‹ La Sorbonne, ses origines, sa bibliothèque, les débuts de l'imprimerie à Paris et la succession de Richelieu d'après des documents inédits. Deuxième édition corrigée et augmentéeChapitre 10 sur 136 · Sans doute celle qui devint la rue de Sorbonne · texte numérisé non relu

Sans doute celle qui devint la rue de Sorbonne

2. « Ludovicus, Dei gratia Francorum Rex. Notum faci- « mus universis tam præsentibus quam futuris, quod cum « dilectus clericus noster Magister Robertus de Sorbona « quasdam domos quas emerat a Guillelmo dicto Mantel et « Gilberto de Braya sitas Parisius in vico £e Britonaria, in « parrochia S. Joannis de Gravia, ad petitionem nostram « contulerit fratribus de Sancta Cruce, ab eisdem fratribus « jure hereditario in perpetuum possidendas. Nos in escam- « bium et recompensationem earum, eidem Magistro Ro- « berto et eis qui causam habebunt ab eo, concedimus in « perpetuum jure hereditario possidendas omnes domos « quas habebamus Parisius in vico de Coupegueule, ante « palatium Thermarum, secundum quod protenduntur a « domo Guillelmi Panetarii et Joannis de Harmanvilla us- « que ad finem ejusdem vici, et etiam quasdam domos sitas « juxta domum Magistri Petri de Cambleyÿo in fine alterius « vici eidem oppositi. Concedimus etiam, quantum in nobis

Page 1