Τὴν ᾿Ἀχερουσίαν λέγει (4dn

184. Χαῖρ᾽ ὦ Χάρων : Δήμήτριος (sic, 52) — λέγουσι δ᾽ αὐτοὶ σαπροὶ, χαῖρ᾽

ὦ Χάρων, χᾶρ᾽ (sic) ὦ Χάρων - εἴ που σφόδρα θυμοὶ (1). Ext.

Ibid. ἸΠιθανὸν ὑπονοουμένους () — αὐτοῖς (4). Int.

186. Εἰς τὸ Λήθης πεδίον : Todro (7) — “Αἰδου τετύπωχεν (13). Var. χαὶ est ajouté après δευτέρου (8). Ext.

187. Τῆς εἰς ἀναπαύλας : Ὄνομα τόπο χηρύσσει (sic, 24) — λέγει (25). Ext. -

189, Ναὶ μὰ Δία σου γ᾽ οὕνεχα : Παρ᾽ ὅσον (99) --- ἐπιδάτη (34). Ext.

191. Εἰ μὴ νεναυμάχηχε : Διάφοροι γραφαί (59) — αἰρούμενοι (sic, 9), Var. προσλαδεῖν) πρὸς λαύεῖν (5), | l'esprit rude de ἣν est de R? (7). Inf.

194. Παρὰ τὸ Αὐαίνου λίθον : Ἰ]αρὰ τὸ (14) — οὕτω λεγομένου (15). Inf.

Ibid. ’Ασαλαμιίνιος) ἀπὸ τῆς νεὼς À ὀνομασία (51).