

un des

- tor,

En

un

ver-gier

■ fj "

Flos

TTTT-

isz:

jaa

tor. Tant com soi - e vis N'au-ra de m'a - mor,

Joi-e ne dè-

JZi-

ES

?fc*

Dex ! A-donc me so-

- vient d'a-mors , Qui toz jors M'a cor- tois et

^IK53l^g

m'en en - trai Por queil-lir Hor,

Da-me ple-sant

i tro - vai coin - te d a-

rz>

in -»

■ <-^ rz>

lis

Au-tre

mes

ta

flor

u'est de

Pa- ra -

dis

Mère est

au Si -

gnor

Ie?—

JTJ <^ -

Page 1