‹ Lambert DaneauChapitre 73 sur 136 · Eloy Gibier · texte numérisé non relu

Eloy Gibier

7. Il les avait reçus comme on l'a vu dans la lettre précédente par l'entremise du ministre Baron d'Orléans.

8. Tel était donc le but de Daneau en écrivant son de Jurisdiclione. On a vu ailleurs qu'il n'y avait pas, en effet, ménagé les éloges à Anne du Bourg.

y. Voyez ci-dessus, chapitre i,p. 5.

Minervœ Alheniensis inscripserat. Neque ea res piito libi dispiicebit. Logos, si placet, tuiis postea narratiirum hominem lucidius indicabit. [S. Leges, si placet, tum postea merealurne hominuni lucem jiidicabis *".] Et facile quod puto edetiir Lutetiae, in qua urbe est magna militantium in foro advocatoriira [S. advocatorio] turba, numerosi indices, et utilis earum rerum cognitio. Sum in eo complexus disputationem latissime atque prolixe, sed eam postea in quinque tabulas redegi, quae sunt sedulo legendœ, continent enim totius dialogi Epitomen et Indicera. Aller commentarius est de Fendu et Ar/ro vedigali; is vero totus est tuus ettibi a prima fera infanlia dicatus, quem fovisti [S.fecisti] ipsetuamanu, etnascenti multum favisti, descripsisti et totum in eo [S. illo] tuum est, quod vivil adhuc et est superstes. Is non tam eleganti stylo scriptus est, quia sunt merec et nudae prselectiones mese, quas postea coUegi ut scis. Quod tamen ad y.épSoç longe mea quidem sententia utilissimus est, et necessarius, et abdita qucedam continet et non vulgaria qualia feie doctores in scholis tradunt de iis rébus, sed ego in eo collegi quod mihi postea fore maximo [S. maxime] usuicredideram. Totus enim in eo eram ut res foreuses atque mores nostros discerem, atque conferrem cum veteribus. Certe is labor [S. liber] nihil habet àfia/jTupov. Ouœ una res maxime juniores[S. juvenes] togatosjuvat, dum textus et decisiones[S. veterum] habent in promptu, quales ille labor [S. iste liber] habet. De eo confabulor [S. confer] cura quibusdam sitne utilis et venalis. Hos duos si edideris, sint in tuum nomen dicati. Mei sunt natura, tui voto et adoptione. Tertium nolim edi si placet, qui est de Locatione et Condudione. Est enim nimium obscurus. Sed tu postquam otium tibi erit, si quid in eo erit quod placeat, accipe, et te autore cde; nani nokii [S. nolim] dici meumet si vera continet et laboriose qusesita. Sed stylus displicetetobscuritasin eo, quem ad te non misissem nisi efOagitasseset obnixerogasses. Prioressi edis[S. edes], vide ut ne uUaambitiosa sit inscriptio de me [S. neve minister verbi Dei in iis appeller, qui titulus etsi mihi semper animo versatur ut me officii moneat, vereor tamen ne istud displiceat, et ne non salis a3quum vidcatur Verbi Dei ministrum Litium el Judiciorum civilium tam scientem esse quam isti commentarii docent".]

10. La Jeçon fie Sinncr paraît décidément plus acceptable ici.

11. Ko.ituiii,iious ce savons pourquoi, a omis tout ce i)assage.

Qiiod de quibusdam mois in Jiivenalem [S. perpetuum milii comitem '-] Scholiis scribis, eajam pridemmanu meaexscripladedi Francisco Danieli^^ fralrituo. Quod tamenad locum Satyrœ X resliims, Qui Lacedannoumm, etc. ^ non displicet. Nam Politianus ipse emendationem siiarn emendarat uti [S. ubi] sunt hominum posteriores cogitationes stcpe sajjientiores. Ipse antea [S. autem] reslitueram,pytiasniata [S. pyliasmate], id est lacté etoleoet omni scro quoungebanlur qui in Laconico lavabantur et otiabantur. Conjecturas meas [S. conjecturai meie rationes] misi ad fratrem, et locos tum e Seneca, tum e Prudentio laudavi. Quod versum Satyrai IX restitui vis videliir mihi integer et bene quadrare auctoris menti : or.vSpa regitur averbo sollicitant [S, sollicitent] more atque construclione gi'ieca. Interposuit riOou; yip 7)û-/.£o; quic verba rationem continent, cur àvrip xOvkkîoç tantopcrc solliciletur et supplendum est Ècxi yàp àv/10 xûvai'îoç vjQou; ylùxzoç. Scd tota ilHus loci obscuritas ex ambigua significalione vocis Wo-jç pendet, quœ vox non semper vitas institutum significat, sed etiam quod Galli [S. gallice] dicimus : façons de faire, quasi dicat, nil mirum est car taies bomines sollicitentur, ils sont de douce façon de faire amoureuse et gracieuse et postea sequenti versa moUom appellat. Sed copiose [S. contentiose] de omnibus nolim [S. nolui] agere. Quid autem tu ab homine Iheologo bœc petis, et Genabi qui est lerrse nidulus tam obscuri loci explicationem [S. explicatorcm] latereputas, qui in ipsis Alhenis et mediis doctorum hominum fontibus versaris?

Milte ad me Indicem meum in Ammianum Marcellinum, quem jampridembabes, et mihi accommodato [S. ex me commodato]. Defessussum; tam longa fuit epistola [S. defessus sum tam longa epistola.] Tabulam quam postulas apud me non habeo. Amissa est nisiapud telateat. Vale. Tibi iixor niea salutem dat [S. plurimam et VaHeus^''\. Ego Turnebo doctissimo omnium Gallorum qui grœ-

12. Ici encore on ne comiirentl p;is pmir(iiu)i Kortum a omis ce détail intéressante caractéristique. Nous le notons pour notre part avec soin, car rien ne sert mieux à fi.Ker sur le genre d'esprit d'un homine que de connaître ses auteurs de prédilection. On voit (|ue Juvénal était le constant compagnon do Dancau.

13. Fr. Daniel avait aussi pour Juvénal une affection particulière. 11 avait fait beaucoup de recherches et de travaux sur le texte de cet auteur, travaux et recherches dans lesquels, comme on vient de le voir, Daneiu l'avait secondé. Ses notes sont restée» manuscrites. Elles se trouvent dans le volume F. 59 de la Bibliothèque de Berne.

Page 1