X. ORATIO

Ad impetrandam devolionis gratiam.

Ex Th. à Kinnpi^.

Domine Deus meus, omnia bona mea tu es. Et quisego sum,ut audoRm ad le loqui?Egosum pau-

[)errimusservulus tuuset abjeclu5vermiculus,mullo pauperior et conlemptibilior, quàm scio et dicere au- (Jeo. Mémento tamen, Domine, quia nihil sum, nihil habeo, nihilque valeo. Tu solus bonus, justus et sanctus. Tu omnia potes, omnia praestas , omnia impies, solum peccatorem inanem relinquens. Reminiscere miserationum tuarum, Domine,-et impie cor meum gratià tua, qui non vis vacua esse opéra tua. Xoli avertere faciem tuam à me ; noli visitationem tuam prolongare; noli consolationcm tuam abstrahere, ne fiât anima mea sicut terra sine aqua. tibi. Ministra devotionis aquas ad irrigandam faciem terrce, ad producendum fructum bonum et optimum. Eleva mentem pressam mole peccatorum, et ad cœlestia totum desiderium meum susjjende ; ut gustatà suavitate supernse felicitatis , pigeât de terrenis cogitare. Amen.