‹ La Papauté: son origine au moyen âge et son développement jusqu'en 1870Chapitre 152 sur 179 · p. 197). -- Reusch, Index, II · texte numérisé non relu

p. 197). -- Reusch, Index, II

633. (p. 198). — Les Bréviaires que nous avons comparés sont : un bréviaire romain imprimé à Venise en 1489, celui d'Augsbourg imprimé à Venise en 1519, et le nouveau réformé, d'Anvers, 1719.

634. (p. 198). — « Deus qui b. Petro animas ligandi et solvendi pontiftcium tradidisti. » « Animas » est mamitenant effacé. Dans l'ancien missel romain du xr siècle, qu'a publié Azevedo en 1754, le mot se trouve à la p. 188. — Bellarmin prétendait, qu'en mutilant ainsi cette ancienne prière de l'Église, les réformateurs du Bréviaire avalait agi sous une inspiration divine. Resp. ad epist. de monitorio contra Venetos. resp. ad 4, propos., éd. Mogunt, 1606, p. 31 : Et forte divina providentia ad tollendam viam huiuscemodi deceptionibus inspiravit reformatoribus Breviarii, ut auferrent ex illa oratione verbum hoc {animas)... Ci. aussi Marsiglio, Difesa contro Bellarm., Venet., 1606, î. 58.

635. (p. 199). — Br^viar. Rom. feat. Pétri et Pauli, resp. ad lectionem Q : Tu es pastor ovium : tibi tradidit Deus omnia régna mundi : et ideo tibi traditaé sunt claves regni cœlorum. Quodcumque ligaveris, etc.

636. (p. 199). — Difesa contro Bellarm., c. 6, f. 58 : Questo è un modo se si andarà dietro, di far perdere il credito à tutte le scritture, e di ruinare la chiesa di Dio...

637. (p. 199). — De même que .toutes les Eglises avaient tout reçu de Rome, de même celle-ci n'avait jamais rien reçu des aiutres ; Joli, de verbis Usuardi in festo assumptionis b. Mariœ Virg. dissert., Senon., 1669, p. 52 sqq.

638. (p. 200). — Acta et canones ss. I, œc. conc. Nicaeni ...appositis s. Patrum testimoniis ad eorundem canonum commendationem et înterpretationem pertinentibus, Dilingae, 1572. — D'après l'ep. dedicat. il voulailt par cette publication atteindre d-eux buts : Prœclare autem concordat et plane ad amussim convenit cum Nicœna ftdes Tridenîina, et rursus Nicœni canones apostolicis pariter aequaliterque respondent. Denique ubique appuiret ss. Patrum admirabilis consensio ^t cath. doctrinœ et institutionis simâlitudo, ul qui concilium Tridentinum allatranty iidem continua in Nicœnum dentés inflgant necesse sit : et qui in Nicœnum invadunt, in apostolorum placita petulanter invadere eodem opère cogantur. — Jam veterum pontiftcum et marty- Tum epistolas, quse nominantur décrétâtes, explodunt nostri evangelici, quas tamen Nicxnis patribus magnœ admirationi fuisse, ex hoc libro omnes intelligent, cum scilicet videbunt eadem pêne verba Pluribus decretis contineri, quae in epistolis eorundem pontiftcum, qui ante Nicœni concilii tempora floruerunt, adhuc leguntur.

639. (p. 200). — V. là-dessus Colloquiiuim Rainoldi cum Ilarto, c. 8, P. 838 sqq.

640. (p. 201). — Etudes de Théologie, par les PP. Jésuites à Paris, novembre 1866.

641. (p. 201). — V. sur ce sujet Langen, Das Vatican. Dogma, IV, 63-97.

Page 1