ignorant ia / s Item probabiliter quia videtur

pœna principaliter medecinalis, quae proinde s non affîcit : m quan-

tum autem diceretur pœna vindicaliva. etiam non incurrr m ignorante, ul-

pote extraordinaria. Ignorantiam I -

quod minitatur in eos qui scienter crimen admisemnt. Cf. Collot. Brug., t. IV 10 s.

5. Si compara non servavit jus exigendi, neque reddere potest pars incesb; quia, attento tenorc ce. 4 et 10, de Be probibetur usus matrimonii. et non conceditur farultas reddendi, m^i ut salva sint jura comj

»«. Equidem reddendo débit. un cooperatur ad peccatum compartis incestuosa?. qua? Dec jure nec licite petit: asl haut difTicilè ad - - itionem legitimar-

quidem facilius quam in casu voti, de quo sub n. 136. si simul an | irte

vovente jus pebmdi. cum hîe minus sirieta sit. quam in casu voti. prohibitio lata : cœterum Ecclesia, in statuendo pœnam contra delinquentem. non intendit ullatenus gravare partem innocentem.

NATURE DU LIEiX CONJUGAL 193

b/ (Jonjugi, oui propler incestum prohibetur copula, permittunt plurcs Auctores (]), secus ac in casu voti castilatis, tactus et aclus non consummalos, cum prohibitio Ecclesiae sit slrictye interpretationis.

c/ Çonjux incestuosus qui, ratione ignorantise legis vel pœnae, pœnam evasit, j>er se monendus est pro futuro ; atvero per accidens fréquenter continget prudenter abstineri a monitione, nimirum ubi pœnitens versatur in bona fide, ac praevidetur in inceslum relapsurus et legem non observaturus (2). Cseterum passim opportnnius est recurrerc ad remedium dispensationis.

d/ Potest ab aueloiïlate ecclesiastica dispensait, seu potest

l'estitui licentia debitùm petendi : cujus licentiœ restitutioni si

accédât restitutio juris (v. gr. per condonationem partis inno-

centis), jam nihil impedit quominus jure et licite petat conjux

incestuosus.

Porro habent Ordinarii (et in specie Ordinarius lirugensis) (3), facultatem aut disfense- « dispensandj cum incestuoso seu incestuosa ad petendum debitum conjugale, tur.

cujus jus amisit ex superveniente occulta affinilate per copulam carnaleni habitam cum consanguinea vel consanguineo, sive in primo, sive in primo et secundo, sive in secundo gradu suœ uxoris seu respective mariti ; remola occasione peccandi, et injuncta gravi pœnitentia salutari et confessione sacramentali smgulis mensibus, per {empus arbitrio dispensants statuendum » (*). Cf. infrà, n. 3G9.

e/ Juvat animadvertere variani conjugis juridicani conditionem

quoad usum matrimonii, in casu adulterii, voti caslitatis et affini-

latis supervenientis. Per adulterium nempe amittit jus expeditum.

et non licentiam petendi, seu potest licite roçare et non valet in

rigore juris exigere debitum ; per votum privatur licentia et non

jure (excepto scil. casu quo voti emissio importât renuntiationein

juri), ita ni non possit licite petere sed valeat rigorosè exigere ;

per a[[inilatem amittit jus simul et licentiam, nec adeo potest

licite petere nec valet exigere debitum.

Remarquer Le droit ecclésiastique ancien, dont on retrouve les traces ^ stofitum s du dans les Comp. I, chap. 2 et 4, IV, 13 (voyez aussi chap. 8, X, IV, 13), droit ancien. voulait que les cas d'inceste, au inoins les cas publics, fussent punis par la séparation de corps. Il semble même que dans certains endroits, on ait