‹ Les derniers Carolingiens, Lothaire, Louis V., Charles de Lorraine (954-991)Chapitre 164 sur 382 · Voy. Appendice XL · texte numérisé non relu

Voy. Appendice XL

2. C'est ce que dit Richer (HI, 78) : « Lotharius considerans Ottonem « neque dolis falli neque viribusposse devinci...»

3. Cette hypothèse un peu aventurée m'est suggérée par ce fait que Vllîstoria Francorum Senonensis fait conclure la paix à Reims.

4. Richer : «... circa fluvium Mosam régna amborum colimitabant, in « locum qui Margolius dicitur, eis sibi occurrere placuit. » — Sigebert : « super Karum fluvium pacificantur. » Nous pouvons identifier sûrement le lieu avec Margut-sur-Chiers (Ardennes, arrondissement de Sedan, 9 kilomètres sud-est de Carignan). C'est ce qu'avait déjà avancé, mais avec doute, l'abbé Clouët (t. I, 351, n. 1). — Giesebrecht (Gesch. d. Kaiserzeii, I, 847), et les autres érudits allemands qui l'ont suivi, se trompent complètement en identifiant Margolius avec Marville au Nord de Verdun. M. Guadet (II, 97) traduit Margolius par La Mariée.

5. Un diplôme d'Otton II pour Saint- Vanne de Verdun est donné à

■Mri

MH

TRAITE DE MARGUT

thaire vint l'y trouver, accompagné de son fils Louis V, et lui fit de riches présents ; Lothaire et Otton se serrèrent les mains, s'embrassèrent et se jurèrent amitié et alliance. Lothaire renonça à tous ses droits sur la Lorraine. Les rois se séparèrent ensuite pour ne plus se revoir ; les Carolingiens retournèrent à Laon, Otton se dirigea vers l'Italie qui devait être son tombeau ^

Margut, in nonas junii. Stumpf (fieichskanzler^ n» 765), sous prétexte q ae la présence d'Otton sur le Chiers, le 3 juin 980, ne saurait se concilier avec ritinéraire, ce qui est exact, corrige en IX. kal. j'ulii. La correction de M. Sickel (Diplom, reg. et imp, Germ. t. I, p. 218)///. nonas junii est beaucoup plus judicieuse ; mais il se présente une autre difficulté : le 4 juin 980, Otton se trouvait à Aix-la-Chapelle et la distance de cette ville à Margut est telle qu'il est impossible d'admettre que l'empereur se soit trouvé la veille, 3 juin, à Margut. Il faut donc aller plus loin et corriger en ///. nonas julii, c'est-à-dire 5 juillet 980.

1. Richer (III, 78-81).— Annales Elnon. minores: «980. Otto impe- « rator et Hlotharius rex pacificantur. » — Annales Hildesheim. : « 980. « Lotharius rex cum magnis muneribus ad imperatorem veniens, sese « cum filio suo subicit voluntati imperatoris » (visiblement exagéré). — Ann. Laub. et Leod. : « 980. Lotharius rex cum imperatore pacem « pactus est, et imperator Romam proficiscitur. » — Gesta ep. Camerac. : « Decursis autem temporum spaciis, Otto imperator et rex Loft tharius inter se fœderati pacantur, et utrumque regnum, facta tran- « quillitate, quievit. Interea Otto Romam profectus, etc.» — Sigebert, Chronographia : « 980. Otto imperator et Lotharius rex convenientes, « super Karum fluvium pacificantur, datis invicem sacramentis, et rex « Lotharius Lotharingiam abjurât. » ~ Thietmar, Chronicon: «Impe- « rante tune predicto Ottone V 1 , annos, Lutharius rex cum filio suimet ac « muneribus magnifiais ad eum venit, et, sibi satisfaciens, amiciciam « ejus firmiter acquisivit. Et in hoc anno César noster Italiam pergens « nunquam has regiones, pro dolor ! amplius invisit ». — Historia Francorum Senonensis : « In ipso anno pacificatus est Hlotharius rex « cum Ottone rege, Remis civitate, contra voluntatem Hugonis et « Heinrici, fratris sui, contraque voluntatem exercitus sui. Dédit « autem Hlotarius rex Ottoni in beneficio Hlotharium regnum, quae « causa magiscontristavit corda principum Francorum.»— Giesebrecht, Jahrb., 62; Gesch, dev Kaiserzeit^ I, 838; Witte, Lothringen, p. 38; Kalckstein, p. 348-349; Matthaei, Die Jlandel Otto' s IL mit Lolhar, p. 39.

Page 1