‹ Le soulèvement des travaileurs d'Angleterre en 1381Chapitre 243 sur 318 · PREMIERS TROUBLES EN KENT ET EN ESSEX Î · texte numérisé non relu

PREMIERS TROUBLES EN KENT ET EN ESSEX Î

autres de contraindre les tenanciers et habitants des manoirs <>l domaines susdits à reconstituer exactement ces titres et à les donner à l'archevêque.

Pat. 6 Rie. II, part. 1, m. 33 c/.

Assises tenues à Canterburv en 1383. Dans un procès entre Agnès, veuve de John Tebbe, de Canterburv, et John Cheseman, il est dit que les titres de ladite Agnès ont été brûlés pendant l'insurrection qui a eu lieu vers le 13 juin 1381 *.

Assize rolls, Divers counties, N. 2. 29. 4, m. 17 cl.

1381, 23 août, Eltham. — Le roi mande au bailli de Canterburv de surseoir, jusqu'à la réunion du prochain parlement, au procès pendant entre John Spicer et Robert Gygour, si les titres dudit John Spicer ont été véritablement détruits par les rebelles, comme il l'assure.

Clans. 5 Rie. II, m. 38 cl.

Essex. — William Roger, de South-Ockendon, et John Smyth, de Rainham, sont accusés d'avoir parcouru à cheval leur hundred pour donner le signal de l'insurrection et d'avoir forcé les habitants à se soulever 2. Ils sont allés à Londres et ont pris part aux troubles. — William Roger a obtenu des lettres du roi, du 8 avril 1383, lui accordant le bénéfice de l'amnistie votée en parlement.

Coram rege, East. 6 Rie. II, m. 8.

1. «... in magaa insurrectione rebellium et malefactorimi et rumore in regno Anglie, circa festum Corporis Christi, anno regni domini régis aune quarto, exortis. »

2. ((... vi armata cofejgerunt homines earumdem villarum eu m eis ire in conventiculis et congregacionibus hujusmodi ».

190 AI'l'KM.Ii i: il

1° Lettres royales datées de Westminster, le 30 octobre 1382, demandant aux shériffs de Londres un rapport complet, relatif aux habitants de la cité qui ont ouvert les portes aux insurgés et se sont rendus complices de leurs méfaits.

2e Suit une enquête, signée des shériffs et de> jurés, et datée dû 20 novembre 1382 :

« Qui dicunt super sacramentum suum quod tempore maie insurreccionis et rebellionis comunium Kancie et Essexie, videlicel an no regni régis Ricardi secundi post conquestum quarto, Willelmus Walleworth, tune major civitatis Londoniarum, indecertioratus, toto suo animo eis resistere, et ingressum civitatis negare, ac civitatem in pace eonservare sategens corr. :s;itagens , eùm avisiamento communis consilii civitatis prediete, ordinavit Johannem Ilorn, Adam Carhvlle, et Johannem Ffresch, cives et aldermannos civitatis prediete, nuncios et legatos ad obviandum eisdem populis sic eongregatis contra fidem et ligeanceam suam dicto domino régi débitas, et eisdem nunciis sivelegatis dédit specialiter in mandatis quod ipsi eundem populum m al i vol u m trac tarent, et ex parte régis et tocius civitatis eis dicerent quod ipsi ad civitatem non appropinquarent, in affraiamentum et perturbacionem régis, aliorum dominorum et dominarum, et civitatis prediete, set quod ipsi dicto domino régi in omnibus obedirent et reverenciam preberent, ut deberent. Qui vero Johannes, Adam et Johannes nuncium suum non dixerunt prout in mandatis habuerunt, et dicunt quod prediclus Johannes Horn ex assensu predicti Ade, non obstante majoris sui manda to supradicto, excedens suum nuncium ac mandatum, cum principalibus insurrectoribus conspiravit, et predictum populum maleficum pulcris sermonibus versus dictam civitatem vertere t'ecit. ubi prius in proposito fuerunt ad hospicia sua revertendi, et eisdem maleficisel principalibus insurrectoribus dixit, e\ c itando et procurando, quod ad civitatem cum turmis suis venirent, asserens quod totà civitas Londoniarum fuit in eodem proposito sicut et ipsi fuerunt, el quod ipsi deberent in eadem eivitate lia .imieabiliter esse recepti, sieut pater cum filio et amicus cum amico. Qui quidem maiefactores el rebelles, causa nuncii predicti per predictos Johannem Ilorn. Adam Carlylle el Johannem Ffresch eis Bief aise «'t maie facti, hillares devenerunt, el ob hoc tam obstinati in suifl malefactis fuerunt, quod fines civitatis Mali m appropinquaverunt, videlicel die mercurii in vigilia festi Corporia

Londres r:r les environs, du \2 m 15 juin HM

Christi anno quarto ', et carcerem domini régis vocatum le Marchaisye ffregerunt. Et eadem nocte predictus Johannes Horn duxit secum Londonias plures principales insurrectores, et aliorum malefactorum ductores, videlicet Thomam Hawke, Willelmum Newman, Johannem Sterlyng et alios qui, ex hoc postea convicti, judicium mortis susceperunt, et cum eo tota illa nocte in hospicium suum recepti fuerunt felonice et proditorie. Et idem Johannes Horn, eadem nocte, dixit majori civitatis predicte quod ipsi insurrectores venirent Londonias, unde majori ex hoc maxime perturbato idem Johannes Horn sibi (sic) dixit et manucepit quod sub periculo capitis sui nullum dampnum in eivitate nec in ejus finibus facerent. Mane autem facto in festo Corporis Ghristi 2, predictus Johannes Horn venit ad quendam Johannem Marchaunt, unum clericorum civitatis predicte, dicens eidem clerico verba sequencia vel similia : Major precepit quod tu deberes michi querere unum standardum de armis domini régis. Qui quidem clericus taie standardum post longum scrutineum eidem Johanni Horn délibéra vit, ipso clerico omnino nescio quid idem Johannes Horn inde faeeret ; et idem Johannes Horn predictum standardum in duas partes divisit equales, quarum unam partem ligavit cuidam lancie, et aliam partem dédit garcioni suo custodiendam, et sic cum tali vexillo displicato equitavit usque ad Blakeheth, per se nullum onus nuncii sive legacionis illo die habens, set solummodo ad complendum promissa eisdem malefactoribus per ipsum prius facta, et ad provocandum eos toto nisu suo ad civitatem venire felonice et proditorie, sciens expresse perturbacionem et magnum afflictum domino régi, aliis magnatibus et civitatis predicte civibus, in adventu predictorum insurrectorum et domini régis proditorum, adesse. Et dicuntquod eidem Johanni Horn sic equitando versus le Blakeheth appropinquabat quidam Johannes Blyton, qui missus fuit per dominum regem et consilium suum eisdem malefactoribus ut ad civitatem non appropinquarent, et dixit eidem Johanni Horn isla verba vel similia : Domine, vellem scire nuncium veslrum, si aliquod habetis ex parle civitatis islis insurreetorihus dicendum, Ha quod nuncium meum, quod habeo ex parte domini régis eisdem, et nuncium veslrum, quod habetis ex parte civitatis, poterunt concordare. Qui statim, iracundo vultu eum aspiciens, dixit : Nolo de nuncio tuo nec tu debes de meo aliquid intromittere ; ego dicam eis quod mi hi place t, et die tu sicut tibi placel. Et postquam

Page 1