HIC REQUIESCIT
Serenissimus princeps
Armandus de Rohan-Soubise, sanctœ romance ecclesiœ cardtnalis, Argentoratensis episcopus et princeps
Alsatiœ Landgravius, Murbacencis et Luderencis abbas,
pr inceps sancti imperit, etc., splendidos natales œquavit titulis,
Animo super avit :
Artes egregias, quas ultrô coluerat puer,
ornavit juvenis.
Rapido progressu summa consecutus, Academiœ Parisiensi, ac prœsertim Sorbonœ.
Prœluxit ingenio, honore prœfuit.
Vert et justi tenax,
ingenti patruo Similitudine virtutum commendatus,
iisdem in vestigiis,
in eâdem statione collocatus,
ut episcopatûs, sic acerrimi ecclesiœ tuendœ studii
successor non degener.
Heu ! tanto viro non impar, si non ipso œtatis flore succisus!
in medio cursu laborum, quos pro ecclesiâ susceperat,
Mortem obrepere sentiens
hue ad p6s evolavit,
O Alsatiœ cives, ut in sinu vestro extremum spiritum deponeret.
Hune prœcordiis vestris inclusum fovete, lugete, ac precibus apud Deum adjuvate.
Obiit die 28 Junii lySG, œtatis suœ anno 3g}
' Grandidier. Essais sur la Cathédrale de Strasbourg, sup. p. 84.
Ce cardinal n'était âgé que de 89 ans lorsqu'il expira. L'amour qu'il avait toujours porté à son diocèse, et le goût qu'il avait montré de préférence pour l'Alsace, l'avaient engagé à se faire transporter presque moribond de Paris à Saverne où il voulait mourir.