‹ Lambert DaneauChapitre 112 sur 136 · Voy. lettre précédente, n · texte numérisé non relu

Voy. lettre précédente, n

quod te ex ipso scripto meo postea malo cognoscere, quam ex inani quadain mea prcedicalione. Porro quod Loci Communes P. Martyris édita (sic) sunt, multum necessariam piis omnibus et doctis operam navastis\ Etsi enim antea fuerunt in Anglia excusi, tamen multa in iis desidei abantur, quae a vobis spero fuisse suppleta. Nihil enim istius hominis scriptis eruditius, et quicquid in eum vel Pontificii vel Ubiquitaiii debacchentur, utsoli videaiitur sapere, nunquam eo scriptore carent, ex cujusfontibus mullahaul'iunt. Addes pretium, vir oplime, quod remittam, quale iii licaveris.

De rébus nostrishœc habeto. Alenconius Frater Régis Gallonim, ambit Regina- Anglorum nuptias, et mittuntur qui pacta connubialia ex Rei^is ipsius consensu iirment : futurumque est, ut <jalli et Angli liant una gens, quod nemo Patrum nostrorum niemoria sperasset^ Ordines Belgici eundem Alenconium in suum ])nncipem, dejecto Hispanorum rege, dclegerunt, quam ille dignitatem acceplavit^ Rex HispaniLC conimisso in Lusitania prœlio, duce crudelissimoillo Albano, Simisil unacum duce ipso ad (3000 bominum. Raque cœsus exercitus Ilispanoruin jam abjection animo esse cœpit\ Pollicctur Rex Galliœ Lusitanis auxilia. Delcctus qui in Lusitaniam proficisceretur, et exercitum illuc transportaret, Strossius ^ Hœc si insidiis careant, jam féliciter pacis aura in Gallia suboriri aut fïare incipiet. Precibus luis me commendo frater carissime et te, et D. Gualtherum, alterum parentem meum, et Stuckium fratrem officiose saluto. Vos videre non tantum cupio sed aveo, et si Dominus tantum vittc dederit, fulurum est ut aiiimi votum et optatum explearn. Egliuus, de quo ad me scribis, non lam mihi notus est, quam Rhonnus optimuset studiosissimus ado-

1. Si Ton en croit Nicéron, l'édition des Loci communes de Bàlc aurait formé trois volumes in-fol., dont le 1" aurait paru en 1580, le "1'^ en 1581, le 'i° en 1583. — L'édition de Londres était de 1575.

5. Voy. de Thou, //. f/., VIU, 531; H. Martin, IX, 503. Cette ainliassade ne partit qu'en 1581.

Page 1