Κπόντα : Οἱ μὲν (46) — ἄμεινον (47). Int

999. ’Aunra προσέπεμψεν : Οὐ μόνον (00) ---- πλαχούντιον (91), ἐστὶ δὲ εἶδος πλαχοῦντος γαλαχτώδους (50). Ext.

1002. Πάλαι ποτ᾽ ἦσαν : Τινές (5) — Μιλήσιοι (12). Var. συγκροτῶν πρός τινας πόλεμον ἠθέλησεν λαύεῖν αὐτοὺς εἰς (9), | ἔχρησε (11). Sup.

Ibid. ᾿Αντὶ τοῦ πάλαι (37) — ἀτυχούντων (39). Var. ὕστερον au lieu de νῦν (39). Ext.

1004. Τῇ you.

1008. Πρὸς τὸ — λαδεῖν (5). Ext.

1011. Νιτάριον καὶ βάτιον εἴδη φυτῶν, θέλει δὲ εἰπεῖν ὡς ἄνθη με εἶχε (13). Ext.

Ibid. Οἷον νεόττιον οἱονεὶ χοράσιον (11, οἵ, Adn.). Int.

1013. Μυστηρίοις δὲ τοῖς μεγάλοις : ᾿Επεὶ (35) --- εὐμετάδοτα (40). Ext.

1014. Ὡς ἐπὶ — ᾿ἔλευσήνια (Adn.). Var. ᾿Ελευσήνια R1, ᾿Ελευσῖνα R?2. Int.

1020. ᾿Αντὶ τοῦ (7) — μου (8). Int.

1021. ᾿Επεὶ γὰρ ἐν θάσῳ otxer (sic) στάφυλος ὃ ἐρωμένος τοῦ διονύσου * τὸ δὲ ἐνέχεις ἀντὶ τοῦ ἐχίρνας (16). Int.

Ibid. Κολαχεύειν. ὔρη. : Duas tantum glossas habet R. τἀναλώματα et χατεσθίειν.

1027. Καίπερ (37) ---- προϊστάμενος (39). Var. τοὺς ἀδικουμένους au lieu de τοῖς ἀδικουμένοις. Dans προϊστάμενος, les lettres στὰ sont écrites deux fois. Int.

1030. Εἰ δίκαιόν (48) — νεανίσκον (49). Ext.

Ibid. ᾿Ἑλλείπει ἐχρῆν (52).

1031. Ἐλλείπει μισθὸν, συνουσιάζων δηλονότι. Cette scolie est à la marge extérieure, au-dessous du v. 1031, qui manque au texte et qui ἃ été écrit sur cette marge par Β!.

1035. Ὡς καταπεπονημένης αὐτῆς ὑπὸ τοῦ γήρως, ἣ δέ φησιν ὑπὸ τῆς λύπης (10). Ext.

Ibid. Ὑπὸ γήρως χαὶ χρόνου (10).

Ibid. Τελοίου (11) — χατασέσηπας (12). Int.

1037. 'Ῥηλία : Σανὶς (99) --- ἐν τούτῳ (37) " ἔστι δὲ À ἀτρύπητος σανίς : ἐὰν δὲ τρυπηθεῖν ἀψὶς γίνεται * λέγει οὖν ὅτι ei rh ὃ δαχτύλιος τοσοῦτον ἔχῃ τρύπημα͵, ὡς δοχεῖν εἶναι ἐν τηλίᾳ τὸ τρύπημα (32, Adn.). Var, ἐν τὴ ἀγορᾷ ἐν ὦ, cet ᾧ ἃ été retouché (36), | ἐπιπράσκ. τ. la lettre qui vient après le x ἃ été retouchée, on dirait que c’est un α (36), | συνέδαλον (37), | τηλία μὲν γὰρ om. (30). Ext.

1042. Διὰ τοῦ ἀρχαίαι (sic) τὴν γραίαν σχώπτει (17). Int.

1048. Ὀξύτερον βλέπει : Οἱ (33) —— dre ὥς φησὶ (37, cË. Adn.). Ext.

Ibid. Νήφων οὐκ ἔγνω ἀλλὰ μεθύων (38). Int.

1049. Κολάσεως ἄξιος (48). Cette scolie est écrite deux fois dans R ; elle est interlinéaire et intermarginale. .

1050. Ὦ Ποντοπόσειδον : OÙ τοῖς (49) — μέγιστε Πόσειδον (53). Var. R. donne les mots καὶ οὐχ — τὸ δὲ (51) que Dübn. met entre parenthèses, | les mots ἢ ὦ πόντιε Πόσειδον sont omis (52). Ext.

Ibid. Θεοὶ πρεσόυτικοί : ᾿Επεὶ γραῦς ἐστιν ὡς τοῦ ὅρκου τούτου πρεσόυτιχοῦ ὄντος " τὸ δὲ ἃ ἃ ἐπίρρημά ἐστι μετ᾽ ἐχπλήξεως καὶ χελεύσεως (54, Adn.). [nf.

1052. Ὡς τοῦ — δᾶδα ἀυτὴ (20). Int.

1054. Εἰρεσιώνην : Κλάδος ἦν (10) — τῶν ᾿Αθηναίων (48). Var. ἐξῆρτο au lieu de ἐξήρτητο (40). Sup.

Ibid. ᾿Αντὶ τοῦ χαύσει (1).

1056. Παιδιάν - Οὕτως (14) --- παιγνίου (15). Int.

1057. ’Avrt τοῦ πόσα ἔχω χάρυα " παιδιὰ (23) — χειρί (27). Var. ἂν ἔχη au lieu de ἔχει (25), | τὴν omis après κατὰ (26), ὃ.. ἂν ἐρωτήσας, il semble qu'après ὃ deux lettres n’ont pas simplement disparu, mais ont été grattées (26). Ext. |

Ibid. Δέον εἰπεῖν (18) — γραῦν (19).

1061. Πλυνόν με ποιῶν : ᾿Οξυτόνως (36) — πλυνόμενον (37). Inf.

Ibid. ἹἸζαχεμφάτως εἶπεν τὸ ἐχπλύνειέ σε (45).

1063. Καπηλικῶς : ᾿Αντὶ τοῦ (48) — σαπρόν (51). Inf.

Ibid. Ὅπερ ἡμερωτικῶς λεγομένας (50, LU )

Fol. 13 verso, vers 1069.

1075. Τινὲς τοῖς (28) — ἔχειν MiAnstous συμμάχους (30). Ent. 1076. Τὸ δὲ τί ἔλεγον — χαλεπαίνοντες (31, cf. Adn.). Ant. 1078. Τὸ συνουσιάζειν (37).

1081. Ὃ δ᾽ ἐπιτρέπων ἐστὶ τίς : ᾿Αντὶ τοῦ (44) — τῇ συνουσίᾳ (Adn.) Ext. :

1083. Λείπει (20) — ὡς γραῦν (21). Ext.

1085. Πολλάχις (24) --- ὁποστάθμην (26). Int.

1087. Τρύγοιπος : Ὃ ὑλιστὴρ (91) — γέρων (32). Ext.

1091. ὋὉ Χρεμύλος ἢ ὃ θεράπων (43). Int.

1092. Ὃ ποιοῦσιν (46) — À γραῦς (47). Ext.

1093. Προσέπιττον : ᾿Αντὶὲ τοῦ ἠσέλγουν ἢ Fos et + γράφεται καὶ ὗπεπείρων * πιττοῦν δὲ (59) --- λέξιν (54). Var. τὰς omis (53). Ext.

1096. Λεπὰς χογχυσμιοῦ εἶδος ὃ ταῖς πέτραις (15, cf. Adn. ᾿ — (18). Int.

1097. Ὃ κόπτων τὴν θύραν : Ὃ “Ἑρμῆς ἔχοψεν (37) — εὗρεν (38). Var. ἐλθὼν au lieu de ἐξελθὼν. Ext.

1099. Ματαίως ἐψόφησε (7). Ext.

1109. Τόπος — ἀσεύεϊῖς (34). Int.

1110. Ἢ γλῶττα τῶν (38) — ἐστίν (39). [nf.

Fol. 14, vers 1112.

1115. Πέμμα — πλακοῦντος τὸ ψαιστόν (Ὁ, cf. Adn.). Dübn. : « ἔστι R. V. » Dans R., ce mot est écrit par l’abréviation et peut très bien s'entendre ἔστι ou ἔστιν. Int.

1119. ᾿Αντὶ τοῦ (14) — λέγεις (15). Cette scolie est placée entre lefScohesduv. 1121 et du v. 1193. Ext.

1121. Οἰνοῦτταν : Οὕτω (23) — γινόμενον (25). Var. T1 semble bien qu'il y à οὕτω au lieu de οὕτως. Ext.

1123. ’Avo φησὶν (32) — χοιμώμενος (32). Var. ἔχων au lieu de ἔχω. Ext.

1126: ἼΑνω ἐσφάλημεν (sic) : Ἢ τετρὰς (50) — τῷ Ἑρμῇ (52). Int.

Ibid. Οἴμοι πλακοῦντος : Ἔξω (92) — Θησεῖ (1). Var. τοῦ μηνὸς om. (52 sq.), | καὶ ajouté devant τετρὰς (54). Ext.

1128. Οἴμοι δὲ χωλῆς : Κωλῇ τὰ (26) ---- ζῴων (27). Var. βραχίον. Ext.

Ibid. Τὰς ἀγχύλας αἵ (28) — τοὺς θεοὺς προσφέροντας (29). Var. Le mot εἰσί est donné par R. Dübn. : « εἰσί ex Suida. » Gette scolie est entre les scolies des vers 1115 et 1126. Int.

1129. ᾿Ασχωλίαζ᾽ ἐνταῦθα : Ἑορτὴν (34) — θυομένῳ (40). Exotouv — τῶν ἀσχῶν (Adn:) Var. ὅσον au lieu de ὅσσον (40). Ext. |

1131. ᾿Οδύνη σε : ᾿Αντιστρόφως (15) — εἶπεν (17). Int. |

1132. Ἴσον ἴσῳ xexpauévns : Ζητεῖται (25) — δέχεται (28). Var. παρὰ ἀμφοτέρων (28). Int.

1137. ?Avti τοῦ — νεώτερον (51).

Fol. 14 verso, vers 1157.

1198. ᾿Αντὶ τοῦ où χρεῖα ἐστὶ πανουργεῖν. [nt.

1159. Ἡγεμόνιον : Κατὰ (59) --- δδηγοῦ (2). Ext.

Ibid. "᾿Αντὶ τοῦ 6 (9) — ὁδηγοῦ (10). Int.

1161. Moïpuv γὰρ ἐν τοὶ (sic) ἀγῶσιν ἔχει 6 Ἑρμῆς (17). Int.

1165. Βίον, ὑποχοριστικῶς (29). Int.

1166, Οὐχ ἔτ.. ἅπαντες : “Ὡσανεὶ (31) — δικαστήριον (33). Pour ὡσανεί la lecture me semble sûre. Dübn. : « ὡσανεὶ O. Ceteri 1101] ὡς ἂν εἰ. » Ext.

Ibid. ‘Qouvel ἔλεγε πολλὰ ὀνόματα ἔχειν (32). Ici la lecture est très distincte pour ὡσανεὶ. Int.

1172. Λείπει τὸ ἔχω (28). Int.

1175. Ἐν ἄστει σωτῆρα Δία (32) — φασι (34). Int.

1180. Θυσίας ἐπετέλεσεν (46). Cette scolie est écrite deux fois, à la marge int. et à la marge ext.

Observ. λαμβάνειν : à οὕτως : τὰ ἔθιμα, peut-être ce dernier mot est-il écrit ἔθεμα ? (24). Ext.

1189. Τὸν Τ]λοῦτον λέγει (39). Int.

1199. Τῆς ᾿Αθηνᾶς εἰς τὴν (14, οἵ, Adn.) — ἐπανηλώθη (21), Var. ἄγε au lieu de ἀεί (17), ἀφ’ ὧν εἰς τὰ (19), | καὶ τἄλλα au lieu de καὶ ἐς χαὶ τἄλλα (20). Ext.

Ibid. Τὸν ὀπισθόδομον : Ἐπειδὴ τὰ χρήματα (12) — ᾿Αθηνᾶς ναοῦ (14). Var. ἀπέχειντο (12), | ἔνθα ἐστὶ τὸ (13). ΤηΓ.

1197. "EGoc γὰρ (44) — ἠμφιεσμένων (47). Int.

1198. ᾿Ἐπειδὴ (1) — ἱδρύθη ποτέ (7). Inf.

1199. Λείπει τὸ ἱμάτια (11). Int.

Fol. 15, vers 1200.

1199. Σεμνῶς δ᾽ ἔχουσ᾽ ἦλθες : Λείπει ἱμάτια ἵν. ..... λα ἱμάτια (12) — ἔχουσα ἱμάτια (15). Var. τὸ omis (9), συνῆλθε au lieu de συνεισῆλθε (14). Ext.

1206. Γραῦς λέγεται ὃ ἀφρὸς (38) — χυτρῶν (39). Int.

Ibid. “O λόγος ἐχ τοῦ ποιητοῦ διὰ τοῦ χοροῦ (41). Int.

NEDEAAI Fol. 15 verso.

Pas α ὑπόθεσις dans ΗΒ.

Vers 1. ᾿1ού) Παρεπιγραφὴ, συγχεχαλυμμένος (42) καὶ καθεύδων ὑποτίθεται, εἶτα ἀναχαλυψάμενος καὶ ἔξω τὴν χεφαλὴν ποιήσας τοῦ περιόλήματος : ἔστι δὲ σχετλιαστικὸν ἐπίρρημα διὰ τὸ (15) — νομίζειν (18). Ext.