Benedictio novae crucis
'Celte formule ne sert que pour les simples croix, par exemple dans les cimetières ou sur les places publiques; pour les crucifix, il faut employer la bénédiction suivante, n. 2. — Decr. cit., n. 3:i2i ad 4).
f. Adjutorium nostrum in nomine, etc.
f. Domine, exaudi orationem meam, — ri. Et clamor, etc.
f. Dominus vobiscum, — r}. Et cum spiritu tuo.
1. Toutes les bénédictions que nous allons reproduire ici sent tirées la dernière édition du Rituel romain (édition de Batisbonne).
Ohemts. Rogamus te, Domine sancte, Pater omnipotens, œterne Deus, ut digneris bene-j-dicere hoc signum crucis,ut sit remedium salutare generi humano ; sit soliditas fidei, profectus bonorum operum, redemptio animarum; sit solamenet protectio, ac tutela contra sœva jaeula inimicorum. Per Ghristum Dominum nostrum. — r). Amen.
ALt.\ ORATIO AI) IDEM '.
Bene—dic, Domine Jesu Christe, hanccrucem, per quam eripuisti mundum a potestate da?monum. et superasti passione tua suggestorem peccati, qui gaudebat inpnevaricationeprimi hominis per ligni vetiti sumptionem [hic aspergat aqua benedicta). Sanetificelur hoc signum crucis in nomine Patris -f- et Filii -J- et Spiritus f sancti, ut orantes, inclinantesque se propter Dominum ante istam crucem, inventant corporis et animœ sanitatem. Per Christum Dominum nostrum. — r\ Amen.
Postea sacerdos genufleocus ante crucem dévoie adorât etoscvr lalur, et idem faciunt quicunque voluerint*.
2. — Benedictio imaginum Jesu Christi Domini nostri, B. Mariée Virginis et aliorum sanctorum3.
y. Adjutorium... — r). Qui fecit...
y. Dominus vobiscum, — r). Et cum spiritu tuo.
1. Cette seconde Oratio appartient encore à la bénédiction de la nouvelle croix; etd'aprèsune décisionde la S.Congr. des Rites donnée le 4 septembre 1880 (Briocen., ad IV), cette seconde oraison ne doit jamais être omise, pas même quand c'est en particulier que le piètre veut bénir une ou plusieurs croix nouvelles (Decr. cit., 1. c).
2. D'après le Rituel romain, les évêques seuls et les prêtres autorisés ont le droitde faire cette bénédiction, et une autre plus solennelle qui se trouve dans l'appendice du Rituel, ainsi que celle que nous donnons au numéro suivant. 11 faut remarquer cependanl qu'à cette question : A n... possit simplex sacerdos eus [scil. cruces altarium seu processionum) benedicere private, et non solemniter ? la Sacrée Congrégation des Rites a répondu (12 juillet 1104. [Trois affirmativement, tout en faisant remarquer que la bénédiction de ces croix d'autel ou de procession n'est point prescrite (Decr. auth. C. S. /?., I., n. 2143). La Revue romaine, Ephemerides liturgicœ (1888. 526) en tire cette conclusion : Itaque benedictio imaginum non est vetita simplici sacerdoti nisi ratione solemnitatis (voir t. 1. p. 448,1°).
3. On peut obtenir de la Sacrée Congrégation des Rites, le pouvoir de faire cette bénédiction; mais aucune Indulgence n'y est attachée.
10 IIIe PARTIE. — FORMULES DIVERSES
Oremus. — Omnipotens sempiterne Deus, qui Sanctorum tuorum imagines [sire effigies) sculpi aut pingi non reprobas, ut quoties illas oculis corporis intuemur, toties eorum actus et sanctitatem ad imitandum mémorise oculis meditemur; liane, qua'sumus, imaginem (seu sculpturam in honorem et memoriam unigeniti Filii tui, Domini nostri Jesu Christi (vel beatissimse Virginis Mariae, Matris Domini nostri Jesu Christi, vel beati N. Apostoli tui, vel Martyris, vel Confessoris, aut Pontificis, met Virginis) adaptatam benedicere 7- et sanctitîcare -J- digneris; et praesta, ut quicumque coram illa unigenitum Filium tuum (vel beatissimam Yirginem, vel gloriosum Apostolum, sive Martyrem, sive Confessorem, aut Virginem) suppliciter colère et honorare studuerit, illius meritis et obtentu a te gratiam in prsesenti, et a- te ma m gloriam obtineat in futurum. Per Christum Dominum nostrum. — r\ Amen.
Uîtimo aspergat aquabenedicta.