PITS PP. IX
Motu proprio, etc. Gravitas muneris quo in Eoclesia uni versa, Deo sic volente, fungimurdiu noctuque nos admonet, utilla araplectamur, quae spiritual i praBsidto et consolationi nostra facere possint ; et sacrum ejusdem muneris ofticium fert, ut cum in totum christianorum gregem, quem nobiscredidit Altissiraus, tumpneàpue in eam partem, quae pro locorum rerumque adjunctis opportunoauxilio magis indigerevidetur, sollicitudinem nostram libenter interponamus. Itaque cum sicut accepimus raonasterium abbatise Sanclaa Scholastic» Sublacensis, ordinis sancti Benedicti, nullius Diœcesis in dislrictu Urbis, quod clarae mémorise Pau lus dtim viveret S. R. E. presbyter cardinal is Polidoh in commendam ad sui vitam ex concessione et dispositione apostolica nuper obtinebat , coramenda hujusmodi inquam, illud ex simili concessione apostolica ad vitam obtineri consuevil, per obi tu m praefati Pauli cardinalis cessante adhuc eo quo ante commendam ipsam vacabat modo vaca- ▼erit et vacet ad praesens, nos moti pietate erga inclitum Patriarcham Benedictum sanctum, a quo ut olim lux plane cœlestis orbi
l'IECJîiS JUSTIFICATIVES. Ml
un i verso oborla est, ac toi ex eo ordine romani Pontitkes «ad orbeiti eumdem rite gubernandum auxilia salutnria experti sunt, ita in praesentiarum nobis qui nihil taie raerentes ad hanc officii celsitudinem evecti sumus, adjutorium superni luminis confidimus obventurum ; nec non recordatione excitati Pii Vil nostri in sede Imolensi primum, deinde etiam in Pétri cathedra decessoris, in quem ferri nos pnecipua voluntate sentimus ; quique hic ibidem ca virtutum fundamenla posuit, quibus in aelerna omnium gentium memoria erit; et vero quantum in Domino possumus studium prosequi volentes felicis itidem recordalionis Pii VI, prsedecessoris nostri, qui civilatis et abbaliœ incolas perpetuo habuit sibi carissimos, eorumque nécessitât ibus peculiuri modo consulendum judicavit, cum sibi in apostolicae sedis fastigium promoto concreditam permanere hujusmodi abbatiam voluit ; et eam quoad vixit munificus juvit, motu proprio et ex certa scientia, ac de apostolica? Poteslatis plenitudine monasterium, cujus fructus redditus et proventus ad JILXX florenos auri in libris Camerae apostolicae taxati reperiuntur, super quibus réservât» prostant quinque pensioncs annuae anliquae, una videlicet CCCC ad Tiburlin. ; ac altéra LXV ad Pneneslin. ; cl ulia LX ad Anagninae mensarum episcopnlium, nec non alia etiam LX ad capiluli majoris ecclesiae Tiburtinac; ac reliqua aliorum LX scutorumnuneUe romanu»ad parochialis ecclesiaî di Ponza .in disl ricin jurisdictionis prœfati monasterii respective favorem, quovis modo commenda cessante vacans nobis ipsis tenendum et guberuandum sumimus, curam, regimen et administrationem dicti monasterii in spiritualibus et temporalibus prout actenus cardinales abbates commeiidatarii ex apostolica concessione relinuerunt nobis plenarie reservantes; non obstant ibus quibusviselinm synodalibus, provincial ibus, gênerai ibus et universalibus conciliis editis vel edendis, spécial ibus vel generalibus constitution^ bus et ordinalionibus npostolicis, diclique monasterii et ordinis hujusmodi, etc. juramento roboratis statulis, etc., cœterisque contrariis quibuscumque.
Placet
Apud S. Mariam Majorem, nonis Maii, anno primo.
PMVILÉGE ACCORDÉ PAR LE PAPE URBAIN II A LABBÉ PIERRE ET AUX MOINES DU MONASTÈRE DE CAVA (1092).
trbanus episcopus, servus servorum Dei, carissirao ac reveretidissûno fratri Petro, cœnobii Catensis abbati, ejusdemque successoribus caiiODÎce promovendis, salutem. Cum universis S. Ecdeski» liliis pro sedis apostoliœ auctoritatc ac benevolentia débit ores exislanius, illis tamen locis, atque personis, quœ specialius, ac faniiliarius roman» adhaerent Ecclesiae, quaeque ampliori religioni* gratia eminere noscuntur, propension nos convenu charitatis studio iiiiminere. Apostolicse ergo memoria? praedecessoris nos tri Gregorii VU institulis tenacius «dhaerentes, Cavense cœnobiuin cui sumina religio vigel, quod ipse singulariter dilexit, et sua? instilutionis privilegio communivit, nos quoque hujus nostri privilégia pagina communimus, el ab omnis tam secularis, quam ecclesiasticae personse jugo liberum esse omnino decernimus. Idemnamque apostolicus pontifex dum in Komana S. Ecclesia archidiaconalus adliuc olïicio fungeretur, praniiclum locum a Gisulplio Salemitano tune principe, in cujus manu fuerat, postula vit, cellas quoque plurimas, quas usque ad id temporis spatium idem priuceps in manu propria detinuerat, ab ipso acquirens, eidem sancto loco contulil absolute, cum omnibus habitantibus et habitaluris, tam in Celenti monte, ejusque pertinenliis, quam in locis Passiano, Mitiliano, Castro S. Adjutoris, et pertinent iarum eorumdem locorum cum omnibus angariis et perangariis, el pensionibus solulis, tam ratio ne *ralrum quam pro quolibet foculari ipsorum locorum, sicut nos ipsi in registro ipsius principis enucleatius videmus conlineri. Quam donalionem nos auctoritale apostolica confirmamus. Prœterea Clunialicum locum illum famosum dirigens inde le , ut abbatem ac prcefalo inoiiasterio praeponeret ascivit, cmem deinceps cum universis subjeclis, seu personis, singulariter dilexit, fovit, tuilus €5.1. Nox Pontifex faclus eoruin liberlalem decreto seu pagina confirma-
MÊCES JUSTIFICATIVES. 543
vit. Sic pnestante Deo ab omnium viventium jugo liber usquc ad lempora noslra permansit. Nostris autem diebiis Al f anus Salernitanae ecclesiae archiepiscopus confrater noster ad ejusdem loci subventionem modis incepit omnibus anhelare. Nobis itaque disponentibus basilicam ipsius loci dedicare, ille sua» ecclesiœ minui jura clamitabat; cui nos ex abundanli satisfactione juris oblulimus; ille aulem cum ad postulatum et acceplum actioni lerminurn provenisset, aclionem aggredi réfuta vit. Sic nos prœscntibus fratribus nostris reverendissimis episcopis et cardinalibus Ecclesiœ nostrae, a Islante etiam dileclissimo fllio nostro duce Rogerio cum innuuicra clericorum et laicorum turba, pnestante D. N. J. Cbristo, cujus vices, licet immerili gerimus in terris, ad honorem sumina» et individu» Trinitatis manibus nostris propriis in eodem loco qui Mil il— liani Cava vulgariter nuncupatur, basilicam dedicavimus, die nonarum se plein bris.
[Suivent l'approbation et la confirmation par le pape de tous les privilèges, concessions et indulgences accordés précédemment au monastère.]
Dalum Salerni, ISKalendasoctobris Wind., ann. Domiui incarn. MXCll. Pontificalus D. Urbani Papie II amio 4.
LETTRES d'aMBROISE LE CAMALDULE.
COtfE DE MtDICIS, POUR LUI RACO.NTER SON ITINÉRAIRE JUSQU'A BALK ET SON ARRIVÉE AU CONCILE (1135).
liici non polesl, suavissiine fraler, quam moleste feram absentiain tuam et Laurent ii nostri, utque sine vobis vivere, vilain et iiijucuiidain et ingratam pariât nobis. Subit i>er singula fereambo-
511 I lfcCKS JUSTIFICATIVES.
runi recordatio, prudentiaque Hdei conjuncta singutari ri amori pnecipuo in nos. Oblirisci nequaquam possumus, et ad baymas sa*pe deduciinur. Ne modo quideni quando scribirous, temperamus a lacrymis. Sed perdifûcile vd naturam Tel anliquam consueUidiiiem ponimus. Et ut nieanim te rerum omoiom consaum (aoam. breviter accipe. Integri omnes atque incol ornes Basilearo, Christo miserante, penreoimus XIII. Cal. septembris. Lente enim iter fllad totom egeramus necessario, quia et nuntios alios praestolabamur. et ju mentis ac nobis consulebamus. Rémora tique sumus Pistorii biduum, quia sic necesseerat, Veronae biduum. Constantin triduum, ex quo factum est, ut non plura quam XXX. aut XXV. millia passuura diebus singulis peragentes, et integri et incol unies pe'r illa quoqoe iiiterralla veniremus. Iter omne, superatis Pistoriensibus roontibus ascensu difflcillimis quideni ac lerribilibus, plauum ubique ferme liabuimus. Regioncs ainœna?, solum ubique fertile, pomaria perpétua fere, ut sic loquar, victus abundans necessarins multum diftknltalis probxiori itineri ademerunt. Sedubt superatis montiumjugisMutinam venimus, illic diem rémora ti constituimus adiré Yictorinum nostrum, occasione visendi novum illic monasterium extra Vantuam a principe sdiûcatum. Itaque socio recto itinere abire jusso, Nantuam ipsi contendimus : quo ubi advenimus, Viciorinum abesse audientes, ad Carthusienses divertimus, maneque, inspecta monasterio, Victorinum inquirere perreximus. Aberat aulem XII. millibus passuum a Mantua, refrigerandi causa ad castellum Goîda profectus cum filiis principis. Offendimus prandentes. Excepit nos vir ille appnralu regio, flebatque gaudio ut nos vidât. 1 Van si laute, sermonem per plures horas protraximus. Principis filiusannosnalusXIIII, illo jutante, versus fere ducentosab se faclos recitavit tam suaviter, tam eleganter, ut nobis miraculum fecerit. Oblectabat nos carminis ipsi us venustas prsecipua, qua puer ipse pompam describit, quando împerator Mantuam ingressus est, sed longe magis pronuntiatio plcna gralia?. Filia quoque principis et alii duo filii ingenii singularis. Post suavem sermocinationem et refectionem, advenerunt nobilissimi juvenes ex Yictorini ludo nos salutatum. Volent i et oranti, ut eam diem apud se duceremus, non aequievimus, festinationis nostrae causam allegantes. Deduxil abeuntes millibus plus quam sex, donec nos vis redderet, qua? Veronam ducit. Aberal autem ea ciritas ab oppido XX. millibus passuum, cum toto illo itinere nostro, continuata ora-
PIÈCES JUSTIFICATIVES. 5i5
tione muluo colloquio sumus recréai i,flenlemque complexu noslro dimisimus. Vermam die jam advesperascente pervenimus. Aberat Gregorius hospes noster : ab uno (amen ex juvenibus illis quem prœsentem oITendoramus, humaiiissime accepti sumus. Barbarum nostrum prajlorem urbis visitantes, ab illo atquc ejus filio summaî iudolis deducti ad monasterium sumus. Nondum advenerat socius noster, qui postridie applicuisse urbi nuntialus est. Ipso volentc, ipsum alque alterum ferme integrum ibi exegimus diem. Sequenti die hora fere XX. inde profecti, comilante nos Jacobo Lavagnola équité nobili, ad hospitium duodecimo lapide a Verona sépara lum venimus, ut summo mane monlium angustas fauces ingredi pergereinus. Ambuhivirnus per eos montes, immo per subjectam planiliem di^s plurimos, cum illi altitudine sua cœlum pulsare viderentur. Médium mon ti uni interfluit Alhesis, fluvius altus et rapidus, donec ad originem ejus veniremus. Tridentum die secunda pervenimus, oppidum semi-barbarum : inde contiriuato itinere plana omnia in venimus usque Maranum1, etnihil a patria nostra alienum. Fréquentes villa? et castella situ munitissima tegunt utramque iluminis ripam. Frugifera bumus, prata ketissima, omnigcnae arbores, iter illud amœnissimum feccre. Marauo castro nobili enienso. mollis ascensus occurrit. Ibi amnis ille defluens pnecipiti lapsu in saxa hnto impetu fertur, ut spumeos in cœlum attollat fluclus, niveusquc totus videatur : adeo immani frémi tu, ut voces et clamores muluos vix exaudire possemus, fumum supra fluctus ipsos vidimus. Origo Iluminis duo sub invicein lacus mille fere passibus, quaquaveiMim tendentes. Alterum ex eis ainnem profluere vidimus Athesi i;on dissimilem. Abest a Verona fons fluminisCXL. millibus passuum. Nobilissimus postea lacus et omnium quos viderim maximus, prope Constantiam ad XXX. millia se aperit, cujus ripœ donec ad urbem ipsara veniremus, adequilavimus : civitas est pulchra et populosa mullum est. Placuit monasterium Sancti Marci visere quinque millibus ab urbe dispnralum, ut ibi assumlionis beata? Yirginis festùm cum monachis illîs agereiuus. Vidimus volumiua plu ri ma anliquissima, et capsam argenteam uno semicubilo longam, in qua beali Marci esse corpus asseritur, et magnilicas omnino ornât issi masque reliquias multas. Peracto Constantin triduo, Basileam itinere pete-
1 Maianuni, aujourd'hui Méraii, dans le Tyrol, i»rés de Brixen. n. 35
bannis : exacto triduo illuc penreniraus; sed antequam oppido propinquaremus, occurrit nobis omne fere concihum, praelati omnes, nisi quos curae graviores urgebant : qui tamen ex familia sua honorâtes quosqoe miseront ; legati rcgum et principum alque uni- Tersitatum magnificenlissimo cum apparalu, ita ut équités quingenli ferme uos deducerunt summa cum gtoria. Ingressiciritatem regiam et pulcherrimam, domi fréquentes advenicnlium concursus habuiraus. Legatus noster humnnissime nos accepit et accipit semper. Secundo jam cum illo pransi sumus, et confidimus in Domino, quia multum ille nobis defert, in sententiam nostram traducendum. Sexto poslquam ingressi sumus die, orationem habuimus in concilio genernli proiixam satis,ubi contra morem nostrum celsa voce dicerecoacti sumus. Audierunt nos intente, atqueutinam exaudiant, justa et honesta postulantes. Rhenus fluvius alliludinisvaslœ urbis munimenta interfluit. Nulla tam ingens navis eîjset, qure illius alveura altingeret. Pisces optimi sunt, bona omnia offendimus ; ndeo ut usqueGoioniam vineas omni ex parte in venins. Nos quotidie laboramus in opère ad quod destinati sumus. Or a, f rater carissirne, ut nos Dominus bine expediri féliciter jubeal, quo celerius ad vos remeare possimus. Pacem Italiae redditam gaudemus. Victoria ducis Mediolanensb mirabilis et inaudita, pacem initam hic firmatura speratur. Lnurenlium, Nicolaum, Paulum physicum, Carolum et reliquos no s tri studiosos per te plurimum silvere cupio. Vale in Domino, frater amantissime. Basilea», x. cal. Septembris.
Al P\PE EUGÈNE IV, POIR LU ANNONCER LA REUSSITE DE SA MISSION ALPRÈS DE S1GISMOND, ENPEREUR D'ALLEMAGNE ET ROI DE HONGRIE (I4K).
Ex Basile* Atatain1 XXV dierum itinere venimus. Ibi suscepti cum honore ab imperatore, gratissimeque audit i sumus. Inde a rege admoniti ad Albam-regalem * profecti sumus, quod illic publiée nos audirc vellein fra*quentiore conventu Principum ac Prselatoruiu
1 Alata, ou vraisemblablement Tata, aujourd'hui Dotis, dans le comitat dp Comorn, en Hongrie, nu nord dp Stuhl-Weissenburg. * Albc royale, ou Stuhl-Weissenburg, lieu de sépulture des rois de Hongrie.
ille diuivt. Expectalo Albai pauefe âitàws illius adventu, ubi anlc Dominicie Nalivilatis diem adfuit, audîentia» nostra? diem proûxit, S2ptimo Kalendas Januarii, in festivitate scilicet beati Stephani. Auditisumus magna cum gratia etaltenlionepra'cipua tumAugusti, tum caelerorum Principum et Prœlatorum. Aderant et Legati Bohemorum. Orationem italemperavimuspropter concilii Legatos qui adfitturi sperabantur, ut nihil Terme in aperlam Concilii detractationein inordinattus diceremus, contenti rem nos tram agere, locumqne secretioris audientia? nobis reservantes, ubi in aurcs Principis liberius et plenius elïunderemus omnem senlentiam nostram. Benignissime respondit Cscsar, et se pro Sanclitate tua agere omnia, et pati paratum plncidissime spopondit, audientiamque secretiorcm a^nobis et optalam et procuratam se daturum pollicitus est. Adorât orationi nostra et responsioni regias nationis germanicœ nuncius. Is ubi in facio annalarum cœpit velle justificare concilium, oratione primumnostra coercitus a Caesareipso acri verborum insectatione castigatus est atque inde amoveri jussus. Expeditionem nostram sol 1 ici tare ab ipso ingressus nostri die, etiam antequam Imperator adveniret , et nunquam destitimus,cancellarium Gasparem et Brunorum allocuti. Consulto aliquandiu dislulit ob rem Bohemorum, quae agebatur. Voluit nos quotidianis interesse tractatibus. Ubi vero post difficultates varias et longos ai Trac! us res illa conclusa est, secret iorem, quam nobis pollicitus erat, au* dientiam praestitit. Ibi vero, replicatis breviter quae prius petiveramus, quid de Goncilio esset judicio noslro sentiendum aperuimus illo multumconnivente nobis, neque a sententia nostra discrepante. Ht quum omnia plenissime exposuissemus , respondit oratores Concilii praecedenti die quatuor a se postulasse prœcipua : primo ut décret um de annalis et ipse servaret, et ab omnibus servarj pracciperet ; secundo, ut Prœlatos ire ad Concilium juberet ; tertio, ut his qui essent in Concilio, salvis ire ac redire liceret ; quarto, ut protectorem Concilio daret ; se neque voluisse annuere, neque tamen, propter indictam dielam, aperte renuere; sua; lamen mentis, atque intentionis esse, post celebratam dietam, omnibus viribus, et toto ingenio ad Concilii dissolutionem intenderc, et in omnibus tam Sanctitati tuœ gratificari velle, quam ecclesiasticœ paci, atque unilati ex suo instituto consulere : non hos fruclue de Concilio ab inilio non spera^se, ut quod ad bonum publicum
congregatura esset, peraiciem et scissuram inachinari potius pnesuroeret. Se tua; Sanctitati sumnie dedilum, Pater Beatissime, verbis cl apertis indiens signiticavit, tibique commendari humiliter petiit. Adstitimus î II i quolidie in uiissa, ubi penultima collecta semper pro tua Sanctitate, uitima pro Imperalore dicebatur.
DIPLOME DE L EMPEKEUIl 01 «ON 111 EH FA V EUH DE L ABBAYE DE FARFA
lu uoinine sanctae et individu*» Trïnitatis Otto diviua faveiite clemcnlia Romanorum imperator augustus. Si ecclesias Dei snnctorumque ejus exaltaverimus, divinitus nos remunerari credimus. Quocirca omnibus fidelibus nostris praesentibus atque fut uns notum esse volumus, qualiter nos quadam die Romain exeunles pro restiluenda repuhlica, cuin marchione nostro Hugone convenimus et consilia imperii nos tri eu m venerabili papa Silvestro II, et eu m aliis nostris optimal! bus ibidem tract avimus. Finito autem colloquio, totoque fideli conventu salutato, in monasterio sancla? Dei geuitricis Maria1, quod dicitur Phnrjïha, castrametati sumus. Cumque aliquantuluin ibidem fuisseitius, ejusdem monasterii venerabilis abbas Hugo nos tram adiit prajsentiam, secum déferons nostro* rum * praedecessorum , videlicet im|eratorum Karoli , Huidowici, avique nostri Ottonis, pra?cepta aui eis sigillis bultata, et curn oinni cougivgatione pnefali monasterii dispersioncm lamentatus est , maximeque in nostris temporibus, quia idipsum monasterium Hugoni episcopo in beneticium concessissemus, quod ignorantes fecimus. Hoc vero recognoscentes, pro omnipotentis Dei amore et pro remedio anima: Herphonis, qui eu m supra dicto episcopo ibi fuit et ibi modo mortuus est, cum bac nos Ira praeceptali pagina praedic!o monasterio perdoiiavimus ut ampli us in sternum numquam detur
per nos, nec per successores nostros in beneficium, sed semper permaneat reipublioae destinatum , abbali mancipatum, et nul H alteri subjectum vel prœslitum. Unde Deum omnipotentem precamur, ut si aliquis papa aut imperator noster successor umquam memoratum monasterium alicui personœ subjugaverit , nobiscum in Christi adventu, dum venerit judicare saeculum per ignem, rationem inde reddat; et se deliquisse pro liac causatione recognoscat. Et ut haec nostra? auctorilatis praeordinatio perenniter inconvulsn permaneat, liane paginam manu propria corroborantes sigillari prœcipimus.
[SlGMJM ÛTTONIS C^SARIS UmCTISSIMI.]
Herebertus cancellarius vice Pelri Cumani episcopi reeognovit. Datum quinto nonas Octobris, anno dominicae incarnations dccccxctiiii. indict. xu. anno tertii Ottonis regnantis xvi. imperii quarto. Acta Roms.
FRAGMENT DU POËME COMPOSÉ PAR LE MOINE JEAN, AUTEUR DE LA CHRONIQUE DE CASAURIA, EN L'HONNEUR DE L EM- PEREUR LOUIS II, FONDATEUR DU MONASTÈRE (xile SIÈCLE1).
Musa, para calamos, et eum [Ludovicum] modulando sequamur.
Tune fines Calabros Rutuli, Siculosque tenebant, Et se Romanis submiltere despiciebant.
Audivit Ludovirus, gentisque togafœ
* Si, maigri* sa forme incorrect*», qui semble rappeler une époque plus ancienne, mais que relevé parfois un hémistiche indiquant des réminiscences classiques, nous citons ici ce fragment en vers léonins, c'est qu'il rapporte l'expédition d'un prince carlovingien en Italie et donne à la fois de curieux détails sur la translation des reliques du pape saint Clément.
550 PlfcCES JUSTIFICATIVES.
Armari jussit populos per Gallica la te
Régna, Duces, Comilesque vocans ; nullusque rem nsit
(jui port et gladium ; sic consitus ardua transit
Montis Apennini cacumina, usque ad undas
Piscarias veuit fluvio Intente (Frofundas.
Insula cingitur hoc a flumine Crises dicta ;
Nascitur hac vinum, potusque cibique mmistrum
IIujus oliva tenet dextrum la tus, atque sinistrum.
Quo desit luctus, tanta est ibi copia Ihictus,
Ut credat visus. quod vera sit haec Paradisus.
liane simul aspexit fortissimus Induperator,
Ere lesiap munis, Regni decus, et moderator ;
bixit : Hanet Dominus Paradisum deliciartun.
Yallibus his caulas oviura statuamus earum.
Qua? jugiter famulenlur ei noctuque, dieque,
Actibus in sanctis pietatis justitiaeque.
Iste locus, quem ferlilitas et copia rerum
Exornat, débet Domini secernere Clerum
A populo. Faciamus in hoc claustrum Monaclio uni,
Qui sint suiïulti libris, actuque priori im.
His dictis, incœpit opus, cœptumque pe régit
Inque monasterio monachos residere coegit,
Ad victum pra?bens villas, castellaque plura
Natura munita, manu numquam ruitura.
His ita disposais, si cetera scire velitis
Auresaptate1
Insula Piscariae démentis membra tenebit ; Spiritus ipsius Romain Regemque fovebit.
Assensit Clerus Romanus : Papa quievit : Lvtantur Franci : Rex laHus munere flevi:. Traditur Augusto Clemens a praesule tolus : Martyr Romain sic est ex Urbe reinotus. Accepit gaudens, et singula dinumeravit, Iuvolvens pani'iO serico, striclimque locavit
1 Dans les vers que nous omettons ici. se trouvent de. longs détails sur les exploits de l'empereur dans l'Italie méridionale, sur son entrée triomphale à Home et la permission qu'il obtient du pape Adrien II de transférer àCasauria les reliques de saint Clément.
In parvo buslo, gemmis au roque micanli. Et sic egreditur cum plèbe sua reboanti. Yenerat ad fluviurn, quo cingitur insula tota, Quae, sicul suprà jam diximus, est bene nota. Prsecipitem se se fluvius tumefactus habebat, Et secum pontes, et grandia saxa trahebat. Interius Fratres expectant advenientes Hymnos et psalmos et cantica sacra canentes. Non erat ingressus, quoniam vada nulla patebant ; Fluctus, ut dixi, pontes et saxa ferebant. Quid faciès, dilecte Deo? Si Christus ad istas Nos misit partes, tua Piscare flumina sis tas. Sanctus adest Clemens : cuncti discedite venti. Dixit, et imposuit sanctissima membra jumenti Unius in dorso : te Clemens dirigat, inquit. Percutiensque manu leviori, spinea linquit. In t rat, et extemplo fluctus se se cohibentes Et nomen Doraini, Sanctique sui metuentes, Sub pedibus muli quasi saxum diriguerunt, Et sanctum corpus pede sicco transposuerunt. Non fuit hoc subito, ne dicas vana fuisse, Sed longo trac tu per siccum flumen abisse Novimus, et ripas pede siccato tetigisse. Hac Ludovicus re mira laetificatus, Et céleri proceres, et pars non parva Senatus, Condit in Ecciesia nretiosi Martyris ossa, Exoi-naïquelociiiii, cui sit per seculadoxa. Ampn
1,5'J PlfcCES JUST!FI(.AllYKS.
EXTRAIT DES ACTES DU CHAPITRE GÉNÉRAL DES BÉNÉDICTINS DE LA CONGRÉGATION DO MONT-CASSIN, TENU AU MONASTÈRE DE SAINT-PIERRE DE PÊROCSE, AU MOIS d' AVRIL 1858.
Nos D. Phi lippus Cultrera, abbas et praeses, œterique doflnitores.
Cum omnis Reverendissimi Capituli General is mens in eo magnopere versât, ut monastica? disciplina? vigor de die in diem confirmetur. atque ideo in postremo Capitulo Generali in sacro Archi-coînobio Monlis Casini habitodie 15 Maji 1852 de paupertatis voto,de silentii obligatione, deque regulari habitu in peregrinando et in rusticando retinendo, cautumfuit, nunc porro quœtum décréta statuit. decernenda iterum curât ac providet, atque insuper mandanda singulis quibusque sive Abbatibus sive Monachis uostra congregalionis, quae his sequentibus decretis statuimus, prâecepit.
Non pauca spiritualia damna, cum conscient isesollicitudine, pro cedunt a violatione paupertatis voti, cui, tanquam scopulo plerumqne irnpingens, infringitur monastica perfectio. Ad eomm causas removendas, nos juvat omnibus congregationis nostra» cujuscumque sint gradus, et dignitatis etiam Abbatialis, necnon Commissis commemorare, se virtute monastica? professionis non esse sui juris, quippe quibus ut S. P. N. Benedictus loquitur in régula *, nec corporasua nec voluntates lice l habcrc in sua potcslate. — Quapropter, sub pœnis in violatores ad Regimims arbitrium infligendis, renovamus qua? a constitutionibus nostris bac super re suit! pnrscripla, nenipe quod omnes, et singuli Religiosi, nemine excepto, sollicite curent deponere vel in arr.a communi in singiilis monasteriis statuenda, vel in manibuseorum inter Claustrales, quos virtute probatos
• Heg.,c. ,Vi.
et zelo monastica? disciplina; prnedaros superior adhocdesignaverit ut • Depositariorum munere fungantur,quidquidpecunia*ipsi percipiant sive a Monasteriis rationevestimenti, sive proMissarumeleemosinis, sive proannuispensionibus,quaeipsis a consanguineis solvantur, sive quocumque alio modovel tituloidpraecipiant. Nemo audeatsumptum, vel minimum quidem, facere absque superioris licentia, quae, eu m necessahis et opportunis modificationibus, per superiorem Depositariis signiiicabitur. Superiores autem timorem Dei prae oculis habentes meminerint, se strictam reddituros rationem Dec pro animabus eorum curae commissis ; ideoque ne ta m libenter subditis annuant absque jussa et rationabili causa pecuniam pèlent ibus, enmque omnino denegent, cum subditi ad quem usum eam destinaverint récusent revelare. Omnis sumptus ad cubiculorum omamentum, speciem pra?bens polius luxus quam commoditatis et decentue, omnino interdicatur. Item nemini ex Religiosis liceat liabere in monasterio jumenta propria, vel quasi ad sui eommoditatem et usum.
Caput boc tanquam rnonasticae vitœ fundamentum majori qua possumus instanlia commendamus, ut adamussim observetur : et >'
tam superiores quam subditi sedulo perpendant, quemeumque dolum factum in hujus capitis contemptum, cum sit culpa gravis adversus paupertatis votum, judicium severum ante tribunal Dei subit urum.
Ex praeerpuis actibus, quibus perfectionis vita, ad quam débet qtiisque religiosus animum intendere, conlinetur, uuus profecto silentium est.quod débet eliam haberi in ter prima monasticœ vit» f un (l.i ment a. Merito igitur vocatur scienlia daustrorum, et anima regularis observantiœ. Divin a repletus sapienlia sanctus legislator noster non semel in Régula sua nobis valde prœscripsit, ponere ori noztro custodiam, obmutescere, et ailcre eliam a boni*1. Ut igitur ad spiritum redeamus vocationis nostne, o port et, ut renovemus quidquid toties in constitutiombus nostris statut u m est * super
1 JVp., c. 6.
* Rejr , c. 22. Decl.. n* 10.
silentio observando in Dormit or iia» in Choro, in Sacristia, etc.*, presertim horis dormitionis posl meridiem usque ad vesperas, et ab hora dormitionis serotimp usque ad signum matutinum, quoreligiosi a somno excitantur silentiura post meridieni (sit nec ne terapus dormitionis ad formam coustitutionum) stricte incîpiet dato signo post hora spatium a prima mensa * ; et pari modo silentiura nocturnum incipiet post hora? spatium a cœna cum dato signo omnibus religiosis significatur * ut seredticant, quisque in cubiculum suum; et tune strictum nocturnum silentium incipiet. Post hora? quadrantem, a signo dormitionis, haheatur ubique quantum fas est perquisilio tam laudabiliter instituta, ac peracta in nostris monasteriis de obsenrantia; <ju» perquisitio Cet per turnum a P. Priore Claustrali, et a P. P. Decanis regiminis. Àtque hi teneanl tanquam sibi commisMim bonum Monasterii ordinem ; ideoque non prius in propria se reducant cubicula, quam pro certo habeant omnia esse recte composita in monnsterio. Quod si aliqtiando opus sit eis auctoritate superioris ad damna coercenda, eam implorent, eumque consulant circa modtim disciplina? restituenda?. — Et quoniam una ex causis pruripuis, qua lex silentii in monasterio perturbatur, sunt Laici in eis commorantes, enixe instamus, ut monasterionim superiores minuant numerum laicorum qui ratione famulatus in monasteriis morantur, et pra?sertim eorum, qui pecuHari ac printo alicujus Religiosi serritio, non Tero monasterii sunt addicti.
Datum Perusia? in comitiis generalihus die 1 Maii 1858.
D. Philippus Ccltrera Abbas et Pra?ses. — D. Eduardus Bavai Abbas et Definitor. — D. Placidus Acqcacotta Abbas et Definilor. — D. Joseph Frisari Abbas et Definitor. — D. Michael Angélus Cclesia Abbas et Deflnitor. — D. Alexander Bemj Abbas Definitor et Scribi Capituli.
• Ile*., c. ï*. De»:!., n* I.
• R<*., c. 48. Decl.. n* 4.
*Reg., c. 8. Dwl. n'» *. 3.
