V. D. et. J. est O. D. per
Christum Dominum nostrum.
Cui in conspeclu vaticinium, in actu baptlismum obitu datum est implere in martyrium. Per unam ædemque dispensationem ostendit generalio quem promisit conversa-
MissEL MOZARABE (Suite)
gloriosi Johannis adoranda Sanctitas : celebranda solemnilas est : qui eo divine lectionis nunciatus munere : quo finitus : in hoc recessit celestis gloriæ testimonio :
quo processit
Cui toti in virtutem
Sancti spiritus amore translato :
Christus fuit causa moriendi, cu Christus fuerat causanascendi.Nul- :
lum sibi tempus in eo naturæ infirmitas vindicavit :
Gui in conceptu vaticinium, in actu baptismum : in obitu datum est implere martyrium. Per unam eamdemque gratiam accendit generatio quem docuit : passio quem
Missez pe Bogsro (Suite)
lio quem docuit : passio quem dilexit. Prophetat in utero prædicat in seculo : consummat in gaudio. A Justiia eligitur de iustitia loquitur : pro tustitia decollatur.
MissEL MOZARABE (Suite)
amavit.Prophetatin utero: predicat in seculo : consummatur in gladio.
À justicia erigitur, de tustitia loquitur : pro jushitia decollatur.Nec mirum quod virum tot sanctitatis
meritis in Dei agnitione dispositum : quem non cohibuit uterus matris : non interruit gladius imperantis. Et consequens fuit, ut Herodi pro castitate, etc., etc.
Tantus prophete splendor in carceris claustra detruditur : et preciosus Deo sanguis, meretriciæ saltationis mercede taxatur : Et inter gentiles deliciæ et voluptatis
epulas : fit
Tantus prophetæ splendor in carceris claustra detruditur, et preciosus Deo sanguis meretriciæ saltationis mercede taxatur, alque inter gentiliciæ voluptatis fit
epulas speculum. expectaculum : quo inter religiosæ confessionis hostias credentibus gaudium, credituris exemplum : terris presidium : celis fieret ornamentum.
Ce dernier exemple tiré du Missel de Bobbio est tout particulièrement frappant, au point de vue de la composition de son formulaire. Nous avons parlé plus haut de compilateurs qui ne se gênaient pas dans la composition de leurs formules. Le sacramentaire de Bobbio en fournirait de nombreux exemples à qui voudrait avoir la patience de lire toutes ses pièces. Le plus souvent on se trouve en présence de contre-sens liturgiques, et même quelquefois de non-sens au point de vue littéral comme dans la première formule de l'exemple précédent.
En somme malgré tout ce qu'a écrit dom Cagin (1) sur la prétendue valeur et antiquité de ce sacramentaire, il faut s’en
(1) Paléographie musicale, t. v.
rapporter à Ms Duchesne (1), qui résume ainsi son opinion sur ce sujet: « Ce recueil se caractérise à première vue comme l'œuvre d’un maladroit aussi peu entendu que possible dans les choses de la liturgie. Qu'ilnous ait conservé çà et là quelque pièce intéressante et antique, on ne saurait en douter; mais c'est le hasard qu'il faut en remercier et non le compilateur. »
Fr.-M. Havar», O. S. B.
(x) Origine de la liturgie gallicane, dans la Revue d'histoire et de littérature religieuses, t. v, 1900.