‹ Le saint office considéré au point de vue de la piétéChapitre 174 sur 227 · ACT. XVIII · texte numérisé non relu

ACT. XVIII

159. On ne trompe pas Dieu. — L'amour auquel il est le plus sensible est celui qui a sa loi pour objet. — Vivifica me : Celte grâce comprend toutes les autres : ne pas se lasser de la demander.

160. La parole des hommes est souvent trompeuse : la parole de Dieu a pour principe la vérité même : Cœlum, et terra transibunt , verba autem mea non prœteribunt.

Mat. XXIV.

bus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

156. Misericordiae tuse multae, Domine; secundùm judicium tuum vivifica me.

157. Mulli qui persequuntur me et tribulant me: a testimoniis tuis non declinavi.

158. Vidi prsevaricantes et tabescebam, guiaeloquia tua non custodierunt.

159. Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine; in inisericordiâ tua vivifica me.

160. Principium verborum tuorum veritas: in aeternum omnia judicia justilise tuse.

Schin et Thav.

161. A verbis tuis : La crainte de Dieu met au-dessus de toute crainte.

Unum timet Chrysostomus peccatum. — Voir 1V« leç. pro plur, Mart. 2° loc.

162. Quand on aime Dieu, comment ne pas aimer la parole de Dieu? Amicus sponsi gaudio gaudet proptervocem sponsi. Joan. m.

163. Ce n'est pas assez de haïr l'iniquité : il faut l'avoir en abomination.

164. Septies, fréquemment: Septenarius enim, plenitudinis num^erus , universitatis indicium,, S. AuG. — Si dicit : Septies... qui regni erat necessilatibus occupatus, quid nos facere oporlet? S. Amb.

165. Quand on aime ce que Dieu aime et qu'on veut ce qu'il veut, de quoi pourrait-on se troubler ou

XXI. — 161. Principes persecuti sunt me gratis , et à verbis tuis formidavit cor meum.

162. Laetabor ego super eloquia tua sicut quiinvenit spolia multa.

163. Iniquitatem odio habui et abominatus sum : legem autem tuam dilexi.

164. Septies in die laudem dixi tibi, superjudicia justitiae tuée.

165. Pax multa diligentibus legem tuam, et non est iilis scandalum.

craindre quelque domma.sfe? Diligentibus Deiim omnia cooperantur in honum. Rom. viii.

I(j6. Expectabamsalutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

167. Custodivit anima meateslimonia tuaeldiiexit ea vehementer.

168. Servavi mandata tua et teslimonia tua, quia omnes viae mese in conspectu tuo.

XXII. — 169. Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo : juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

170. Intretpostulatiomea in conspectu tuo : secundùm eloquium tuum eripe me.

171. Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

172. Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua eequitas.

Page 1