PENSUM

Te , mellita , cano , requies ; placidissime somne , Te gracili cilharâ carmina blanda sonent.

Conticeal tellus , sileant vaga flamina venli , Armorum sileat stridor et arma virûm.

Hic taraen liaud desil zephyrorum mollior aura ; Saxis haud desil garrula lympha cadens.

Adsint Lusciniœ suadentia carmina somnos ,

El musco molles floribus atque lori.

Hic œstate nova virides curate tapetes :

Umbrosum gramen diligit aima quies.

Hic defessa levés instaurant lumina somni ,

El visa in mentem ruris imago redil.

Et cùm somnus abest , non uUa insomnia terrent.

Subridel zephyrus Lusciniseque melos.

Sed mihi jam tempus celebratum quaerere somnum ;

Deficiunl artus , lumina lassa cadunt.

Sensim membra sopor sese insinuavit amicus ,

Vos idem teneat , carmina blanda , sopor.