‹ La Papauté: son origine au moyen âge et son développement jusqu'en 1870Chapitre 110 sur 179 · p. 46). — Ep. Rom. Pontif. éd. Constant, p · texte numérisé non relu

p. 46). — Ep. Rom. Pontif. éd. Constant, p

176. (p, 46). — Socrates, h. «., II, 17 : cum ecclesiastica régula inierdictum siU ne prœter sententiam Rom, pontiflcis quidquam ab ecclesia decernatur. Sozomenus, III, 10 : pro irritis habenda esse, quœ prœter sententiam episcopi Rom. fueriait gesta. Epiphanius hist. tripart, IV, 9 : neque Julius ei (synodo Antioch.) interfuit, neque in locum suum aliquem destinavit, cum utique régula ecclesiastica jubet, non oportere prœter sententiam Rom. pontiflcis concilia celebrari. — Cf. Ps.- Julius-, Décréta, cap. 11 Hinschius, p. 465... canonibus quippe inNicena synodo jubentibus non debere prœter sententiam Rom. pontiflcis ullo modo concilia celebrari nec episcopos damnari.

177. (p. 47). — Ennodius, libell. pro synodo, Haptel, p. 312 : ...si quis episcoporum judicio provinciali depositus fuerit, Rom. papam, si placet, rursus appellet, et ipse, si uidetur, reparct judiçia in opitulaMone damnati. Can. 3, syn. Sardl€. (reproduit, avec inexactitu le, en faveur de l'évêque rom.). Naturellement, le pseudo-synode de Symmaque contient aussi ce passage d'Ennodlus, v. Hinschius, p. 671.

178. (p. 47). — Dlst. 17, c. 6 : Provincialia concilia sine Rom. pontiflcis prœsentia pondère carent. Symmachus papa... etc.

179. (p. 47). — Dist. '17, c. 4 : Nec Ucuit alicui aliquando nec licebit particularem synodum congregare, sed quoties aliqua de universali synodo aliquibus dubitatio nascitur, ad recipiendam de eo, quod non intelligunU rationem, aut sponte ii qui salutem animœ suœ desiderant, ad apostolicam sedem pro recipienda ratione conveniant, aut si forte... ita obstinati... Le passage original, emprunté à Pélag© r (cf., note 50) porte ad apostolicas sedes, pluiriel que l'on retrouve encore dans Deus-

dédit, quod provineialia concilia cédant universalibus, p. 7 et c. 146, p. 106. — Cf. encore sur cette falsification et bien d'autres : Berardi, Gratiani canones, II, 489.

180. (p. 48). — Registr. IV, 1, 2 ; VIII, 21, p. 238, 440, 456. Anselm. Luc. lib. 1, c. '316 : Quod nec loqui debemus cui papa non loquUur, lib. 12, c. 16 : qtwd cum excommunicato orare non licet, nec vesci, nec loqui nisi de eju$ conversione. Mai, Spicil. VI, 316, 389. Des partisans de Grégoire VII, conune Herman de Metz, se montrèrent consternés de cette innovation du pape. V. Migne, 148, 851, 853, 85^. « Noviter emeroens doctrina » quoique aîNi pu dire Gebhard de Salzbourg, en invoquant Ps.-lsidore.

Page 1