II. TEXTE NORRAIN

rêru tveir â bâti meS dorgar fiînar at smàfiaki. Vindr rak â^â ! haf ût. Sreir brutu î nàttmyrkri viS land; ok gengu upp; fuudu kotbônda einn. â^ar vâru â^eir um vetrinn.

Kerling fôstraSi Agnar, en karl GeirrôS, ok kendi hânum raS.

At vâri fêkk karl â'eim skip; en er d'au kerling leiddu ^â til strandar, â^â mœlti karl einma&Ii viS GeirrôS.

â'eîr fêngu byr, ok kvâmu til stôSva fb8ur sîns. GeirrôSr var fram î skipi; bann hliôp upp â land, en hratt ût fikipinu ok msBlti : «Far d'à nû â'ar er Smyl ' bafi â^ik».

Skipit rak î baf ût; en Geirrë&r gêkk upp til bœiar. Hanum var â^ar vel fagnat. ' En faSir ban« var â^â anda5r. GeirrôSr var â^â til konungs tekinn, ok varS maSr âgœtr.

ÔSinn ok Frigg sâtu î HliSskiâlfu, ok sa um beima alla.

O&inn msBlti: « Sêr â'û Agnar, fôstra â^inn, bvar «bann elr bôrn vi8 Gygi, î bellinum?; en GeirrôSr «fostri minn, er konungr, ok sitr nû at landi. »

Frigg segir : «Hann er matnîSingr 6â' at bann kvelr «gesti sîna, ef bânum â'ikkia of-margir koma.»

OSinn segir at Srat er in mesta lygi« S^au veSia um â^etta mal.

Frigg sendi eflkimey fiS&a Fullu til GeirrôSar. Hon baS konung varask, at eigi fyrgerSi hftnum fiôlkunnigr

526 LES DÏTS DE GRtMNIR.

maSr sa, er Srar^ var kominn î land; ok sagôi Sratmark â, at engi Jiundr yar svâ ôlmr, at â hann mundi hlaupa. En â'at var inn mesti hêgômi, at Geirr68r konungr vœri eigi matgôdr : ok â^ô Isetr hann faandtaka â^ann mann , er eigi vildu hundar â râSa.

Sa var î feldi blâm; ok nefndisk Gh-imnir; ok sagSi ekki fleira frâ sêr, S^Ôtt hann vaeri at-spur8r.

Konungr lêt hann pîna til sagna, ok setia milli elda tveggia; ok sat hann â^ar âtta nastr.

GeirrëSr konungr âtti â^â son tîu vetra ganilan; ok hêt Agnarr eptir brôSur hans.

Agnarr gêkk at Grimni, ok gaf hâlium hom fuit at drekka; sagSi at konungr gôrSi illa, er hann lêt pîna hann saklausan; Grimnir drakk àf.

^& var eldrinn svâ kominn, àt feidrinn brann af Grimni. Hann kvaS :