PI. CCLXVI
STENANDRIUM IGNEUM, b. mù.
STÉNANDRE COULEUR FEU,
ACANTHACÉES.
KTYMOLOGIE : di^ rTîKjf, étroit, et «nip, av^faç, orj;ane mâle, allusion aux anthères élioitcs.
CAlîACTÈRES OKNfiRIQL'ES : cali/x S-parlilus, segniemis an^uslis ac.ulis parum inwqualihus; ciirnlliv luhus tennis, rylindraccus, apice sa'pc incurvus cl in t'anceni hreveni ainpiialu.s; linilnis ul>lii|uus, païens, lohis ."> obovalis relusisve inibricatis, 2 posticis sa'pius allius ronnatis inliniis, ajilico eMinjo; stamiim 1, illdynania, snli lauce allixa, iiichisa, lilanicnlis lirc\ilnis; anllii'i;e cp|)lon^;u', l-loenlares, per paii^j connivcnles v. suliciilr.erenlos, apice noiiiinniinani bailiellala', liasi mullc:e; disriis iiiocinspicnns; sli/liix apice sulidavatus, hi'evissinn' liilubns; oriiht in (|U(i(pi(' loculo 2; riiiisiilii iiblon^a v. l'usilormis , sublercs; si'iiiiiiii 1 v. aboiln paucioia, piano compressa, orbiculala, liispiilula \. nnii'icata. — Herba^ subacanles v. I>re\icaules, sa'pius villosié v, pubescentes. Folia sa'pe radicalia v. ail basin caulis conreila intenerrima. Flores sirpius parvnli, ad axillas braclearum opposilarnm v. subopposilaniin solitaiii, sessiles, spicali. Spica' in peduncnlo axillari v. scapiformi, brèves dens;eiiue v. elon^çala^ et inlerrupta', siinplices v. ramos;e. Bractea' nunc oval;c lanceolala', subimbricalïr, nunc parva' per paria dissit;e; braclenhe lineares, ealyce breviores. Species ad IK, per Américain tropicam et subtrdpicani a lionaria et Cliili uscpie ad Indiani occidentalem et Mcxicum laie dispersa'. (Ilook. et lienlli. tii'iii-rci, 11, p. 1095).
Stenandrium, Nées ab Esenbcck, in Lindl. htir., éd. 2, p. SHo et 441.
C.\UAr,TKI!ES SPRClFIQrES : /ihintii linmilis; fulin palula i^eneris mnrel opposilo-decussala aspeclu rusnlanlla ovalo-ublunjia nblusa, in peliolnm lircvcm decnrrenlia, 10 cenl. longa, 4 cent, lala, supra luniinis lusu anied-puhcndcnlia inicnse viridia Costa nervisiiue in villis aurato-rnbris ininicrsis, inl'ra pallidiora nervis priiniinenlibus snblerelibus; spirii idon^ata terminalis; Iji-mlnf l(iliace;e j^rosse serralic flores a'(iuanles vel illis lon^iores; mh/cis sepala c basi libéra lililormia subulala striala pilis glandulosis mar^inata; curulla tubulosa, subincurva, lobis ovalo-acutis palenlibus, superne riu.nens, ealyce lonj^ior, Iulea; sluiiilna 4, suba'cpialia, dorsilixa, oblonyo-cylindracea, apice l)arbata, inclusa, ad apicein Inbi inserta, sli/tiis stamina ;p(pians, slii/ma capitalum, claviloruie. — .\d rivos fluuiiiiis lluallaga in Peruvia sepentrioiLali. — Anno 1807 in caldarios Lindenianns iniroducla.
Stenandrium igneum, Ed. André.
Eranthemum igneum, l.inden, CatnI. ISO". — Ed. André, Mow. Iinrt. 1867, p. 74. — Ed. Morren, llrv. de lllorl. 1867, 1, p. 491 {cum talmla). — Flore des Serres, XVII, p. 19 {cuiH talmla).
Cette charmante Acanthacée, introduite en 1866 par les soins de M. Linden des bords du rio Huallaga (Pérou orientai), a été répandue, décrite et figurée sous le nom à' Eranthemum igneum, Linden, jusqu'à ce qu'elle et1t fleuri et qu'un examen attentif eiU démontré qu'elle appartenait sans conteste au genre Stenandrium, bien éloigné, par ses quatre étaniines barbelées et d'autres caractères, des Eranthemum ou des Fitloniii, parmi lesquels on la rangerait volontiers ;\ première vue.
Son éloge n'est plus à faire au point de vue horticole. La nuance dorée de son feuillage chatoyant est unique et présente des reflets de feu qui justifient bien l'épithète que lui avait donné M. Linden et que nous lui conservons.
Elle croît dans les forêts humides et ombragées, comme les Filtonia et autres jolies Acanthacées à feuillage peint et réticulé. La serre chaude, avec beaucoup d'humidité, lui .sera nécessaire.
Ed. André.
llJ
Gû
ID
"St
LU