suppl. ex M, om.S

VITA.S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 241

καὶ ἐνδεκάτης ὥρας ἐν τῷ ἀμπελῶνι Χριστοῦ συνεφώνησαν ἀγιωνίζεσθαι καὶ κοπιᾶν καὶ τὸ βάρος καὶ τὸν καύσωνα ὑποφέρειν τῆς ο Ἡμέρας, λαμβάνοντες τὸν µισθόν. Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί, θεοῦ J Cor da) 0. | γεώργιον,’ Θεοῦ οἰκοδομή, καὶ φρονήσεως ῥήματα «φθεγγόµενοι 5 καὶ θείοις ὕμνοις ἐνδιατρίβοντες οὐ συναρπαζόµεθα τῇ µέθη τοῦ . Ünvou τῶν δαιμόνων οὔτε ἐκλυόμεθα ὑπὸ τῆς τοῦ σώματος ἀναπαύσεως, Γέγραπται δέ: «Τὸ στόµα µου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦ- Psalm. 148, μα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν.» Διὰ δὲ τὴν ἀγάπην τοῦ {71 Κυρίου μὴ προκριµατισθῆς ἕνεκεν τῆς ἐμῆς ταπεινώσεως"' χρήζω ιογὰρ ἐγὼ τῆς τοιαύτης χαλιναγωγίας τοῦ σώματος.» 18. ‘O δὲ Κύριος ὁ πᾶσαν µαλακίαν καὶ πᾶσαν νόσον ἰώμενος Matth. 10, 1. καὶ τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν «τοῖς ἁγίοις δωρούμενός τε καὶ - dwpnσάµενος καὶ εἰπών: «Ἐν τῷ ὀνόματί µου ἀσθενοῦντας θερα- Maïtih. 40, 8. πεύετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε» ἐπεσφράγισε τῷ παιδίῳ τὴν κατὰ Miraculo- 15 τοῦ διαβόλου νίκην καὶ κατὰ νοῦν ἔχειν παρεκελεύσατο τὴν ἄχραν- pere: τον ἐκείνην φωνὴν τὴν λέγουσαν ' «Θαρσεῖτ, ἐγὼ veviknka Jok. 16, 38. ἁγίου τὸ παιδίον καὶ Ὀπεδείχθησαν αὐτῷ τοῦ διαβόλου πᾶσαι αἱ βασιλεῖαι καὶ αἱ φαντασίαι ἐν στιγμῇῆ χρόνου καὶ ἡ ἐν τῷ Daemon 20idiw αὐτοῦ µέρει πολιτεία καὶ ὡς διάδηµα ἐπὶ κεφαλῆς aùToù : fraudes ME TAC. τε τῶν δαιμόνων φάλαγγας εἶδε παρεστώσας . αὐτῷ, χρυσόν τε καὶ µαργαρίτην καὶ λίθον τίµιον ὡς πηλὸν τεθησαυρισµένον πρὸς τὴν τῶν ἡδονῶν κολακείαν, αὐλούς τε καὶ σύριγγας καὶ διάφορα μουσικὰ ὄργανα καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὡς θυγατέρα συν- 35 οὔσαν τοῖς ἀπατηλῶς . δελεαζοµένοις. Ἐκεῖ εἶδεν πνεῦμα πονηρίας καὶ λήθης καὶ ῥᾳθυμίας καὶ πνεῦμα φιλαργυρίας χαῖνον τοῦ καταπιεῖν τὸν κόσμον καὶ καλύψαι τὰ πάντα, καὶ προσεκαλοῦντο τὸ παιδίον πρὸς ἣν ἀπέτεκον, ἀναιδῆ, καὶ ὀλέθριον 'ἆμαρτίαν. Ὁ δὲ ᾿ἐπικαλεσάμενος τὸν Χριστὸν καὶ ποιήσας τὴν τοῦ signo crucis 3ο σταυροῦ σφραγίδα ἀθρόον ἐσκόρπισε τὴν φαντασίαν αὐτῶν dissolvit. καὶ µετετέθη ἐκεῖθεν ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁτίου, 5 49. Πλήρης δὲ πίστεως ὑπάρχων ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος Συμεὼν Caclesti chaἀτενίσας εἶδε ναὸν Κυρίου καὶ δόξα Θεοῦ περιέλαμψεν αὐτῷ. ee Καὶ ἀπεστάλη εἷς τῶν πατριαρχῶν πρὸς αὐτόν, μύρον ἔχων ἐν Luc, 9, 9. 35 ταῖς χερσὶν αὐτοῦ πλήρης εὐώδίας καὶ σφραγίσας ἔχρισεν ad: τὸν εἰπών * « Ἐν τούτῳ τῷ μύρῳ δίώκε τοὺς δαίμονας καὶ ἐπ᾽ ὀσφύος σου δύναμιν ἐξ ὕψους περιζωσάµενος σύγκοψον αὐτῶν Ur in τὰς χιλιάδας καὶ ἀφάνισον αὐτῶν τὰς µυριάδας, καὶ ἐὰν ἐγχειρή: | ος. σωσι λυµήνασθαί σοι, θάρσει, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ κακώσων σε.

4ο Ἴσχυε οὖν καὶ ἀνδρίζου, πεποιθὼς τῇ σφρατίδι τοῦ ποιήσαντός Jos. {, 6.

242 VITA 8. SYMBONIS STYLITAE IUNIORIS

. Χριστοῦ τοῦ θεοῦ.» Ταῦτα τῆς ἀσκήσεως αὐτοῦ τά προοίµια, ἅπερ οὐκ ἔλαθεν ἐκεῖνον τὸν πρεσβύτην ὃς ἐπόθει τὸν παῖδα σπλάγχνοις Χριστοῦ * ἑώρα γὰρ αὐτὸν πολυτρόπῳ σοφίᾳ καὶ χάριτι προκόπτοντα. Τὸ δὲ παιδίον ἠγάλλετο ἐν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ. Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν τοὺς τῆς νηπιό- 5 Denticuli τητος αὐτοῦ ἀλλάσσων Ἅτιµίους ὀδόντας ὑπεδείκνυεν τούτους infantiles ei ἀποπίπτοντας τῷ «πρεσβυτέρῳ καὶ τοῖς λοιποῖς, καὶ ἐδόξαζον εκεινο τὸν θεὸν τὸν ἀπὸ τοιαύτης D ἀναδείξαντα τοιοῦτον φωστῆρα...

Nocturne 23. T@ δὲ ἀπελλαίῳ ! μηνὶ τῷ κατὰ Ῥωμαίους λεγομένῳ δεκεµ- το procella «ας. βρίψ, δευτέρᾳ φυλακῆ τῆς νυκτός, ἀθρόον ἐπελθὼν ὁ σατανᾶς -viente, μετὰ τῶν αὐτοῦ δαιμόνων ἦρε τὸν γεγλυμμένον µμοδίολον σὺν τῆ καµασίνη μηλωτῇ τοῦ παιδὸς καὶ ἐξωθήσας ἔρριψεν ἐπὶ τοῦ Lue. 1, 66. κρημνοῦ. Xeip δὲ Κυρίου ἐγένετο ἐπὶ τὸ παιδίον, καὶ ἕστηκεν αὐτὸς ἐπὶ τῆς βάσεως ἀσάλευτος καὶ ΄προσευχομενος Ἐξέ-ις χειρέν τε ὁ διάβολος ἄνεμον λαίλαπα βίαιον ἀπὸ θαλάσσης καὶ πνεῦμα καταιγίδος καὶ ἀστραπῆς καὶ χαλάζης, καὶ ὅλην ἐκείνην τὴν φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἐκαρτέρει δεχόμενος ὁ τοῦ Θεοῦ ᾿δοῦλος τοὺς κλύδωνας. ὍὉ δὲ πρεσβύτης ἔκλαιε κράζων τοῖς μοναχοῖς : οἱ δὲ οὐκ ἔδωκαν αὐτῷ ἀπόκρισιν Φφάσκοντες ὅτι «νῦν ἀπο-ρο θνήσκει τὸ παιδίον,» καὶ ὅλως οὐκ ἠθέλησαν ἰδεῖν τὸ ye- Τονός. Ἔλεγον δὲ καὶ ταῦτα ἐκ τοῦ πονηροῦ κινούµενοι «ΠΠοῦ Luc. 23, 35. ἐστιν ñ ἁγιωσύνη αὐτοῦ καὶ τῆς ἀσκήσεως ñ μανία: Βοηθησάτω καὶ σωσάτω αὐτόν.» ᾿Επὶ πολὺ δὲ τοῦ πρεσβύτου κράζοντος καὶ ὀδυρομένου, λέγει τὸ παιδίον * « Μὴ λυποῦ, πάτερ, οὐδὲν 25 γὰρ λυπηρὸν. οὐδὲ ἄτονόν ἐστιν ἐν ἐμοί' ὁ γὰρ ἵ άβολος καin columna Τῃσχύνθη, ἐγὼ δὲ εὔτογος καὶ ἑδραῖος ἐν Th δυνάµει τοῦ το. ες ἁγίου πνεύματος ἕστηκα.» Πρωῖας δὲ υΥεναµένης, ἦλθον καὶ οἱ Revo, AYOHÉLOVTÉS αὐτὸν εὑρίσκειν ἤδη τεθγεὠώτα, καὶ εὗρον ον pure χαρᾶς πεπληρωμένον καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐξα- 30 στράπτον ὡὠσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου. ᾿ὈΟνειδιζόμενοι δὲ ὑπὸ τοῦ | πρεσβύτου ἀνεχώρουν καταισχυνόµενοι...

Eph = Le ae Pons > RS τῶν ὁσίων τούτων ὁ Pr? Su ᾿δὲ τῆς τοῦ παιδίου κ ὃς μα ο νε, αἱ τῆς αὐτοῦ ο ροτνν πολιτείας͵ kai35 NE Et ορ λῶν καὶ εὐχαριστίας ισα καὶ τὰ M a PAT ὶ ἐδόξαζε τὸν Θεὸν λέγων

38. — 1! ἀπηλλαίω δ, — 3 ενα semper S, καµασινἠ M. — 5 λαιλαπιαῖον 5.

VITA 8. SYMEONIS STYLITAB IUNIORIS 243

ὅτι’ «Βρέφη ἀγωνίζονται καὶ ἡμεῖς ἐν ἀμελείᾳ τὸν βίον διαβαίγοµεν. > Ταῦτα δὲ καὶ ἐν τῇ πόλει γενόμενος πᾶσι πρὸς oikoδομὴν καὶ ὠφέλειαν ἔλεγεν, ἀποθαυμάζων καὶ διηγούµενος τοῦ γέου τὴν τῆς ἀθλήσεως στάσιν. Καὶ τούτου καταδήλου yevoué- 5νου ἔν τε τῇ πόλει καὶ τῇ χώρᾳ, πάµπολλα πλήθη, ἤρχοντο ἐν Ti μονῆ θεάσασθαι νήπιον ἀγῶνας τοιούτους ἐπιδεικνύμενον καὶ εὐλογηθῆναι παρὰ τῶν ὁσίων, 26. Ἐν μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἤτησε τὸ παιδίον τινὰ τῶν ἐρχομέ- Fune cilicino νων πρὸς αὐτὸν ἐνέγκαι αὐτῷ µάσινον σχοινίον, ὅπερ καὶ ἠνέχθη * 119 5ε 00η: ιοκαὶ λαβὼν αὐτὸ ἐνείλησεν ὅλον τὸ σῶμα αὐτοῦ. Διετέεσε δὲ scan eeaes 4 οὕτως ἐπὶ χρόνον, ὥστε καταδαπανηθῆναι τὰς σάρκας αὐτοῦ µέχρι τῶν πλευρῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς σφίγξεως καὶ τῆς τραχύτητος τοῦ σχοι- . viou ἐκείνου καὶ ἐκχεῖσθαι τὰ αἵματα καὶ συγκολλᾶσθαι τῷ τριχίνῳ αν αὐτοῦ στιχαρίῳ. Ὑπέμεινε δὲ προθύµως καταφρονῶν τῶν τοιού- des 15Twv ἀλγηδόνων. Πολλῆς δὲ δυσὠδίας φεροµένης τῷ πρεσβύτη καὶ τοῖς προσιοῦσιν ἀδελφοῖς, ἐζήτουν εἰκότως πόθεν ἐστὶν À τοιαύτη 1 δυσωδία, καὶ ἠρώτων αὐτὸν περὶ αὐτῆς. ‘O δὲ μόλις ἀπελογεῖ- et, ulcerata το προφασιζόµενός τινα. Ἐν μιᾷ οὖν τῶν ἡμερῶν ἐπιτηρήσας εἷς RTS 2 « τῶν μοναχῶν ἐγκύπτει τῇ θυρίδι καὶ ὁρᾷ τὸν τοῦ Θεοῦ δοῦλον Άιεται, 20 κινδυνεύοντα ἐκ τῆς αἱματεκχυσίας τῆς πολλῆς. Μαθὼν δὲ 3 «τοῦτο ὁ πρεσβύτης καὶ ἀγανακτήσας ἠνάγκασεν αὐτὸν κατὰ μικρὸν {πι μικρὸν ἆραι τὸ σχοινίον : ἐπαιρομένου δὲ αὐτοῦ ὠλιγώρει τὸ παιδίον, καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πρεσβύτης µηκέτι τῇ at ὠμότητι καὶ ἀπανθρωπίᾳ κεχρῆσθαι. Αὐτὸς δὲ ἐπέμενε τοῦτο ποιῶν, 084 250Ùx' ἅπαξ καὶ δὶς ἀλλὰ καὶ πολλάκις, χαυνότερον λοιπὸν ἐνειλίσ- iterum se σων τῷ σώματι αὐτοῦ τὸ σχοινίον ΄ ἐταπείνου γὰρ ἑαυτόν, ba- κ κρύων dei καὶ μνημονεύων τῆς κρίσεως. Ταῦτα ὁρῶντες οἱ μοναχοὶ Et ἐξίσταντο τῆ καρδίᾳ undèv ἐπιστάμενοι πνευµατικόν ' ἐλάνθανε γὰρ αὐτοὺς τῶν σωτηρίὠν φαρµάκὠν τὰ βοηθήματα ... Γον 30 38. Ταῦτα ἀκούοντες οἱ μοναχοὶ ἐξίσταντὸ, ‘O δὲ πραβηνν ον a ἐξεπλήττετο ἐπὶ τῆ διδαχῆ αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν' <'Erd ἃ μὲν po LEE EE τς ληκα λέληθα ΄ οὗτος δὲ νέος Δαυῖὸ ἐστιν ἐκ δυνάμεως καὶ σο- ον [ φίας Κυρίου. Εἶδον γὰρ σήµερον ἐν τῷ ὕπνῳ µου δύναμιν παραγεναµένην κατέχουσαν µελικήριον ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ καὶ λέγουσαν * 35€ Τὴν κοινωνίαν τῆς ἀγάπης µου ἦλθον πληρῶσαι εἰς τὸ παιδίον τοῦτο τοῦ στερεῶσαι αὐτό.» "Ἕτερος πάλιν. πρεσβύτης ἑστὼς | ἐπυνθάνετο εἰ πάρεισιν ἐνταῦθα περιστεραί * πάντων δὲ βεβαιουµένων μηδὲν τοιοῦτον εἶναι, παράδοξον καὶ ἐξαίσιον θαῦμα ἔλε- LE