MÉCONTENTEMENT DES AVIGNONNAIS
Ce bref conciliant porte la date du 2 juin 1432 ; le 21, il parvint à ses destinataires. C'était malheureusement trop tard.
Un personnage né pour l'intrigue, qu'on avait vu jouer autrefois, au concile de Constance, le rôle le plus remuant, parfois le plus funeste, caractérisé par une complaisance servile à 1 égard du chef de l'Empire, Jean Mauroux, patriarche d'Antioche, vivait alors à Avignon ' : il saisit cette occasion de rentrer brusquement en scène. Le 20 mai, il écrivit à Bâle pour annoncer, en attendant sa venue, l'envoi de motions urgentes que l'archevêque de Milan et l'abbé de Bonnecombe se chargeaient de présenter au concile de sa part 2. La lecture de son mémoire eut lieu le 7 juin suivant. Il proposait aux pères de confier le gouvernement d'Avignon et du Comtat à un personnage distinct du fonctionnaire apostolique, au cardinal Carillo 3.
Ecclesie nomine venerabili fratri Didaco, episcopo Auriensi, comiserat gubernandum. et gubernetur eciam de presenti. non debuit vestra devotio hujusmodi erroris tantam extimationem facere, qui profecto comm'ssus est inadvertencia quadam per ministros hujusmodi litterarum qui ab antiquis formulariis tempore Sismatis editis exemplum hujusmodi vicariatus extraherent... Ipsum retractari et corrigi mandavimus... Estpreterea in vestris literis querela quod privilégia vestra revocata sunt per literas vicariatus...; quod nobis minime videtur, nam in literis privilegiorum et concessionum hujusmodi damus expresse in mandatis legatis et vicariis presentibus et futuris ut privilégia vestra observent... Narratur etiam in litteris vestris, et non sine querela, quod minime convenit et ineompatibile videtur ut vicarius eciam rector Comitatus Venaissini existât. Quod quamvis tollerabile sit et fieri consue.tum, tamen constituemus alium rectorem dicti Comitatus. Providebimus etiam bonis modis etdebito adjutorio quod prefatus episcopus Avinionensis officium vicariatus sibi commissum laudabiliter gubernabit. intendentes ut non multo temporis spacio ipsum officium exerceat ; nam, cum dilectus filius noster Nicholaus, tituli S. Grucis in Jherusalcm presbiter cardinalis, dicte Sedis legatus, pro concordia regni Francie in iliis partibus remanere debeat, ipsum ad hujusmodi vicariatus officium deputabimus. Et in futuro Bononiensi Concilio, cui, Deo propicio, interesse et prcsidere desideramus, de transquilitate et bono statu civitatis nostre Avinionensis et illarum parcium opportune providebimus ; intendentes ut prefatus cardinalis S. Heustachii, cum ejus consilio propter gravia imminencia négocia plurimum indigeamus, aut ad partes istas accédât, aut, si providencie sue ob casum mortis régis Granate utilius universali Ecclesie videtur, ad partes Ispanie profîciscatur... » (Arch. de Vaucluse, G 49.)
1. Cf. FI. Finke. Zur Chnrnkteristik des Pntriarchen Johannes Maurosii, dans Rômische Quartalschrift, II (1888), p. 167.