Discours funèbre, etc... Préface
2. Il fut inhumé le 21 juin dans la cathédrale par l’abbé de Saint-Martin, André le Moult. (Gallia christiana., t. XI, p.703, 704.) Il mourut à cinquante-sept ans, dit le texte de la Gallia christiana. D’après Goujet, qui le fait naître en 1552, il aurait eu cinquante-neuf ans. Bry de la Clergerie lui fit l’épitaphe suivante :
Marmor hoc quod cernis, viator, lohannis Berthaldi cineres régit. Sanctissimi viri Fatum vanis lacrymis prosequi noli.
Vixit, quantum ad gloriam fuit, satis.
Magnitude ingenii, eloquentia et eruditio Summum principem Henricum ni ei conciliarunt.
Fidem, quam plurimi scelerosis superstitionis consiliis Violatum ibant,
Optimo principi illibatam servavit.
• Henrici Magni, principis invictissimi, gratiam iisdem Artibus adeptus,
Divinis poematibus, res ab eo tam pace quam bello Magno cum totius orbis stupore gestas,
Etiam post hominum memoriam cœlis ipsis et æternitati sacravit,
Àb illo multis beneficiis auctus,
Tandemque ecclesiæ Sagiensi votis Augustæ præpositus. Cum is gregem tibi commissum summa cura regeret, Verbo Dei solemnibus diebus parceret,
Ac sanctitate omnibus præiret,
Introduction biographiq ue.
Subito principis immortalitate dignissimi fato perculsus Dum sanctis illius manibus Inter singultus et lacrymas olorina voce annua justa persolveret,
Duplexque per quaternum lustrum patratum parricidium
Versibus publicis execraretur,
Seculi irapietatem et scelera pertæsus,
Vitam cum morte commutavit.
Obiit anno salutis M. D. G. XI® mensis Junii VIII Vixit an
Egidius Bry de la Clergerie in supremo Galliarum senatu patronus viri præstantissimi et amantissimi memoriæ, M. P.