XXV. Ad Varvm

Qvam charus mihi Martialis alto Sit sub pectore, scis puto, probasque, But ille estBpigrammatum meorum.

Et iam, vel puer, hune amo Poetam.

Interdum (hoc studii placet, iuuatque) Ipsi comparo, Vare, memetipsum.

- ^rauto putio, créde,' sntn Giganti;

^Ij0l0

3vx**^''^-"di«»*^''i!!:.' ThaW*'^^'*'

ÇtO

.tiàetï^

. tvu^

yiCXi*^"^'

^l^Ml-

OVc

,ui^M^

\daSi

DluVs

lUatJ^^

•^^^^' Tso\aV^Twl.\^ptvc^''

utv^-^jQ;a^»«;^^.

\Uai

ûvett

less»^* ^^!rauot«^^':.«vxe ço«

Bo^

ttOÛ

m§i HERCULE OiUSEL. SA3

dafii coneilio, ut Deorum miracula celebraret, aggredi yoIuisQe ; quaaquam id primus non egeiit, cùm jam apud GraeoDs aliqui praestitiseent, ad quorum aoram liberius adnavigare potuerit.

Qttam làudâbîliùs Métamorphoses codîcum inspiratoruni Ghristianus poeta sacro charactero adoras inîtiatns conaliiMwrexequi.?* • « iaVe, Lector; audenti, étveriDei niiracula in saeris literin celébrata Heroioo carminé prqsequenti. ; S^i^lqvise velio! observes: Metatnorphosim Yocant ubi icorpus quodpiam in diverftum aliud cônvertitut communi 4liq;no superstite quod in antécédente fuerat; sicut in GompositiB Physicis, quae vidranus assidue, forma vêtus iézpeititur et suceedit nova, eâdem serrotâ materiâ ; hoc si i^pentè ût, nûraculum est, ctmi efflci nequeat nature iegibus msi certis temporum intervalUs. Utapnd Poetam (Lycaon lupus est : lo vacba ; sorores Phaethdntis arbores, -elc. SimiUter in scciptùris limus in Hominem vertitur, i^osta in Evam^ Lothi utor \û salu statuam, Nilus in san* ^inemietc.Âccidentiaquoque iftic à Philosophis appellata in alia subito commntantur, ut apûd eundem moracandida ^nt nigra ; «aiculin^ri^ candidi ; etc. In scriptnris aquse Mlarœ, dulces ; mare continuum, divisum ; etc. Immutatio Panique animorum est apud Ovidium funesta aut nimio amore, aut odio^ ut patet in Athamante, etc. A Déo verô fit Esau fratri placabilis^ Assuerus Estheri ac Judarîs, etc. Hic etiam inter Métamorphoses computo mirabilem status

»»««•'''' «^et>is»e. t*^ 1*":^ aie»-. ^^^X, et «>t v^»^

SUR HKRGULR GRISKL. 2f5

HaBC mihi quoties subvenere, in hortis Âlcinoi vixisse

me reputo, digressum inde in syrtibus atque ergastulis

absque fnictu solummodo laborasse.

Ibid. f. 5.