décembre

2. Le» aii premiers statuts ne traitent que de l'office divin.

qui missis solempnibus deserviunt superlicia vel racheta induant ob reverentiam Sacramenli.

X. Item procipimus quod, si quis iu proprietate obierit vel aliquid celaverit, vel in deposito habuerit ut socius, indc per pedes ad campos trahatur, cl cum canibus extra cimiterium sepeliatur.

XI. Item precipimus quod omnes illi qui bona temporalia recipiunt porcionem captivonum, quanta ait, in capitulo fra tribus denuncient et per duos fratres ad hoc specialiter deputalos, vel per unum cum ministro in truncum captivorum fidelitcr depouatur; mmister imam clavem et frater aliam custodiant, ita quod a nullo extrahatur nisi de licentia nostra' vel vicarii nos tri vel visitatorum illius proviocie, bonum pignus pro eadem apponendo.

XII. Ilem precipimus et inhibemus ne quis minister sive procurator possessionem alîquam, simpliclter vel ad vitam, aiieui dare vel veudere présumât absque nostra licentia speciali ; litteras autem inde confectas vel conficiendas penitus îrritamus.

XIII. Item inhibemus ut nulli ministro absque nostra licentia speciali vel vicarii nostri generalis fas sit resignare. Resignante m vero per triennium in antea nullus in ministrum présumât eligere. Quod si ab aliquibus fuerit attemptatum, ipsam eleclionem inanem esse et frustratoriam judicamus.

XIV. Prelerea slatuimus ut nulli ministro sive procuratori nostri ordinis cilra Alpes vel montes residenti ad curiam Romanam vel in Terrain Sanctam * ire liceat absque licentia et litteris majoris ministri vel ejus vicarii generalis. Quod si fecerit, ipsum ex tune ab omni aministratione et procuratione privatum, indignumque et insufficientem esse judicamus. Et si hoc aliquis atemptare prcsumpserJt, ubicumque inventus fuerit, per ordinem pro Cure et fugitivo habeatur. Taies autem, ubicumque inventi fuerint, precipimus retineri.

Insuper, si aliqui fratres nostri ordinis, absque licentia suorum prelatorum, cum habitu nostro valantes per villas et tabernas et loca hujusmodi inhonesta inventi fuerint, precipimus ut ministri et pro-

1. Ces mots prouvent que ces statuts sont l'œuvre d'un grand-ministre. 'i. Il est probable que ce staLut est antérieur à la perte de Saint-Jeand'Acrc (1391).

curatores, seu etiam fratres simplices, qui laies invcnerînt, îpsos indilatc retineant vcl, si necesse fuerit, retÎEere faciant pcr brachium ecclesie vcl etiam laïcale, ne diu gregem Domini taies lupi inficere valeant sub pelle ovina.

XV. Ilem ordinamus et precipîmus quatinus provinciales istius regni et Imperii' dif fi ni tores anni elapsi* sexta feria aote générale capitulum, infra horam tcrtiam, ad locum' futurî gène rai is capituli pcrscmaliter studeant interesse, una cum majore ministro vcl ejus vicario gênerai i de negociis et statu ordinis tractaturi.

XVI. Item slatuimus quodsialiquis fratribus nostri ordinis aliquid temporale, ex devotione vel amorc aut alia aliqua causa, conferre voluerit, vel etiam jara contulcrit', nullus fralrum absque licentia sui supcrîoris illud audeat retinere, nec in usus proprios sua voluntate converterc, sed cidem, prout postulaverit nécessitas, observato tamen moderamine religionis et voto, per suum prelatum vel superiorem provideatur oportune.

XVII. Item slatuimus ut, si ministris sive procuratoribus nostri ordinis major minister vel ejus vicarius generalis litleras suas patentes vel clausas transmiserint, incontinenti legant, et quod in eîs contentum fuerit, sicul decet, adimplere studeant indilate. Crcdunt enîm aliqui per simplicitatem suam, alii vero fraude vulpina, se inobedientes non esse si litleras predictas clausas non aperuerint vel patentes non legerint; quod falsum esl et etiam falcissimum (sic), cum scriptum sit in jure quod nemlni patrocinantur fraus et dolus, sed pocius sibi caveaiit de summo inspectore, qui suo solo intuitu sécréta cordium contemplalur.

XVIII. Prelerea statuimus ul fratres missos ad loca certa moraturos\ sub pena amministralionîs amîttcnde nullus secum audeat retinere, neque f rat rem fugilivum, sub pena consimili, riisi a domo

1. Ï/Empire peut signifier la Germanie inférieure, la Flandre.

2. Les déflniteurs n'étaient eu fonctions que pour un chapitre général, annuel.

8. Le lieu du chapitre n'est point nié, pas plus que dans la règle.