‹ La Théorie de la Monnaie au XIVe Siècle: Étude d'Histoire des Doctrines et des Faits ÉconomiquesChapitre 298 sur 304 · Oresme, Tract ic S D IX ILE c. 22, p. CXXVI · texte numérisé non relu

Oresme, Tract ic S D IX ILE c. 22, p. CXXVI

A PPENDICES

talis non est dignus honore, quia solus bonus est honorandus.

1 Concl. — Correlative sequitur, quod nullus est princeps nisi virtuosus, et est propositio philosophi dicentis quod oportet majorem virtutem esse in principes qûam in subdito. [tem princeps debet esse causa virtutis subditi.

28 Concl. — Secunda sequitur, quod tirannus non debet esse princeps. Secunda propositio, Ad solum principem hahabentem boni principis, spectat mutatio monetarum !. Patet, quia talis est dignus.

38 Concl. — Tercia propositio. Ad vocatum principem non habentem boni principis, non spectat mutatio

proprietates

conditiones

monete. Patet ex prima.

Ad raliones dicitur, quod talis in 1llo casu solum est vocatus princeps, et non est princeps, etc.

JUS Articulus. — ‘Quantum ad tercium articulum. Respondendum est ad quaesitum, et specialiter de mutatione, campsoria, utrum sit licita ?

(Arg). Probatur primo quod illa mutatio non est justa, que est Juste vituperabilis, sed mu-

Page 1