p. 46). — Ep. Rom. Pont if. éd. Constant, p
176. (p. 46). — Socrates, h. e., II, 17 : eum ecclesiastica régula interdictum sit, ne prœter senteiitiam Rom. pontiflcis quidquam ab ecclesia decernatur. Sozomenus, III, 10 : pro irritis habenda esse, quse prœter sentenfiam episcopi Rom. fuerint gesta. Epiphanius hist. tripart, IV, 9 : neque Julius ex (synodo Antioch.) interfuit, neque in locum suum aliquem destinavit, cum utique régula ecclesiastica fubet. non oportere prœter sententiam Rom. pontiflcis concilia celebrari. — Cf. Ps.- Julius, Décréta, cap. 11 Hinschius, p. 465... canonibus quippe in Nicena synodo jubentibus non debere prœter sententiam Rom. pontiflcis ullo modo concilia celebrari nec episcopos damnari.
177 '. (p. 47). — Ennodius, libell. pro synodo, Hai»tel, p. 312 : ...si qui* episcoporum judicio provinciali deposllus fuerit, Rom. papam, si placet, rursus appelle t, et ipse, si uidetur, reparet judicia in opitulaMone damnati. Can. 3. syn. Sardic. (reproduit, avec inexactitule. en faveur de l'évèque rom.). Naturellement, le pseudo-synode de Symmaque contient aussi ce passage d'Ennodius. v. Hinschius, p. 671.
178. (p. 47). — Dist. 17. c. 6 : Provincialia concilia sine Rom. ponltficis prœsentia pondère carent. Symmachus papa... etc.
179. (p. 47). — Dist. 17, c. 4 : Nec licuit alicui aliquando nec licebit particulaiem synodum congregare. sed quoties aliqua de universali synodo aliquibus dubitatio nascitur, ad recipiendam de eo, quod non inteUigunt, rationem, aut sponte ii qui salutem animœ suse desiderani, ad, apostolicam sedem pro lecipienda ratione conveniant, aut si forte... ita obstinati... Le passage original, emprunté à Pelage I" (cf., note 50) porte ad apostolicas scdes, pluriel que l'on retrouve encore dans Deus-
dédit, quod provincialia concilia cédant universalibus, p. 7 et c. 146, p. 106. — Cf. encore sur cette falsification et bien d'autres : Berardi, Gratiani canones, II, 489.
180. (p. 48). — Registr. IV, 1, 2 ; VIII, 21, p. 238, 440, 456. Anselm. Luc. lib. 1, c. 316 : Quod nec loqui debemus cui papa non loquitur, lib. 12, c. 16 : quod cum excommunicato orare non licet, nec vesci, nec loqui nisi de ejus conversione, Mai, Spicil. VI, 316, 389. Des partisans de Grégoire VII, comme Herman de Metz, se montrèrent consternés de cette innovation du pape. V. Migne, 148, 851, 853, 858. « Noviter emergens doctrina » quoique aitti pu dire Gebhard de Salzbourg, en invoquant Ps.-Isidore.