καὶ add. H

VITA S. DANIELIS STYLITAE 145

τῆς ταπεινώσεως, ὥστε οὐ μᾶλλον ἄν τις ἐθαύμασεν αὐτὸν τῆς ἐνεργείας τῶν παραδόξων ὅσον τοῦ τοιαῦτα διενεργοῦντα μηδὲν πλέον ἔχειν τῶν πολλῶν οἴεσθαι. ᾽Αμέλει καὶ τοσοῦτον εἰς ἀρετὴν προέχων” σφόδρα περὶ τοῦ κρίνειν τὰ τῶν ἄλλων εὐλαβῶς εἶχε 5καὶ πεφεισµένως. Καὶ τὸ ἐν παντὶ δὲ περὶ Θεοῦ καὶ τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς τι διδάσκειν οὕτως «ἐπίφοβον ἦν αὐτῷ καὶ πεφυλαγμένον, ὡς καί ποτέ τινων περὶ θεολογίας φιλοπευστούντων καὶ ἅτοπά τινα δῆθεν ὑπὸ Ἱερέων τολμώμενα προτεινόντων καὶ διενοχλούντων αὐτῷ. «Εἰ μὲν περὶ Θεοῦ ὑμῖν ἐστι 5, φησίν, ὁ ἀγών, αὐτάρ- Ίοκης ὑμῖν ' ὁ τῶν ἀποστόλων χορὸς καὶ ai θεολόγοι τιῶν πατέρων φωναὶ καὶ οὐδὲν δέον περαιτέρω περιεργάζεσθαι " εἰ δὲ καὶ περὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων καὶ Ἱἱερέων ὑμῖν τὸ ἀμφίβολον, ταῦτα πάντα τῇ τοῦ Θεοῦ κρίσει συγχωρητέον καὶ τοῖς ἐξ ἐκείνου τὴν τοιαύτην παραλαβοῦσιν ἀρχήν. Ἡμῖν δὲ ἀγαπητὸν καὶ ὑφ᾽ ἑτέρων ” τοποιµαίνεσθαι καὶ τὰ καθ᾽ ἡμᾶς σκοπεῖν, ἀλλὰ μὴ τῶν περιττῶν τούτων καὶ βλαβερῶν ἔχεσθαι ζητημάτων.» Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως. 53. Ὁ δὲ λόγος ἤδη, πρὸς! τέλος ἥκοντος τοῦ ἁγίου, καὶ αὐ- Vitae I, 93, :τὸς μέλλει καταλήγειν εἰς σιωπήν. Πλὴν ἀλλὰ µικρά τινα κἀνταῦθα "πρὸ τοῦ τέλους εἰπόντες, οὕτω τὸν λόγον διαναπαύσοµεν ?. Ἔγνω 2ομὲν προφητικὸς ἐκεῖνος σὺν ἅπασι τοῖς λοιποῖς καὶ τὴν ἑαυτοῦ πρὸς Κύριον ἐκδημίαν καὶ τοῖς μαθηταῖς τοῦτο φανερῶς προηγό- I 95 ρευεν’. Ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ κυρία ἤδη ἐγγίζουσα ἦν, ἐγγράφως αὐτοῖς τὰ τῆς εὐλογίας ὥσπερ τινὲς ἄλλοις τὰ τῆς * οὐσίας χαρίζεται ‘, {καὶ ὑπογραφεὺς αὐτῷ διηκόνει, καὶ οὕτως ἔχουσα ἡ διάταξις * 25« Εγώ, φησί, τέκνα καὶ ἀδελφοί, ἀμφότερα γὰρ ὑμεῖς, τὸ μὲν ὅτι πνευματικῶς ὑμᾶς ὤὥδινα, τὸ δὲ ὅτι κοινὸς ἁπάντων πατὴρ” ὁ Θεός, πρὸς τοῦτον ἤδη τὸν κοινὸν πατέρα πορεύοµαι. Πλὴν οὐκ ὀρφανοὺς ἐάσω τοὺς ἐμοὶ ποθεινούς, πατρὸς ἐρημίαν ὀδυρομένους, ἀλλ ὑπ ἐκείνῳ πατρὶ τὴν ὑμῶν πρόνοιαν καταλείπω, ὃς δὴ τὰ πάντων À 3οὑμῶν ἐμὲ πεποίηκεν. Αὐτὸς οὖν ὁ πάντα λόγῳ καὶ σοφίᾳ δηµιουργήσας, εἶτα καὶ οὐρανοὺς κλίνας καὶ κατελθὼν ἐπὶ γῆς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν θανών τε καὶ ἀναστάς, αὐτὸς ἔσται μεθ ὑμῶν, ὡς μὲν σοφὸς φυλάττων ἀπὸ τοῦ πονηροῦ, ὡς δὲ δεσπότης εἲς τὸ αὖτοῦ θέλημα συντηρῶν, ὡς δὲ καὶ πατήρ, κἂν εἴ τι σφαλῆτε, φι- 36λανθρώπως ἀνακαλούμενος καὶ πνευματικῶς ὑμῖν τὰς ἀγκάλας

4 προσέχων ἩΗ. --5 ὑμῖν ἐστι om. Ἡ. — # ἡμῖν Η. — 5 ἐφ᾽ ἑτέρων A. 53.—1 τὸ add. Ἡ. — ? διαναπαύσοµαι H. — 5 badd. Α, H,C?—4 προηγόρευσεν H. — 5 ἄλλοις τὰς Ο. — 6 χαρίζονται Η. —7 om. H. — 8 πάντα Ἡ.

Vitae J, 96.

1, 97, 94, 1co0.

146 VITA S. DANIELIS STYLITAE

54. Ταῦτα φιλοθέοις χείλεσιν ὑπηγόρευσε, καὶ ὑπαναγνωσθῆναι πᾶσι τοῖς μοναχοῖς ἐκέλευσε, περὶ τοὺς βαθμοὺς τῆς κλίµακος το Ἱσταμένοις καὶ τὸν ἐκείνου χωρισμὸν ὀλοφυρομένοις. Λέγεται δὲ καὶ τοῦτο περὶ αὐτὸν θεαθῆναι τρισὶ πρότερον τῆς τελευτῆς ! ἡμέporc, νυκτὸς ἤδη µεσούσης συνδραμεῖν πάντας καὶ πρὸς αὐτὸν ἀπαντῆσαι τοὺς ἀπ᾿ αἰῶνος ἁγίους, προφήτας, ἀποστόλους, μάρτυρας καὶ πάντας ὁσίους ἀλλὰ δὴ ? καὶ δυνάµεις τινὰς οὐρανίους, οἳ φιλοφρόνως 15 | τεΣ τὸν µέγαν ἠσπάζοντο, καὶ τὴν θείαν ἐπιτελέσαι μυσταγωγίαν ἐπέτρεπον, ἣν καὶ ὤφθη τελέσας αὐτός τε τῶν ἀχράντων μυστηρίων µεταλαβὼν καὶ µεταδεδωκὼς οἷς ἦν ἄξιον. "Αρτι μὲν οὖν ὁ µέγας περὶ τὰς ἐσχάτας ἀναπνοὰς ἦν, καὶ αὐτὸς ὁ τῶν ἱερέων πρόεδρος --- Εὐφήµιος οὗτος ἦν, ἤδη γὰρ ᾿Ακάκιος ἐτεθνήκει μετὰ τῶν ἄλλων 5 εἰς 20 τὴν ἐκδημίαν παρῆν, παρῆν δὲ καὶ ἡ πιστοτάτη “Ραΐς, καί τις ἀνὴρ δαίμονι κάτοχος πρὸς τὸν στῦλον ἐχώρει, ὃς τήν τε τῶν ἁγτίων ἐπιδημίαν τὴν πρὸς τὸν ὅσιον φανερῶς ἐβόα, ὀνομαστί τε τούτους ἐκάλει, καὶ αὐτῶν { ἀγγέλων ὡς συνδραμόντων ἐμέμνητο, εἶτα καὶ προσετίθει ὅτι τρίτην ὥραν τῆς ἡμέρας ἐχούσης αὐτός τε πρὸς Κύ- 25. ριον ὁ Δανιὴλ ἀπελεύσεται ὅ, καὶ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα τῆς χρονίας οἰκήσεως θεοκινήτως ἀπελαθήσεται, ἃ δὴ καὶ ὃ ἀμφότερα κατὰ τὸν καιρὸν ” ἀπήντα. Ἡ μέντοι προρρηθεῖσα ‘Pois φιλοτίμως τὰ πρὸς τὴν ὃ ταφὴν ἐνήργει, καὶ συχνοὺς τῶν τεχνιτῶν ἀγαγοῦσα στύρακά τε γενέσθαι προστάξασα κάτωθεν τῆςἳ τοῦ στύλου βάσεως καὶ 3ο µέχρι τῆς κορυφῆς ὁᾳδούχους ἐξ ἑκατέρου µέρους τοῦ. στύρακος περιέστησε, ταῖς χερσὶ λαμπάδας !° κατέχοντας καὶ ἄδοντας τὰ ἐξόδια, καὶ οὕτω τὸν νεκρὸν ἐκείνη κατενεγκοῦσα ἐν σορῷ τίθησι µολυβδίνη, σώζουσα κἀν τούτῳ τὴν τοῦ μεγάλου διάταξιν, Ἐπέσκηψε γὰρ ἐκεῖνος τοῖς μαθηταῖς ὅτι, κἂν βασιλεῖς κἂν ἄλ- 35

54, — 1 corr. prius texnç D, E. — 2? om. H.—5 om. Ἡ. -- τῶν H. — 5 ἐπελεύσεται Η. — 5 om. C. — 7 µακάριον A.—5 om. H. —? om. H, supra. lin. D. — 10 Kxainodas A.

VITA S. DANIELIS STYLITAE 147

55. Καὶ ἄλλα δέ τινα θαύματα κατεπράχθη. Τρεῖς γὰρ dt ἀστέ- PWV σταυροὺς ἡμέρας οὔσης καὶ ! τοῦ ἡλίου λαμπρότατον 3 ἀπολάμποντος σὺν πολλῷ τῷ κάλλει καὶ ἀνθηρᾷ τῇ αὐγῆ φανῆναι λέγεται, καὶ τούτους Σ ἐπάνω τῆς τιµίας ἐκείνης στῆναι σοροῦ : ἀλλὰ

10 δὴ καὶ περιστερὰς ἵπτασθαι λευκοτάτας, τὴν ἀεὶ συνοῦσαν { αὐτῷ χάριν δηλούσας τοῦ Πνεύματος. Οὕτω μὲν οὖν τὸ ἱερὸν τοῦ Δα- VA σῶμα χερσὶ τοῦ πρώτου κατετέθη ἀρχιερέως, κἀκείνῳ πάλιν τὰ λείψανα τῶν ἐν Βαβυλῶνι τριῶν παίδων ἄνωθεν ἐπετέθη, τοῦ ὁσίου «καὶ τοῦτο ἐντειλαμένου, ὅπως μὴ τῷ ἐκείνου λειψάνῳ μᾶλλον, ἀλλὰ

2οπλήρης τε ἡμερῶν γεγονὼς τῶν τε ἀνθρωπίνων καὶ τιῶν τοῦ ΤΠνεύµατος, ἐν γήρᾳ καλῷ καταλύει τὸν βίον εἰς ὀγδοήκοντα παρατείvas ἔτη καὶ µῆνας τρεῖς.

3ομὲν γὰρ ἔπαινος πρὸς αὐτὸν φέρεται µόνον * À δὲ µίµησις τῶν ὀφειλομένών αὐτῷ ἀγαθῶν καὶ ἡμᾶς µετέχειν παρασκευάζει χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος νῦν καὶ dei καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων 5 ' ἁμήν.

48 om, À. — 12 (ταῦτα — ἐτελ.) om. H.

56. — 1 om,H.—2 λαμπρότερον C. --δ τούτοις Η. — # σοῦσαν Ο. 66. —1 βοστρ. ἔχων Η. -- 3 om. Η. — 5 τῶν αἰώνων ἁμήν om. À.

Vitae I, 90. .

Prooemium.

Psalm. 77, 6.

Alypii patria.

Matri, quantus futurus sit