‹ Le livre de demainChapitre 112 sur 136 · LA CHANSON DE LA BRISE · texte numérisé non relu

LA CHANSON DE LA BRISE

Et je porte à l’écho fidèle Les doux sanglots du rossignol.

J’enchante la mélancolie Par mes accents mystérieux, Quand, sur les harpes d’Éolie, Erre mon souffle harmonieux. . .

Délices du cœur qui soupire,

Je sais, pour charmer la douleur,

Faire vibrer comme une lyre

T ac rompQiiv ri n coiiIa vnI TCU F «

tthe cords ; lainte torts. . .

d je passe, 3lé, pace, xilé.

ics,

déserts,

nés,

certs.

AJ 30 M02HAH9 AJ

alôbiï orbad ù anoq 9[ l3 dongbaoi ub 2loigr)B8 xüob zoJ.

nloanfibm fil -jjrierbna'l.

)CUOhàî?. (ftî 8îfI930B asm IB4!

rilori'h 8oq c.rl *oi tu* fbrifiuP . .ruai norme ri sfftuog norn an H

, j'IiqüOà tijjj ÜJiXJ'J ub 2 9 9 1 b CI

.inalüob cl -ofmDfb inoq ;2ÎB8 al jiy! an u jrrirribD naidiv aiieH moinolq olncs nb xucarnfii 89 J

ariJnidü'iëî ub agBlIiurit nA , abooDDfi aîné rbuoi ab abiq al jJnifilq 9lbni9Jè a nu aiiqgni'l . . . gttom 89l tria èrbnaq asiq^a uA

.o**fiq j[ bxifiup xuijanfid giron *92 ancCl çüloario'j Jaa léfnnoanq jJ

lOfiqas'l 219YB1Î é tülov 9( /ri

îrirxod 9b èrtfûlq ?.ol i9rbè<?

(<üiiüin cal irrneq aJncnri t8m*ob o'iîiob xuatv aob nio? ijA

Page 1