om. S., supplei E. Kurtz

Miracula

in transitu

facta.

- Ad novam

stationem

. CONCUTrSUS.

ο Ephraemii

episcopi obitum praedicit

252 VITA S. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS

πων κεκάθικε πώποτε. Τούτῷ τῷ πώλῳ ἐπικαθίσας ὁ τοῦ Θεοῦ ὑοῦλος ἀνήχθη εἰς τὸ ὄρος τὸ ἐπικληθὲν Θαυμαστόν, τῶν μαθητῶν αὐτοῦ συνόντων αὐτῷ. Ἡν δέ τις ἐν τῆ μονῆ ἔχων τὸν πόδα κυλλόν © πάντων δὲ τῶν πρὸς αὐτὸν ÉPXOUÉVWV ἰάσεως τυγχανόντων, ἐκεῖνος ἐμακροθυμεῖτο τηρούµενος εἰς τὴν ὥραν ἐκείνην. 5 Σπλαγχνισθεὶς δὲ ἐπ᾽ αὐτῷ à ἅγιος εἶπεν ' «Φέρετέ µοι τὸν κυλλόν, ὅπως μὴ οὕτω καταλίπὠωµεν αὐτὸν ἐνθάδε.» Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτόν ' καὶ σφραγίσας τὸν πόδα αὐτοῦ καὶ προσευξάµενος ἐθέραπευσεν αὐτόν, καὶ εὐθέως ἀνωρθώθη καὶ ἔτρεχε δοξάζων τὸν Θεὸν καὶ τὰς χεῖρας ἀνάτείνων εἰς τὸν οὐρανόν. Πλησιάσας το δὲ ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος τῇ κορυφῆ τοῦ ὄρους ὡς ἀπὸ ὀλίχου διαστήµατος, κατελθὼν ἔκλινε γόνυ καὶ προσηύξατο : καὶ πληρώσας τὴν εὐχὴν ἤκουσε φωνῆς στρατιᾶς ἀγγέλων εἰπόντων τὸ ἀμήν ' ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ καὶ σταυρὸν λίθινον ἔστησαν µέγαν. ᾿Ατενίσας δὲ ὁ ἅγιος εἶδεν δόξαν Θεοῦ καταλάµπουσαν ἐν τῇ κορυφῆ τοῦτς ὄρους καὶ ἔγνω αὐτὸν εἶναι τὸν τόπον τὸν ὑποδειχθέντα αὐτῷ : καὶ ἀγαλλιώμενος τῷ πνεύµατι μετὰ σπουδῆς ἐπέστη αὐτῶ. ‘O δὲ πῶλος ἐκεῖνος οὐκέτι παρεδέξατό τινα ἕτερον ἐπικαθῖσαι αὐτῷ ἀλλὰ κατενεχθεὶς ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐν τῆ µονῆ ἐτελεύτησε μετὰ τρίτην ἡμέραν. 20

67. ‘O δὲ ἅγιος Συμεὼν ὤῴκησεν ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαυμαστῷ ! κατὰ πρόσταγμα Κυρίου : καὶ στὰς ἐν τῇ πέτρα ἐπὶ τοῦ κιονίου αὐτοῦ, ἐνεδύθη τὴν καµασίνην µηλωτήν ' ἦν δὲ τὸ τηνικαῦτα ἐτῶν εἴκοσι. Τῆ δὲ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ἀνέβη ἐν. τῇ προτέρᾳ uovñ, καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν, ἀκούσαντες εἰς τὸ ὄρος εἶναι, ἀνῆλθον ἐκεῖ πρὸς 25 αὐτόν, φέροντες ἀσθενοῦντας καὶ διαφόροις πάθεσι συνεχονένους , βοῶντες μετὰ κλαυθμῶν. Θεασάμενος δὲ τὸν ὄχλον ὁ ἅγιος περίλυπος YÉTOVE, καθότι κἀκεὶ ἀνελθὼν οὐ συνεχωρεῖτο ἡσυχάζειν. Ἰδὼν δὲ τὴν συντριβὴν καὶ τὸν ὀδυρμὸν αὐτῶν ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ αὐτοῖς καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ τὰς χεῖρας ἐπιθεὶς ἀπέλυσεν αὐτοὺς ὑγιεῖς 3ο δοξάζοντας τὸν Θεόν .,.

VITA 8. SYMEONIS STYLITAE IUNIORIS 253

τιόντα ἐπὶ τὰς παρειάς µου * καὶ πάλιν Υενόµενος ἐν ἐκστάσει ἔκλαυσα, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών : καὶ προσετέθη pot! τοῦτο τρίτον θεωρῆσαι καὶ οὕτως εἰπεῖν, καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης ' Ὁ ἐρχόµενος τίς oîde πόθεν ἐστί; Ταῦτα εἰπόντος τοῦ ἁτίου, ἠρώτησαν soi ἀδελφοὶ περὶ αὐτοῦ καὶ ἤκουσαν, ὅτι ὑγιαίνει' μετὰ τοῦτο ἐπιφωσκούσης παρασκευῆς, καλέσας ἡμᾶς ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος ἔφη : « Ὁ ἀρχιερεὺς τοῦ Θεοῦ ἐτελεύτησε τῇ νυκτὶ ταύτῃ : εἶδον γὰρ αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἐνταῦθα παραγενοµένην ' καὶ ἠσπάσατό µε μετὰ πλήθους 3 λευχειμονούντων καὶ εἶπεν πρός µε * Αἰτῶ σε μνήμην µου “αοποιοῦ ἐν ταῖς πρὸς Κύριον εὐχαῖς σου ' τούτου γὰρ χάριν παρα- Ὑέχονα, ἵνα Ἰνῴς, ὅτι ὁ µέγας στύλος τῆς ᾿᾽Αντιοχέων ἐκκλησίας ἐλύθη : ἐπίστασαι γὰρ ἣν περὶ ὑμᾶς ἔχων ἀγάπην διέµεινα καὶ τὴν κυρίαν τὴν μεγάλην ὑμῶν, καὶ ὅπως γνησίως ἀπεδεχόμην τοὺς λόγους ὑμῶν. Καὶ ταῦτα εἰρηκὼς πρός µε ἀπέστη τῶν ὀφθαλμῶν 16µου.» ᾿ἘΕγένετο δὲ τοῦτο κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦ ἁγίου ' ἐν γὰρ τῇ το vuxri τῆς παρασκευῆς ἐκείνης, ἐν à προέφη ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος, τῶν ἀνθρωπίνων µετέστη ὁ ἐν ἁγίοις Ἐφραίμιος * καὶ ἀκούσαντες ἐδοξάσαμεν τὸν “Θεόν.

2. Τολλῶν οὖν θελησάντων τὸν ἀποστολικὸν θρόνον τῆς Θεου- Domninus fit

episcopus Antiochiae;