‹ Les Jésuites et la Nouvelle-France au XVIIe siècle [microforme] (volume 2)Chapitre 87 sur 354 · AA EE · texte numérisé non relu

AA EE

leur patriotisme au dessus de tout soupçon; mais le ministre connaissait les Jésuites; s'il n’approuvait pas leurs idées sur la traite, leur prétendu rigorisme dans la direction des fidèles ; s'il craignait, bien à tort, qu'ils ne voulussent porter l'autorité ecclésiastique plus loin qu'elle ne doit s'étendre, où même qu'ils ne vinssent à se donner

tur nostris necessaria ad vitam. Ipse reficit arma et alia instrumenta ad venationem, ad piscationem et ad alios usus necessaria. Petit quidem in mercedem laboris à sylvestribus carnes, pisces, frumentum indicum, etc. ; ab iis autem qui nihil habent obsonii, accipit quod offertur, etiam pelles. À Gallis autem, accipit merces, pannum, linteamina, ete. ; neque enim istic ullus est usus argenti, auri vel monetæ. 3. Accipiunt nostri pelles vel alia quæ gratis offeruntur à Barbaris, quiaoffenduntur si non recipiantureorum munera, quamquam nihil fere dant nisi spe aliquid amplius accipiendi. #. Sæpius istic Galli offerunt in templo pelles, vel ad implenda quæ in periculis voverunt, vel ut indè emantur quæ sunt ad usum vel ad ornatum templi. 5. In missionibus vicinis ubi omnes jam fidem susceperunt, cum quis moritur, omnia quæ ejus fuerunt quibus etiam proximi addunt de suo, publicè in templo dantur vel ferventioribus christianis vel pauperioribus, vel et maximè ecclesiæ ut oretur pro defuncto, ut celebrentur sacra solemnia. Quæ dantur ecclesiæ vocantur res templi; ea curat missionarius quasi ædituus. Cum proficiscuntur sylvestres ad venandum, quisque mutuatur ab ecclesià id quo magis indiget, et spondet se daturum ecclesiæ partem venationis pro eo quod abstulit ; alii etiam spontè prout bene cessit venatio pelles templo offerunt quo Dei beneficium agnoscunt, alii ut petant celebrari missam solemnem pro parentibus defunctis, Hæc omnia servat missionarius ad tempus qu appellunt naves ex Gallià ut minori pretio emat quæ necessaria sunt ad usum vel ad ornatum templi. Missionarius subit suspicionem mercaturæ apud quosdam rudiores Gallos qui, lucro soliinhiantes, sibi eripi putant quidquid vident in aliorum manus incideré ; nihilo tamen fit ditior nec intendit fieri missionarius ; sed quæ sunt templi curat et indulget caritati.

Non desunt Galli adeo lucri eupidi ut per fas et nefas silvestribus vellent pelles eripere ; cum mutuum ab illis rogant summo pretio et duplo magis illis vendunt, adiguntur silvestres ut adeant anglos non longè hine distantes et quidem cum periculo fidei tûm ab anglis tüm a contribulibus suis. (Arch. gen. S, J.)

EX

nt

tn, 5 st ns (9 Et Le

is le

pas ns la ls ne u’elle )nner

menta Petit imen- | quod lintea- Jnetæ.

‘baris, il fere | offeerunt, empli. n quis int de | pauceleli, ea es ad et, et stulit ; t quo nnem mpus ssaria )iciontes, hihilo mpli

ribus io et glos iglis

Page 1