‹ Les ruines et chroniques de l'abbaye d'OrvalChapitre 56 sur 218 · LE MONT SAINT-AVALFROID · texte numérisé non relu

LE MONT SAINT-AVALFROID

Cette chapelle , au surplus, n'est point étrangère à notre pèlerinage de ce matin. Sous le titre de Vicariats perpétuels, étaient incorporés à la cure de Sainte- Marguerite d'Orval , dont l'abbé était titulaire , beaucoup d'églises et de chapelles. Nous l'avons déjà dit.

C'étaient notamment :

Saint-Walfroid, avec ses annexes (Laferté, Lamouilly et Moiry), Burê et Cherves , Ebly, Gèrouville, Jamoigne avec ses annexes (Prouvy, Valensart, Les Bulles, Lahayeule, Dufaing, Mabrut, Termes, Frénois, Rondponcel, Charmais, Pins, Izel, Moyen et Mesnil ), Limes, Les-deux~ Villes ( Giversy et Chamouilly ), avec leur annexe Trem- . Mois, Frénois-les-Montmêdy, Médy-bas et Médy-hout (1) , ( dont V église-matrice était à Iré-le-Pré ), Meix, Otteppeprès-Huy, Vîgneuls-les-Montmédy et Villy.

L'abbé d'Orval avait en outre le patronage de : Allondrelle, Bievre-sous-Montmédy, Bievre-près-Mouzon, Fromy, Grand-FaiUy , Margny, Mogue , Othe , Puilly, Saint-Léger, Villei'S-devant-Orval et Xinry-le-Petit. Mais l'abbesse de Juvigny , l'abbé de Notre-Dame de Mouzon , le marquis de Lambertye et le Recteur de l'Université de Pont-à- Mousson, étaient collateurs, indivisément avec Orval, pour les cures de Bievre-sous-Montmédy , de Bievre-en- Ârdenne, de Grand-Failly et de Saint-Léger.

(1) L'incorporation de la Cure de Monta éd y à l'abbaye d'Orval est de l'année 1 156, et de 1240 (voir aux archives d'Arlon, liasse n* 484). Elle a donné lieu, parfois, à des différends entre les religieux et le vicaire perpétuel de celte ville et notamment avec Nicolas-Joseph Manard. ( l'air la sentence du Consistoire de Trêve?, de l'an 1730, liasse n» 2780.}

LE MONT SAINT-WALFftOID

Anton <fc VëçUse de Sainl-Walfroy à l'abbaye dVrval en 1240.

th nornine sanctae et individu* Trinitatis, Amen. Ego fheodoricus, Dei gratià Trevirorum ArchiepiscopuS, dilectis filiis, fratribus et fuluris salutem in perpetuum. iEquitatis régulas favorabiliter farniente cornpeliit pietas, cobortatur honestas, ut ni, quos Deus dignatur pontificali dignitate vigere, profectui subdilorum et maximè religioni deditorum solereiter teneatur invigilare, et preces eorumdem pias digno satis affectai* mancipare. Nos ergo voïentes ergà vos, utpotè filios carissimos, pium etverum ostendere patris affectum, petitioni veslrae, quam justam attendimusetexauditione dignam, efflcacem probemus asaensum. Undèest quod approbantes confirmamus vobis et successoribus vestria, in perpetuum, Patronatum Ecclesiaî S'. W'alfragii, cura suis appendi- ^ tiïs, Capellis de Firmitate, de la ÉoMetet de Moirei, donum scilicet hindi, quod contulit vobis bominus Joannes Miles de la Fontaine, qui cognominatur Tausigiioà, laude et assensu ttadwidis uxoris suae, et liberorum suorum et Hugonis fratris ejusdem Jùannis.

Quoniam verô qui Deuna diligit, diligit et Servos ipsius» ideôque ut servientes Doo in vestro Monasterio, in augmentum meriti nostri, sollicitudine nostrâ meliùs de caetero sustententur, et cultus ibidem divihorum, remota" panis inopiâ, celebrior habeatur, nos intentione paternâ ^aci vestra? et utililatl pfovidere cupléntes, ipsam prœdictam Ecclesiam S*. Walfragii, cum suis pradictis capellis, appendiliis, vobis et vestris surcessoribus perpetaô tenendam denamus et sigilli nostri impressione confirmamus,, ità tamen quod in eàdem Ecclesià Vicarius instituatur ad praesentationem AbbatisAureœ-Vallis, qui curam babeat animarum. De reparandâ Ecclesià, de solvendo censu ejusdem Ecclesiae, de providendis his quae ad divinum spectant obsequium, id agent fratres Aurea> Vallis, quod ex consuetudine teoôtur fiert in Ecclesiis Decaniae de Givegnei. Vicarius igitur habeblt tertiam partetn tertiœ partis decJma3, qn» competit supradictis fratribus, in eâdem Ecclesi*; tèrlîam partem ùihilominùshabebit in omnibus oblâtionibus festivis et quotidianïs.

Si autem ex nutu Dei accident Vicarium supradictum Ecclesiae viam carnis universae ingredi, eliget Abbas Aureae-Vallis personam et praesentabit eam Arcbidiacono. Arcbidiaconus verô, omni occasione post-

Page 1