septembre

Le procureur du clergé de Liège réfute les raisons alléguées dans le ménoire du procureur de la Cité pour décliner la compétence du doyen de ■ .aon et demande que celui-ci passe outre et condamme la Cité. I Cartulaire de Saint-Lambert, Liber Su^emumerarius,

APPENDICES

p. 4bO. Au bas on lit : Sic signatum in originali : C. de Esprd, et impendebat cum pergameno sigillum in cerâ impressum. — En tête : Expeditio cleri contra civitatenses.

Ad primum quod proponit procurator magistrorum sive rectorum, scabinorum et .iuratorum Leodiensium. videlicet quod authenticum vobis directum, domine judex sive conservator, manifestum continet in constructione peccatum et non sapit stiium curiae, respondet procurator decanorum et capitulorum ecclesiarum Leodiensium quod hoc non valet nec est admittendum prout proponitur, cum non dicat nec declaret dictus procurator magistrorum, scabinorum et juratorum in dicto facto in quo loco dictum authenticum contineat peccatum in constructione sive non contineat stilum curiae. Nec obstat quod in authentico praedicto dicitur inferebat, quia hoc verbum referlur ad clerum, qui superius nominatur, nec obstat quod in fine authentici praedicti dicitur praedicta clerum et commune, quia cum istae duae singularitates : clerum et commune, faciant unam pluralitatem, bene ponitur praedicta in accusativo plurali, et cum commune sit neutri generis bene potest poni in accusativo plurali in neutre génère et est bona latinitas nec est ibi manifestum peccatum in constructione; qui manifestum dicitur litteram continere in constructione peccatum quoniam est ibi talis defectus vel tam apta falsa latinitas quod nulla ratione salvari potest nec per aliquam figuram quod non est in casu praesenti prout videre poterit discretio judicantis.

Ad secundum quod proponit, videhcet quod in dictis litteris fil mentio de quâdam compositione et de quâdam confirmatione, respondet dictus procurator ecclesiarum quod hoc non valet nec est admittendum, quia salvâ gratiâ proponentis licet in dicto authentico fiât mentio de quâdam compositione et de confirmatione dicti legati et dicatur, prout in litteris inde confectis plenius continetur et este (sic) sine praejudicio quod dictum authenticum posset dici instrumentum seu documentum, et non credetur ei quantum ad hoc quod dicitin litteris inde confectis contineri, nisi ostenderentur litterae inde confectae, tamen bene statur documente seu instrumente et creditur quantum ad illa quae continentur in ipso, quod non dicitur in aliis litteris contineri, licet de hoc quod dicitur in aliis litteris contineri non credatur, nisi veniant aliae litterae et ita inteUigitur authentica, si quando in aliquo documente. Praeterea dictum authenticum non potest dici docum'entum quia majoris est authoritatis quam documenta sive instrumenta, et non est verisimile quod dominus papa testificaretur quod in aliis litteris continetur nisi hoc vidisset et scivisset, et ma] us est testimonium papae quam tabellionis seu scriptoris.

Praeterea paratus est dictus procurator dictarum ecclesiarum si jus dictaverit, facere fidem de dicta compositione et confirmatione et exhibere litteras de quibus fit mentio in dicto authentico.

Ad tertium quod proponit dictus procurator magistrorum, scabinorum et juratorum, videlicet quod dictum authenticum introductum est in favorem ipsorum et ideo non débet retorqueri in laesionem eorum etc, respondet procurator dictarum ecclesiarum quod hoc non valet quia régula illa,

APPENDICES

quo favore quorundam et extra locum habet quando introductum est ipsis non procurantibus nec impetrantibus, sed quando ipsi procuraverunt et irapetravenmt ipsi debent uti eodem jure, quia quando quisquam juris in alium statuitur, ipse eodem jure utatur, et quod ipsi procuraverint et impetraverint patet per tenorem authentici.

Praeterea régula praedicta recipit infinita contraria. Item dictum authenticum introductum est in favorem et communis et cleri et non agitur contra commune, sed contra ipsos magistros, scabinos et jurâtes, qui et clerum et commune impetunt super hoc ad illud nec quod proponit dictus procurator magistrorum scabinorum et juratorum contra litteras citatorias et contra omnia alia proposita a dicto procuratore magistrorum scabinorum et juratorum respondet procurator dictarum ecclesiarum quod non valent nec sunt admittenda ad illum fmem ad quem proponantur nec sunt digna aliâ responsione, prout bonus judex potcrit perpendere manifeste. Hiis igitur rationibus et aliis a vobis, domine conservator, supplendis dicit procurator dictarum ecclesiarum non obstantibus propositis a procuratore dictorum magistrorum scabinorum, et juratorum esse procedendum in negotio praedicto et petit pro se interloqui et partem adversam sibi in expensis condempnari, et petit quod vos, domine conservator, procedatis in dicto negotio et non permittatis dictes magistros, scabinos et jurâtes exigere firmitatem praedictam a clero praedicto, compescendo eos per censuram ecclesiasticam juxta traditam vobis formam in authentico supradicto.

Actum anno Domini 4276, feriâ secundâ ante nativitatem beatae Mariae Virginis.