M*. XXV. 31-46. — § CIX. SCÈNE DU JUGEMENT DERNIER
(< Ab indignatione ejus commovebilur terra, et non sustinebunt i gentes comminationem ejus » (Jer. , x, 10). — « Reddam ul- » tionem hostibus mets, etc. » (Deut., xxm, 41) ; — 3) infiniment éclairé : « Scrutabor Jérusalem in lucernis , et visilabo y> super viros defixos in fœcibus suis » (Sophronn. , i, 12). — « Ille esty eut omne clausum panditur, cui omne occullum rêve- » latur, cui omnia obscura clarescunt, cui silentium ipsum con- » fitetur, et mens sine voce loquilur » (S. Chrys.) ; — 4) inflexible et inexorable. — Le temps de la miséricorde est passé : « Si » justus vix salvabilur, impius et peccator ubi parebunt? » (i. Petr., iv, 28). — « Ille judex nec gratiâ prœvenitur, nec » misericordiâ jam flectilur 3 nec pecuniâ corrumpitur , nec » satisfactione mitigatur » (S. Aug.).
VIII La manifestation des consciences-
1) Les péchés de tous apparaîtront, comme dans un miroir, aux regards de tous : « Libri aperti sunt » (Dan. , vu , 40). — ce Dominus iUuminabit abscondita tenebrarum , et manifeslabit » consilia cordium » (i. Cor.-, iv, 5). — 2) Cette manifestation publique couvrira le pécheur d'une honte a) inévitable : aucun moyen de s'y soustraire ; b) accablante et insupportable : Rêve- » labo pudenda tua in facie tua et ostendam gentibus nuditatem » tuam » (Nath., m). « Illic reptilia quorum non est numerus » (Ps. cm, 25). — 3) Le masque de l'hypocrisie tombera : « Vide- » bunt omnem lurpitudinem tuam » (Ezech., xvi , 37). — « Omnis d qui viderit te, resiliet à te i> (Nath., m, 7). — « Exurge, » veritas, et quasi depatientiâ erumpe » (Tertull.).