ELOGIO SEPULCRAL DEL PADRE CLAUDIO .L\IO
Non hune ad tumulum ullus ofFendet ;
Solo œquus et planus est
Claudius Jaius,
In quo ut essent surama omnia
Nihil insolens, nihil arrogans, uihil elatum fuit
lî. S. E.
Genevà oriundus, fons illimis è cœno,
Aliud nihil a patria traxit origine
Quàm hsereseum novissimè colluviem, et odisse.
Hausit doctrinam raram à Parisiensi schola,
Rariorem ab Iguatio sanctitatem.
A quo sacrae Jcsu Societati miles adscriptus,
In Salisburgensi, Tridcntino, aliisque conciliis
Apud humanarum rerum divinarumque potentes
Auctoritate valens et gratia,
Gum ingenti Catholicae ac prcesertim Gcrmanse fidei bono
Ità se gessit, ut nutantis Ecclesise Patronus, Pater, Apostolus
Etiara vulgo meruerit appellari.
Anirao placidus, ore jucundus,
Moribus innoceiis, suavis ingenio,
Potens opère et sermone, non homo sed angélus habebatur.
In scholaslicis congressibus,
Sive cùm rectè euntes dirigeret, seu cùm revo caret errantes,
Utrobique suavis et fortis,
Sic omnium feriebat intellectum
Nullius ut lagderet voluntatem.
Illura, missis otiam ad Pontificem legationibus
Doctorem scholse, oratorem Respublicae,
Concilia judicem, aulne consulem,
Unura singulari dari sibi concertatione maxima contendebant ;
Cùm expeteretur unus ab omnibus,
Nihil ipse, nisi salutem omnium à singulis expetebat.
Principum frequens usus modestiam viri non abstulit, sed sacravit.
Ex religiosa sociorum paupertate inter purpuratos pannosus
Ex squallore nosocomiorum et carcerum sordidatus inter illustres
Ubique sua se virtute involvens,
Inter omnes hoc major et melior, quo minor et vilior apparebat.
Tergestinas infulas
A Romano Rege Ferdinando constanter ingestas
Ipso Rege constantior recusavit.
Semper aliàs amaenus ac hilaris,
Cum de conferendo in eum Episcopali munere
Rex cum Pontifice conspiraret,
Vultu simul et animo suspensus ac mœrens,
Quasi non conferri honorem sibi,
Sed vitam ac virtutem eripi censuisset.
Tandem inter asperrimas Ecclesise difficultates
Multiplici varietate laborum
Non morbo fractus,
Ac potiîis continenti studio et virtute consumptus
Anno M. D. LU. octavo idus augustas
Viennœ in Austria hinc migravit in cœlum
Apud summos, medios, infimos illustris opinione sanctitatis,
Omnibus œquè salutaris et carus,
Sensit Viennensis et Ingolstadiensis Academia
Subductum sibi oraculum sapientite et virtutis exemplum ;
Ereptum defensorem desideravit Ecclesia ;
Patronum perditum Germania deploravit ;
490 LE p. CLAUDE LE JAY
Cùm indèTurca, subactâ propè Panuonia, Imperii fiaibus immineret,
Hinc grassarentur haeretici
Undique et ubique bella cùin externa lùm intestina consurgerent,
Tantorum malorum non lève solatium
Rerum sequisissiraus Arbiter,
Offensus ob delicta mortaliuui'
Denegavit.
Tanti viri, quod mori potuit, hic obiit,
Quod mori non potuit hinc abivit.
Habet Germania depositum mortui;
Habet Ecclesia patrocinium immortaiis.
(P. Nieremberg, Vida del r. Cl. Jaio, Var. ill., t. IH, p. 604 et sviiv.)