‹ Les anciennes bibliothèques de Paris; églises, monastères, colléges, etc.; (volume 3)Chapitre 71 sur 123 · DE LA RIRLIOTIIÈQUE DE S. VICTOR · texte numérisé non relu

DE LA RIRLIOTIIÈQUE DE S. VICTOR

La seule estampille qu'ait possédée l'abbaye était fort simple et fort laide; elle se plaçait toujours sur le titre des volumes.

Celle qui servait pour les in-quarto est identiquement semblable, mais moins grande.

On rencontre assez fréquemment sur le dos des volumes, entre chaque nerf, une autre marque, très -petite, et qui est souvent accompagnée des lettres B. S. V.

Parfois encore figurent sur les plats, une S et un V accolés; l'S est surmontée

d'une mitre, et le V d'une crosse dont le bâton s'allonge entre les deux jambages de la lettre .

L abbaye de Saint-Victor fut supprimée en 1792; mais ses bâtiments restèrent debout jusqu'en 181 5. Ils furent alors démolis pour faire place à l'entrepôt des vins. Sur une fontaine située au coin de l'un des murs de clôture, on lisait encore, il y a peu d'années, l'inscription suivante, due à la plume élégante de Santeuil :

Quœ sacros doctrinœ aperit Domus intima fontes , Civibus exterior dividit urbis aquas.

C'était rappeler en beaux vers la vraie gloire de l'abbaye de Saint-Victor.

PAR CLAUDE DE GRAiNDRUE (,).

In LAUDEM BIBLIOTHECyE SANCTI VICTORIS.

AD 1NTR0EUNTEM.

Quj tihi grammaticos , qui rlietora, quique poetas,

Sive Machaonis visere queris opem, Sive libet sophie textus , seu gesta priorum ,

Et légère liistorias, hue sine fraude vend. Quicquid Achademij quondam scola protulit orli,

Seneca quicquid agit, seu Plato doclus habet, Quicquid Herastotenes, Apuleius, et Ptholomeus

Dissent orthigono, tum digilo, atque polo. Quicquid Aristoteles frenandis tradidit Argis,

Seu sacra jura docent, hic reperire licet. Quid multis teneor fixum tibj pectore serva;

Quod non Victor habet nec regio ulla tenet. Cresi divitias vincentem Victor abiinde

Hic aperit gazam plenus amore suam.

Hoc vel pro tantis contende rependere donis

Ut nichil abripias, nilque perire sinas (2).

Reverendo patri domino Nicasio de Ulmo, sacri cenobij Sancti Victoris juxta Parisios canonicorum Sancti Auguslinj religiosissimo abbati, frater Ciaudius de Grandivico, devotus ejus religiosus, obedientiam et devotam subjectionem.

Injunctum michi omis, tametsi minus sufiîcienti et idoneo, observandissime pater, de colligendo totius insignis bibliothece religiose domus nostre indice, bene laboribus nostris aspirante Deo, et coadjuvantibus devotorum religiosorum patrum et confratrum meorum precibus, tandem absolvi (3'.

Absolutum vero et transcriptum, reverendissime, paternitati tue, tamquam humilis obe-

(1) Voyez ci-dessus, p. 1 48. Nous reproduisons textuellement les neuf premières pages de ce précieux manuscrit. (Biblioth. Mazarine, n" H 1 358.)

(2) Une main plus moderne a ajouté : Hujus epi-

grammatis condilor est Cornélius Todensis, canonicus regulariS) vt Jouîmes Monburnus testutur in Stellario S. Victoris Paris.

(S) Il n'y a aucun alinéa dans l'original.

ïï^aUatifc cWbv^èe giïtoimcQ fceuot% r<%v ofttô obctnc^uï ctWofa Cubxechoiwm .

mi tuînce t>enc labonb^tms «ilpuntt W v caaïmtu^frfc?

Xtl^utû ucto f hâfcrtptu raicrêîuflic prmtaHh^fôcp" WtmltS ofekvêhe &ttf (ujplçcofeo uttem$wfc É&ppa*er

tumuebu a&ettbii .tTtl-btftr^àu xb tmct>v cefum faâj? Ixm^fote wW*' i^nofcUipi lut iimemMcS^m^fies (V qitQ erratu 6fr4u£ omttfu . & fipîaccff ttattvbtcatntitxtenu m Atmano lntUort)ccat^ ot^e^Xocu^^ifiUfalt

aia^thp uottftuc6ptt$. <fuuï te foc ftK mtctcîfc mr^ur ptacitum (tïmo^e cupis tûuàesmty^if? c5mrontlit Sicfo^ coCulevt'bonC utilitofiatï];^ l>oc ttî&icc Wnop ac txg touo cjb îpcmcHt ^^avc^vt ^tantfyo

n; (Wn^xtaS putyxlts cOoc^cjtnt^befô^

fine *tuut OprOih f mt>4cutfcx loti^emtS m

Page 1