AUX PREMIÈRES VÊPRES

Hùc vos , ô juvenes , vos Aloysium

Ad cœlum meritis toUite laudibus :

Vos œtate pares , et paribus decet

Mores pingere moribus.

Annis ille puer, fit meritis senex.

Purum quanta régit cor sapientia i Terrenis oculos claudit , et intimum Pectus pascit amor Dei.

TJltro membra Deo mollia devovet ; Corpus mille modis innocuum lilat ; Sunt tormenta joci , lacteque dulcius Est oratio pabulum.

I jam , sancte Puer, qu6 Deus advocat : Te Jésus socium vult : homines fuge, Quid regale decus ? Quid palrius dolor ? Arctam rumpe viam poli.

Hùc te vota ferunt , hùc properas. Puer, Et languens moreris , ni liceat mori : Tandem vincla cadunt ! evolat , et novus Cœlis Angélus additur.

( nu )

O cui nunc superûm regia panditur, Calcatis opibus , quàm benè ditior, vEternum rutilo tempora cingeris , Rex verus , diademate !

Patri maxima laus : maxima Filio ; Sit par, aime , libi gloria, Spiritus, Ignem qui teneris cordibus admovens ., Puras efficis hostias.