Αντὶ τοῦ (9) — δρυμύτητα (11). Int

250. Σικελία : Ταῦτα (13) — ἧτταν (17). Var. ἐμδαλὼν (14). Inf.

251. ᾿Αντὶ τοῦ διαφθαρήσεται * διαχναίειν (26) — τῇ χνίστιδι (27). Int.

252. Φέρ᾽ ἐπιχέω καὶ τὸ μέλι : Χαριζόμενος — χαὶ τῶν πράσων χαὶ τοῦ τυροῦ τὸ μέλι τιμιώτερον, τοσοῦτον ἄμεινον (Adn.) + καὶ à τούτου γεωργοῦσα γὴ * εἰπὼν δὲ τοῦτο ὃ πόλεμος τὸ μέλι εἰς τὴν θυείαν βάλλει (34). Observ. Dübn. « (Adn.) : τὸ μέλιτος (scr. μέλι ἐστὶ), » la lecon de Ἐ! est τὸ μέλι, R3 ἃ corrigé en mettantles lettres τος au-dessus de μέλι. Int.