B. ad aministraciones. Le premier a a été exponctué

198 JACQUES S0ŸYER

juratos de non sigillando aliqua que in ipsius monaslerii dispendium redundare valeant, conserventur. — Liltere, si que super possessionibus, redditibus, pensionibus, prebendis seu contrahendis mutuis concedentur forsitam, registrentur et in ipsius monasterii capitulo vel alio loco publico sigillentur. — Abbas ipsius monasterii, secunda die ante festum beati Martini, in priorum conventlualium et aliorum bonorum virorum presencia, de receplis et expensis annis singulis exibeat racionem. — Suspectos jurare faciat quod fideliter computabunt. — Hii vero qui debita supprimunt, suis priventur (a)ministracionibus, alias prout exegeril culpe ipsorum malicia puniendi. — In prioratibus vacantibus et aliis ad monasterium suum spectantibus abbas vel ejus vices gerens nichil percipial nisi gralis, preter redditus consuelos, nisi necessilas manifesla ingrueril que in predicto generali capitulo ostendalur. Qua ostensa, per tres bonos viros ad hoc eleclos de prioraltuum ipsorum bonis sic monasterio ipsi subveniant, quod hujusmodi ejusdem monasterii necessitas relevelur. — Abbas ipsius monasterii nemora non vendat nisi ex cerla causa el assensu predicti capiluli generalis, nec prioratuum ejusdem monasterii vendantur nemora antiqua. — Eorundem prioratuum jura abbas ipse non usurpet, nec membra ipsorum sibi appropriel. — Aliquem prioratum ad manus suas non retineat nec plures uni committat, nisi forsilam causa evidens id exigeret et a predicto generali capitulo super hoc licencia haberelur.— Si quis vero monachus vel alius procuralor ad Romanam curiam fuerit deslinandus, nullatenus transmiltatur nisi prius jurâmento in capitulo loci ubi procurator constilutus fuerit preslilo, qued tam pro capite quam pro membris fideliler se habebil, nec aliquid contra eadem monasterium et memmbra per se impetrabit vel impetrari eciam pacielur. — Abbas predicli monasterii, si eum ad curiam ipsam accedere contigerit, honeslam familiam secum ducat et unum sibi ad minus de majoribus ipsius monasterii prioribus religione probatum et discretum juratum de fidelitate et diligencia circa personam ipsius abbatis necnon et monasterium et membra predicta, de cujus assensu et consilio mutua contrahat oportuna et impetret que impetranda fuerint sociatum. — Abbas vero

confirmatus de observandis et faciendis observari premissis omnibus juxla posse in primo introitu exhibeat jusjurandum.— Idem quoque abbas renunciel et faciat renunciari omnibus litteris impetratis contra monasterium et membra predicta seu personas ipsorum el revocel, si quid forte fecissel vel fieri per hujuswmodi litieras procurassel. — Novicii qui in prediclo generali capilulo per deputäatos ad hoc examinatores fuerint approbati,illis qui fuerint reprobati exclusis, habitum suscipiant consuetum. — In obedienciis et prioratibus certus et congruus instluatur numerus monachorum. — Verum quia, sicut intelleximus, tu, qui prefato monastlerio prees, Luo proprio quin immo perverso invitatus sensu, adversus hujusmodi statuta el articulos salubria que evidentem jipsius monasterii utilitatem ac animarum salutem degencium in eodem continent, venire presumpcione dampnabili non formidas, ac que expressa sunt superius nec tu observas nec facis a tuis subditis, licet pluries super hiis caritative{ monitus extiteris, observari ; ex quo monasterium et prioratus predicla gravem paciuntur in spirilualibus et temporalibus lesionem, fuit nobis ex parte predictorum humiliter supplicatum ut Le ad observacionem premissorum omnium compelli districtione qua convenit mandaremus. Volentes igitur experiri si monicio nosira le premineat el a pena conservel immunem, discrelionem tuam rogamus el hortarmur attente per apostolica libi scripta mandantes qualenus sic premissa statuta et articulos et tu observes et a tuis subditis facias observari, ‘quod eisdem prioribus et monachis non sit necessarium de cetero super hiis ad nos iterare querelam, et tu possis de obediencia commendari. Alioquin scire te volumus quod, si mandatis nostris in hac parte presumpseris contraire, quantumcunque personam tuam sincere ? diligamus in Domino, carilale sustinere non polerimus; quin inobedienciam tluam taliter puniemus à, quod tibi dabit forsitam vexatio intellectum et pena tua erit aliis in exemplum. Datum Laterani, II idus marcii, pontificatus nostri anno secundo.