Anglia Sacra, I, 55, noie

3. Maxima autem Patrum pars quorum scrjpta hodiè innotescunt, olim quoque cognita est, vel propriâ quâ scripta sunt linguâ, vel mutuatâ. Si hœc omnia volumina Lanfranci fîdem ortbodoxam sapere didicerunt, profecto habituri sumus belles patres. Ad scripturas sacras quod attinet, supra illius facultates fuit illas adeù corrumpere, quin linguarum originalium (quas ille non magis calluit quàm papa romanus) ope/ a viris doctis fraus jamdiù détecta est... Patrum antiquorum scripta non adeô depravata sunt, quin collatis invicem variarum gentium exemplaribus, quœ Lanfranci censuras e£Fugerunt, facile quid genuinum, quidve adulterinum discerni queat. Bene autem habet quod archiepiscopum hune piuni Mat Parkerum habuimus..., etc. E. Brown, Fasciculus rerum expe tend arum» Londres, 1690. Préface, 33.