L. I, c. 38. De cotUracto per visionem sancUo

Herbertus de Crusse ^y Castro band duobus miliaribus a Rochamador distante, contractus adeo existebatquod ejus genua et pectus et tali nates perforarent. Auditis quoque quot et quanta filius gloriosissimae Virginis, per intercessionem su» matris» peregrinis adv^sper nomen et suffirâgia ecclesiœ Rnpîs Amatoris faciat» ad ipsam eccle^ siam in sportatula se fecit afferri. Ab ingfedientibus et regredîentibus victumquaîritans mendicabat. Erat enim proximus dies sanctisahmi Pentecostes. Ille verojejuniis et vigiliis insistens, îpsa sacra nocte, tactus dolore corporis altrinsecus, obdcvmivit. Et ecce regina poli , domina soli, per visum d astîtit; quem per caput t^oens^et beatusiUe martir eximius Georgius per pedes trîhentes erexerunt. Accerâto* que custode ecclesiœ Gerberto, doit ei : « fioce sanus factus 8um>

1. Noos donnons, h te toKe de ces extraits» HmiteUon que Gaufliier de Coinsy a bile de cette légende.

3. cf.l»l;«Dpm,aterra8oblefata8»defarrehiradtanwlwn,^^ et n, 47 : c Frigidiifl et jam rigidos de lecto ad tenram depositiM. »

3. creyse» sur les bords de te Dordogne» aiqoardliai dans te département du Lot» mondtesement de Goordon.

sed turba i^Hens ecdesise aditum me comprimit ad ingressum. » Igitur acurrentibus undique peregrinis et prœ gaudio inagnalia Virginis ecclesidB extolleaiibus manu silentium iodixit^ et sanitati$ su» certi» tudinem^ modum et ordinem coram omni multitudine praedicavit.

L. I, c. 42. De latronibus qui furium mum ilH eu jus erat commiserunt.

Ëbrardus de Yarez^ civis Lugdunensis^ cum vasis aureis et argenteis aliaque quamplurima pecunia mantica reposita^ ad nundinas Barri profectus est negociandi gratia. Cum ergo Barri descendisset ad ho9pitium^ non satis caute manticam sub archa quadam^ nulli committens, projecit, indeque mercatum et institores lustraturus exiit. Pures autem^ homines nequam omatu nimio apparat!^ aut cum ipso aut statim post ipsum subintraverunt; manticam^ tanquam illius essent sociiy asportantes recesserunt. Lustratoforo, vir rediit^ partem pecunise volens recipere^ sed non sacculum invenit^ consternatusque, animo et viribus destitutus^ beatse Dei genitricis Rupis Amatoris ecclesiœ, cujus confrater erat et censualis^ tutelae etiam cujus et se et sua jamdudum conuniserat, sua reposcebat ab ea^ polUcens ei unum de vasis ipsis ei se daturum si ejus interventu sua recipere mereretur. Cum igitur mœrore tabesceret, timens inedia paupertatis deficere, utpote qui non tantum propria sed et multum de aliéna perdiderat substantia, miser exulari proposuit. Miseratione vero benignœ Virginis, quae non spemit prœsumentes de se, recto itinere Lugd'unum Gallise fures venientes bospitium intraverunt cujus habebant pecuniam, manticam bospitœ committentes servaildam. Ât illa, ut prudens mulier, custos esse renuit nisi videret ejus continentiam , ne forte pro stagno ai*gentum, pro argento ab ea repeteretur aunun. Ëxposita sunt igitur vasa, quœ mulier sua fuisse cognoscens dissimulavit, et ad amicos exiens^ ut veritatis testes fièrent secum adduxit. Uli vero^ urbis prœtore accersito, verum videntes quod audierant, fures carceri mancipaverunt« Interea civis requiritur, et tandem (quia a via declinaverat velut errabundus) invenitur. Audiensque quanta Dominus et ejus gloriosa genitrix ei fecerit^ quo gaudio exultaverit , quas gratias reddiderit, quis enarrare vel quis audire sufficiat? Regressus itaque ad propria, thuribulum argenteum magni ponderis ad ecclesiam de Rocamador attulit , miraculum retulit.