CR RE
Képerloire bibliographique (ÉDITIONS UTILISÉES DES PRINCIPAUX TEXTES ET OUVRAGES CRITIQUES)
Acro, éd. Keller, Leipz., 1904.
Aristote, éd. Dübner, Paris, 1848—1874.
Arnim (von), Leben und Werke des Dio von Prusa, Berlin, 1898.
Asmus, Gregorius von Nazianz und sein Verháltniss zum Kynismus, Theologische Studien, 1897.
Athénée, éd. Kaibel, Leipz., 1887 —1890.
Augustin, De civitate Dei, éd. Dombart, Leipz., 1905. Aulu-Gelle, éd. Hosius, Leipz., 1903.
Bergk, Poetae lyrici, Leipz., 1878.
Birt, Zwei politische Satiren des alten Rom, Marburg, 1888. Bonhóffer, Epiktet und die Stoa, Stuttgart, 1890. Die Ethik des Epiktets, Stuttgart, 1894.
Capelle, De Cynicorum epistulis, Góttingen, 1896. Cartault, A propos du Corpus Tibullianum, Paris, 1906.
Etude sur les Satires d'Horace, Paris, 1899.
Caspari, De Cynicis qui fuerunt aetate imperatorum Romanorum, Jahresbericht des kóniglichen Gymnasiums zu Chemnitz, 1906.
Caton, Fragments, éd. Jordan, Leipz., 1860.
Cicéron, éd. Baiter-Kayser, Leipz., 1862-1865. Cichorius, Untersuchungen zu Lucilius, Berlin, 1908. Rómische Studien, Leipzig, 1922.
Columelle, éd. Lundstróm, Upsala, 1902 - 1917. ^ Comicorum fragmenta, voir : Ribbeck.
CUTE Pus civilis (Digesta, éd. Mommsen ; /astitutiones, éd. Krüger) Berlin, Crónert, Kolotes und Menedemos (Wessely) Leipzig, 1906. Curtius, voir : Quinte-Curce.
Diels, Doxographi graeci, Berlin, 1879.
Poetarum philosophorum fragmenta, Berlin, 1901. Dietze, De Philemone comico, Góttingen, 1901. Digesta, voir: Corpus.
Diogéne-Laérte, éd. Cobet, Paris, 1850.
Dion Chrysostome, éd. de Budé, Leipzig, 1916-1919. Dümmler, Akademika, Giessen, 1889.
Eicke, Veterum philosophorum qualia fuerint de Alexandro magno iudicia, Rostock, 1909.
Ennius, éd. Vahlen, Leipz., 1902.
Epictéte, éd. Dübner, Paris, 1848.
Epistolographi graeci, éd. Hercher, Paris, 1873. Florus, éd. Rossbach, Leipz., 1896.
Galien, Protrepticus, éd. Kaibel, Berlin, 1894. Gaius, éd. Huschke, Leipz., 1878.
Geffcken, Kynika und verwandtes, Heidelberg, 1909.
Studien zur griechischen Satire (Neue Jahrbücher für das "ae ! Altertum, 1911). "mE
Gellius, voir: Aulu-Gelle.
Gercke et Norden : Einleitung in die Altertumswissensenam, Leipz., 1912. Gerhard, Phoinix, Leipzig et Berlin, 1909.
Giesecke, De philosophorum veterum quæ ad exsilium spectant sententiis, P Leipz., 1891. d
Gnomologium vaticanum, éd. Sternbach, Wiener Studien, 1888—1889.
Heinze, Ariston von Chios bei Plutarch und Horaz (Rheinisches Museum, d 45, 1890).
De Horatio Dionis imitatore, Bonn, 1889.
Helm, Lukian und Menipp, Leipz., 1906.
Hense, Aristo bei Plutarch (Rheinisches Museum, 45, 1890).
Bio bei Philo (Rhein. Mus. 47, 1892).
Die Synkrisis in der antiken Litteratur, Prorektoratsrede, Freiburg. ipe um
Br., 1893. Quo M
Hercher, voir: Epistolographi. el ME Ferculanensium voluminum quae supersunt, Neap. 1793—1876. Hirzel, Der Dialog, Leipz., 1895.
Hoffmann, Das litterarische Portrát des Alexanders, Leipz., 1907. Horace, éd. Kiessling-Heinze, Berlin, 1910. Pays Institutiones, voir: Corpus. t RUE Ἢ T Joël : Der echte und der Xenophontische Sokrates, Berlin, 1893— 1901. EE SUM Justinus, éd. Ruehl, Leipz., 1886. TOO SM Kerkidas, éd. Hunt (Oxyrinch. Pap. VIID, 1911. ΣΕ M Lejay, Les Oeuvres d'Horace, les Satires, Paris, 1911. HM.
Leo, Geschichte der rómischen Litteratur, I, Berlin, 1913. Plautinische Forschungen, Berlin, 1895.
Livius, voir : Tite-Live.
Lucien, éd. Dindorf, Paris, 1840.
Lucilius, éd. Marx, Leipz., 1904.
Lucréce, éd. Giussani, Torino, 1896.
Manilius, éd. Breiter, Leipz., 1908.
Marc-Auréle, éd. Dübner, Paris, 1840.
Monument d'Ancyre, voir: Res gesta.
Muller (von), De Teletis elocutione, Freiburg in Br, 1891. Münscher, Senecas Werke (Philologus, Suppl. 16, 1922). Musonius, éd. Hense, Leipz., 1905.
Norden, Die antike Kunstprosa, Leipz., 1909.
Beitráge (Jahrb. für Klassische Philologie, 19 Supplementband). -
In Varronis saturas Menippeas observationes selectae (Fleckeisen. Co Jahrb. Suppl. 18 et 19).
Einleitung, voir : Gercke et Norden.
Oratorum Romanorum fragmenta, éd. Meyer-Dübner, Bags 1837. Ovide, 7ristia, Ex Ponto, Fasti, éd. Merkel, Leipz., 1914. Metamorphoseon libri, éd. Ehwald, Leipz, 1919. Panegyricus Maximiano dictus (Panegyrici latini), éd. Baehrens, Leipz., 1911.
Petronii satura, adiectae sunt Varronis et Senece satura, éd. Buecheler, - UR Berlin, 1904.
"cinta Vac à afe ed Ce
Y SVT N ES P +” 1^ ht
Phèdre, éd. Havet, Paris, 1895.
Plaute, éd. Lindsay, Oxford, 1903.
Plutarque, Moralia, éd. Bernardakis, Leipzig. 1888-1896. Vitae, éd. Blass, Leipz., 1872.
Porphyrio, éd. Hauthal, Leipz., 1866.
Præchter, Hierokles der Stoiker, Leipz., 1901. Properce, éd. Butler, London, 1905.
Publilius Syrus, éd. Wólfflin (Leipz., 1869) et éd. Meyer (Leipz., 1880). Quinte-Curce, éd. Hedicke, Leipz., 1908.
Ranke, Periplecomenus, Marburg, 1900.
Res gestae divi Augusti, éd. Diehl (Kleine Texte, 2. Aufl.) Bonn. Ribbeck, Geschichte der rómischen Dichtung, 1887. Comicorum fragmenta,Leipz., 1898.
Tragicorum fragmenta, Leipz., 1897.
Rolland, De l'inflnence de Sénéque le Pére sur Sénéque le Philosophe Gand, 1906.
Salluste, éd. Jordan, Berlin, 1866.
Schmekel, Die Philosophie der mittleren Stoa, Berlin, 1892. .Seidel, Vestigia diatribæ qualia reperiuntur in aliquot Plutarchi scriptis
moralibus, Breslau, 1906.
Sénéque le Pére, éd. Kiessling, Leipz., 1872.
Sénéque le Philosophe, Apokolokyntosis, voir: Petronii Satura. Dialogi, éd. Hermes, Leip., 1905.
Epistulae, éd. Hense, Leipz., 1898.
De beneficiis et De clementia, éd. Hosius, Leipz, 1900. Mo MITTERE libri, éd. Gercke, Leipz.,
De moribus et Monita, éd. Wolfflin, Erlangen, 1869—
Fragmenta, etc., éd. Haase, Leipz., 1853.
Sextus Empiricus, éd. Mutschmann, Leipz., 1911. Sillographi, voir: Wachsmuth.
Stobée, I et IIl, éd. Wachsmuth, Berlin, 1884. III —V, éd. Hense, Berlin, 1894 — 1912.
Suétone, éd. Roth, Leipz., 1890.
Télés, éd. Hense, Tübingen, 1909.
Térence, éd. Dziatzko, Leipz., 1884.
Themistius, trad. Gildemeister et Bücheler, Rheinisches Museum, 27.
Thiele, Phaedrus Studien, Hermes, 1906 et 1911.
Tibulle, éd. Postgate, Oxford, 1905. |
Tite-Live, Ab Urbe condita, éd. Weissenborn, Berlin, 1861—1881. Periochæ, éd. Rossbach, Leipzig, 1910.
Tragicorum fragmenta, voir : Ribbeck.
Trogus, voir : Justinus.
Usener, Epicurea, Leipz., 1887.
Vahlen, /n Varronis saturarum Menippearum reliquias coniectanea, Leipz.,
Valére-Maxime, éd. Kempf, Leipz., 1888.
Varron, Aes rusticae, éd. Keil-Goetz, Leipz., 1912. Saturae, voir : Petronii saturæ,
z *Veliéjus: Pa éd. M Leipz, in. ᾿ < Virgile, 6d; Lejay, Paris, 19151920.
Vitruve, éd. Ἄδερ, Leipz., 1899. un
*ÉTÆCR bo. 1885.
: Walz, Vie de Sénèque, Paris. 1908. MUR NE - Weber, De Seneca genere dicendi Bioneo, Maius 1895. Weissenfels, De Seneca Epicureo, Berlin; 1886.2 Ὁ Cv τὰ Wendland; Die hellenistische—rômische Kultur, Tübingen, 1907.
Philo und die kynisch- -stoische Diatribe RER zur | der griechischen Philosophie), Berlin, 1895.
Quaestiones Musonianae, Berlin, 1886.
ἜΣ Philologische Untersuchungen, 4, Bein. 1881. | qo AU Memorabilia, éd. Afin ἐν 1870..