juillet
Simili modo. Venerabili fratri Episcopo Casertan., et dilectis filiis Narbonen. et Uticen. officialibus salutem etc. Hodie cum venerabilis frater noster Guillelmus, episcopus nuper Magalonen., regimini et administrationi ecclesie Magalonen., ordinis S. Augustini, cui tune preerat, in manibus nostris sponte et libère cessisset, nosque, cessionem ipsam admittentes, prefate ecclesie... de persona dilecti filii Guillelmi, Electi Magalonen.,... providissemus... nos eidem Guillelmo, episcopo, omnia et singula iurisdictiones fructus, redditus, proventus, iura, obventiones et emolumenta comitatus Melgorii et Montisferrandi ac castrorum de Teralho et de Ballaruco... per alias nostras litteras motu proprio reservavimus , concessimus et assignavimus, prout in eisdem litteris plenius continetur. Quocirca etc., motu simili, mandamus [quatenus] vos vel duo aut unus vestrum, si et postquam dicte posteriores littere vobis presentate fuerint, per vos vel alium seu alios, faciatis auctoritate nostra pre fatum Guillelmum, episcopum, vel procuratorem suum eius nomine, possessione seu quasi, iurisdictione ac perceptione fructuum. reddituuin, proventuum, iurium, obventionum et emolumentorum, aliorumque sibi reservatorum predictorum. neenon facultate iuris eonferendi medietatem beneficiorum huiusmodi seu presentandi ad illa , iuxta reservationis, concessionis et assignationis earundem tenorem, pacifiée gaudere, non permittentes eundem Guillelmum. Episcopum. per Guillelmum, Electum, aut successores prefatos seu quosvis alios quomodolibet indebite molestari. Contradictores etc. Non
obstantibus etc. Seu, si Guillelmo, Electo, e1 successoribus prefatis vel quibusvis aliis communiter vel divisim ab apostolica sit Sede indultum quod interdici etc. mentionem. — Datum /// supra.
(A. S.-S., Clem. Vil, 40 ab Urbe eversa, ISO v-189 v).
Préconisation en Consistoire de Guillaume Pellicier le,- février /.ï~7
Anno quarto Februarius M D XXVII.
Rome, die veneris prima mensis Februarii, fuit Consistorium et expedita fuerunt infrascripta.
Referente Rm0 domino Commen.
Providit ecclesie Magalonensi in Gallia, vacanti per cessionem domini Guillermi Pelicerii, moderni episcopi Magalonensis, de persona domini Guillermi etiam Pellicerii iunioris, presbiteri Magalonensis, in xwmisue etatisanno constituti, in decretis licenciati, ac dicti Guillermi senioris cedentis ex fratre germano nep*otis, reservata pensione medietatis fructuum omnium dicte ecclesie ac medie t;i tis eollationis beneticioruni et admmistratione quorumdam locorum in cedula exprimendorum in spiritualibus et temporalibus, cum mero et mixto imperio et cum bonis mobilibus in eisdem Locis existentibus, pro <.li«.-t» > Guillermo seniore cedente, ac cum exemptione a jurisdictione dicti domini Guillermi iunioris, episcopi, et suorum successorum pro cedente et familiaribus suis, et cum derogatione régule de xx diebus, et cum eassatione electionis per Capitulum facte in favorem alterius, et alias prout in cedula.
Redditus Flo.
Taxa Flo. imm.
(B. V., Consi>t., Acta Cancél., 2, 126 f).
Contrat entre les syndics du Clergé de Maguelone et me Guillaume Gaubert, imprimeur de Lyon, pour l'impression de missels à l'usage de l'Église de Maguelone, et documents y relatifs
Octobre-novembre 1532
Je n'ai pas la prétention de reprendre ici en entier ni surtout de trancher une question déjà étudiée par deux auteurs locaux : en 1895, un liturgiste, M. l'abbé Maubon (Les Livres liturgiques du diocèse de Montpellier) et, en 1902, un bibliographe, M. Emile Bonnet (Sur un livre liturgique imprimé pour l'Eglise de Maguelone en 1523). Mais, ayant, dès 1887, signalé les présents documents (L. Guiraud, La Paroisse Saint-Denis de Montpellier. 46, note 6), et ceux-ci étant encore inédits à ce jour, j'estime utile de les publier ici. Je m'y crois d'autant plus autorisé qu'il me semble malaisé d'admettre, sitôt après l'impression du missel de Maguelone, rapportée par le seul Gariel à 1523 (Séries Prassulum, 518), une seconde édition en 1532 de 350 exemplaires, à propos de laquelle il n'est fait aucune mention de la précédente. C'est donc à Guillaume Pellicier le Jeune et non à l'Ancien que reviendrait l'initiative de l'impression de ce livre liturgique. Un y remarquera, d'ailleurs, son contrôle personnel.