‹ La Sainte BibleChapitre 356 sur 735 · Chien mort : voy. I Rois, xxiv · texte numérisé non relu

Chien mort : voy. I Rois, xxiv

10. Qii'ai-je a faire avec vous; litt., qii'y a-t-il a moi et a vous : hebraisme, pour dire qu'on ne partage pas les pensees ou les sentiments d'un autre (Jos. xxii, 24; I Rois, xvii, 18; Jean, ii, 4). Comp. Lice, ix, 52-56.

LIBER S1^:CUNDUS REGUM. Cap. XVI, 4—21.

sponditque Siba regi : Remansit in Jerusalem, dicens : Hodie restituet mi hi domus Israel regnum patris mei. 4. Et ait rex Sibas : Tua sint omnia quas fuerunt Miphiboseth.

Dixitque Siba : Oro ut inveniam gratiam coram te, domine mi rex.

5. Venit ergo rex David usque Bahurim : et ecce egrediebatur inde vir de cognatione domus Saul, nomine Semei, filius Gera, procedebatque egrediens, et '' maledicebat, 6. mittebatque lapides contra David, et contra universos servos regis David : omnis autem populus, et universi bellatores a dextro, et a sinistro latere regis incedebant.y.Ita autem loquebatur Semei cum malediceret regi : Egredere, egredere vir sanguinum, et vir Belial. 8. Reddidit tibi Dominus universumsanguinem domus Saul : quoniam invasisti regnum pro eo, et dedit Dominus regnum in manu Absalom filii tui :

et ecce premunt te mala tua, quoniam vir sanguinum es. 9. Dixit autem Abisai filius Sarvias, regi :

Quare maledicit canis hie mortuus domino meo regi.^ vadam, et amputabo caput ejus. 10. Et ait rex :

Quid mihi et vobis est filii Sarvi^.?

climittite eum, ut maledicat : Dominus enim prascepit ei ut malediceret David : et quis est qui audeat dicere, quare sic fecerit.^ 11. Et ait rex Abisai, et universis servis suis :

Ecce filius meus, qui egressus est de

utero meo, quaerit animam meam :

quanto magis nunc filius Jemlni.?

dimittite eum ut maledicat juxta prasceptum Domini : 12. Si fi3rte respiciat Dominus afflictionem meam, et reddat mihi Dominus bonum pro maledictione hac hodierna.

13. Ambulabat itaque David et socii ejus per viam cum eo. Semei autem per jugum mentis ex latere, contra ilium gradiebatur, maledicens, et mittens lapides adversum eum, terramque spargens. 14. Venit itaque rex, et universus populus cum eo lassus, et refocillati suntibi.

15. Absalom autem et omnis populus ejus ingressi sunt Jerusalem, sed et Achitophel cum eo. 16. Cum autem venisset Chusai Arachites amicus David ad Absalom, locutus est ad eum : Salve rex, salve rex.

17. Ad quem Absalom, Hasc est, mquit, gratia tua ad amicum tuum.^* quare non ivisti cum amico tuo.^

18. Responditque Chusai ad Absalom : Nequaquam : quia illius ero, quem elegit Dominus, et omnis hie populus, et universus Israel, et cum eo manebo. 19. Sed ut et hoc inferam, cui ego serviturus sum.^ nonne filio regis. ^ sicut parui patri tuo, ita parebo et tibi.

20. Dixit autem Absalom ad Achitophel : Inite consilium quid agere debeamus. 21. Et ait Achitophel ad Absalom : Ingredere ad concubinas patris tui, quas dimisit

-— Avec voiis, au plur. : Joab montrait par son attitude qu'il etait du meme avis que son frere Abisai. Coupable du meurtre d'Urie, David accepte les injures de Semei comme meritees. C'est par cette humilite profonde et sincere qu'il merita, avec son pardon, la continuation de la faveur divine.

Page 1