‹ Les supercheries littéraires dévoilées Galerie des Écrivains français de toute l’Europe qui se sont déguisés sous les anagrammes, des astéronymes, des cryptomymes, des initialismes, des noms littéraires, des pseudonymes [...] Tome IIIChapitre 790 sur 903 · AVIS · texte numérisé non relu

AVIS

Après les pseudonymes français, les pseudonymes latins devaient trouver leur place. Nous avons extrait du Dictionnaire de Barbier ceux qui s’y trouvent, en les classant dans l'ordre alphabétique des noms supposés, el en y fondant les deux suppléments placés dans les tomes III et IV du Dictionnaire; nous avons ajouté quelques noms que nous ont fait connaître nos recherches ; nous y avons intercalé les pseudonymes signalés par Melxi dans son Dizionario di opere anonime e pseudonime (Milano, 1848, 3 vol. in-8); pour ces derniers, nous avons jugé suffisant d'indiquer les titres d’une façon succincte, en ajoutant un M, qui indique à quelle source il faut recourir pour avoir de plus amples renseignements.

Nous avons joint à quelques articles du Dictionnaire de Barbier des notes qui nous ont semblé utiles, et qui Sont toujours succinctes.

Notre espoir est que l'ensemble de notre travail sera de nature à rendre quelques services aux travailleurs, et qu’ils l'accueilleront avec indulgence.

1131 ACBAE ACADEMICUS 1132 À. À. FAdamus Anar]. a} ABIDENUS FIRMICUS [Guido FErrA- Arcana pacis Westphalicæ, Francofurti| | rius].

ad Moœnum, 1698, in-4.

Ce jésuite signa de ce pseudonyme des notes sur Cet ouvrage, de la même édition, a reparu en 4707,

Salluste, insérées dans une édition de Milan, 1754.

sous le titre de « Relatio historica », avec le nom de l'auteur, Il a été réimprimé en 1737, in-4, à Leip- À. C. [A. Corot]. k sick, sur le manuscrit de l’auteur, par les soing de Memoriale novissimorum ex scripturà L. G. de Meiern, qui a mis en tête une notice sur et traditione, ad usum sanctuaril, pro Adami. À. À. B—r. singulis mensis diebus. Parisiis, 1720, ABBIAS. Voy. I, 163 f. Ppiinr16. UN ABDICE (Stephanus) [Antonius Gar- ACADEMICUS INNOMINATUS [P. B. TUS |. RE eo AGLICERDUS |. À Justo Vicicomiti admonitio. (M.) | [x Cleopatra orans. Bergami,%1693. (M.)

ACADEMICUS SOLITARIUS

ACADEMICUS SOLITARIUS [Julius dela!

VINCENTUIS |.

Epitome Cattanea. Bononiæ, 1704. (M.)

ACADEMICUS VERTUMNIUS [M. Ix- CHOFFER |.

Examen thematum. (M.)

ACAMPUS (Simo) [Erasmus SALaATï|.

In Galenum commentaria. 1642. (M.)

C’est un plagiat ; l'ouvrage ne fut pas publié sous le nom du véritable auteur.

ACROPOLITANUS (Sext. Ælius) [NircIA|.

Âd Eumenem Epistolæ. 1705. (M.)

ACTIUS SINCERUS [Jac. SANNAZARIUS].

Voir Melzi, t. I, p. 16.

ADIAPHORUS PHILALETUS [Philippus

CAMERANI|.

Annotationes. Pisauri, 1740, in-4.(M.)

ADIAPHORUS THEOLOGUS [P. Bo- NELLI |.

Epistola, Lucæ, 1751, in-4. (M.)

ADINIVA (Candidus) [Didacus Vipa- RIA |.

Inscriptiones. Neapoli, 1715. (M.)

ÆDUUS (J. B.) [Nic. RiGaLTIUS |.

Epistola quà Jac. Augustus Thuanus à Jac. Cellarii (Kelleri), rectoris collegii Monachiensis cavillationibus defenditur et simul eumdem Cellarium Admonitionis ad Ludovicum xux, nec non Mysteriorum politicorum auctorem esse indicatur. 1626, | in-#. |

De Milite nobili et ingenuo sæc. xI et xi, unà cum vindiciis Marquardi de Grumbach, Dynastæ (auctor Eugenius Monrac, abbas Ebracensis). Norimbergæ,

Contre l'ouvrage du professeur Samhaberus, intitulé « Commentalio de statu et nominibus militarium in Germaniâ seu quos hodiè vocamus, nobilium inferiorum, sæculo post G. N. XI et XII. » Herbipoli, 1193, in-8.

« Apocalypsis », p. 9. A. À. B—r.

ÆSOPUS PRIMÆLLIUS [| Pompeius SAR- NELLI|.

Bestiarum schola. Cesenæ, 1680. (M.)

A.F. [Ant. FABER|.

Henrici II oratio Blesis habita, latinè versa per —. Parisiis, 1577, in-8.

ASE CC, -

Delitiæ poetarum Germanorum, collectore— (Antverpianus Filius Guilielmi Gruteri, id est Janus Gruterus). Francofurtr, 1612, 6 vol. in-16.

AGMONIUS (Nadabus) [Franciscus ‘Ju- NIUS |.

ALCUINUS

Sapientissimi Curopalatæ (Georgii Codini) de officilialibus Palati Constantinopolitani et officis magnæ ecclesiæ hbellus, græcè et latinè nunc primüm editus cum notis et indice, à —. 1588, in-8.

Réimprimé en 4596, avec le nom de l'éditeur.

« Bibliothèque historique » de Meusel, t, V, part. T, p. 287 et suiv. À. À. B—r.

AGNOSTUS IS. Du Hamez]. Voy. I,

AGUSTUS THESSALIDES [J. A. CarA- RAMONTI |.

Carminum libri IT. Cesenæ, 1788. (M.)

AGRICOLA (Christophorus), Rhætus [David ScarAmIUS |.

Anti-Pistorius. Francofurti, 1590.

On a du même auteur, « Anti-Pistorianum propugnaculum », etc. Francofurti, 4599, in-4.

AGRICOLA (Petrus) [Baur], théologien allemand, mort en 1585.

Ïl latinisa son nom, ainsi que le firent divers de ses compatriotes, notamment Georges Landmann, mort en 4555 et qui futle premier écrivain dont les études se dirigèrent vers la minéralogie.

AGYNODAMUS ENNOSIGERPIUS [Antonius OLIVERUS |.

Epistola ad F. Licetum. (M.)

Voir Niceron, t. XXVII, p. 388.

ANA RACC ME AR CMOS

Analysis libri ad utramque aurem dicti (auctore Josepho KENYERES, cathedralis ecclesiæ Rosnaviensis custode et canonico). Partes 1. Pestini, 1796, in-8.

V. « Catalogus Bibliothecæ hungaricæ Francisci Com. Szechenyi ». Sopronii, typis siessianis, 1799 et ann. seq., 9 vol. in-8 et À vol. in-4. Presque tous les articles que je citerai sur la Hongrie seront tirés de ce précieux catalogue. AMAR ET

ALARISCOTTUS (Gratiosus) [Horatius GRASSI|.

Disputatiooptica. Romæ, s. d.1619. (M.)

ALBANUS (Ægidius) [Gilles de Wirre].

Voy. I, 232 e.

ALBANUS (Joan. Franc.) [Joan. Petrus de LunewiG|.

Næniæ de jure reges appelandi. Romeæ novæ, typis Aldinis, 1706, in-8.

Contre Clément XI, dont le nom de famille était Albani.

« Apocalypsis », p. 5. À. À. B—r,

ALBERTUS MAGNUS. I, 238 d.

ALCUINUS [Paulus Draconus ?] Formularium cum prævia Caroli Magni epistola. Spiræ, 1482, in-fol.

| Diverses éditions portent tantôt l’un, tantôt l’autre

de ces noms; on ignore encore quel est le véritable auteur de cet ouvrage rédigé par ordre de Charlemagne.

ALCUINUS ALTUS 1156

ALCUINOS [J. Cazvinus]. I, 251 a. @&! ALETOPHILUS (Christianus) P. P. [Sa-

n Tor, muel Tescaenick, Pulchovi-Pannonius|.

ALGYONITS: à one De Scripturæ sacræ atque ES ALDINUS (Tobias) [Petrus CasrezLus, ecclesiasticæ in theologià usu et auctori-

pen te NE RARE tate. lenæ, 1735, in-4.

ortus Farnesianus, sive Exactissima | T descriptio rariorum quarumdam plantarum ALETOPHILUS (Curiosus) [Christ. Waquæ continentur Romæ in Horto Farne- GENSEILIUS]. cuit siano, facta à —. Romæ, 1625, in-fol. Tractatus politico-historicus de mori-

bus, ritibus ac ceremoniis, in aulis re-

V. Placcius, p. 27. À. A. B—r. RE que g| Sum et principum, legationibus, congres- ALDOBRANDINUS [Fr. Bricaïo]. 1,[7| sibus et conventibus magnatum usitatis, 255 f. etc. Cosmopoli, 1687, in-12.

ALDROVANDE. I, 953 b, Cet ouvrage est, suivant Placcius, t. I, n°0 4395, à peu près le même que celui qui a pour titre : « Di- ALETHEIUS LI. Lyserus]. [, 254, q: A aulicum, à ratione til Aulis impe-

ALETHEOPHILUS [Gilles de WirtE]. ratorum », etc. Hagæ, 1687, in-12. A. À. B—r.

I, 254 e. ALEXANDER, Anglus [Carrenrier], 1, ALETHES (Parrhasius) [G.G.MEusonEx|]. 257 a.

1, 255 d. ALEXANDER PATRICIUS ARMACANUS

ALESTHINUS (Pistus) [Thom. M. Ma-|C| [Corn. Jansenius]. I, 257 b. MACHIUS |.

Epistolæ ad auctorem anonymum.(Ey- À. L.G. M. D. [Le Gray]. 1,264 c. bel) opusculi : Quid est Papa? Rome, 1787, ALITHINOLOGUS (Eudoxius) [ Joan. 2 vol. in-8. | | Lyon].

Voir Melzi, t. I, p. 34. jy Alithinologia, sive veridica responsio ad

ALETHINUS (Theophilus) [Joannes CLE- Invectivam mendaciïis… fœtam in plurimos rious]. 1, 255 e. antistites Hibernos. 1666-67, in-4.

+ : L'auteur de ce livre, maintenant très-rare, était ar-

ALETHINUS PHILOLAUS [Raphael chevèque de Tuam, en Irlande. Voir le « Manuel du Nuix DE PERPIGNA]. k A Mibente », 5% édition, t. IL, col. 1251, et le « Ma-

Orationes quinque. 1788. (M.) nual » de Lowndes.

ALETHÆUS (Theophilus) [ Joannes ALITOPHILUS [D. B. Morisor]. I, LysErus|. 266 c.

Discursus politicus de Polygamia, edi- P 2

tio altera multo auctior. Friburgi, 1676, ALLÆUS (F.) [Yvo] I, 266 e.

in-8, réimprimé in-4, avec des notes, sous ALLWOERDEN (llenricus ab) [J. L. le titre de Polygamia triumphatrix.…. Mosnemius|. V. ALETOPHILUS GERMANUS. … Historia M. Serveti. Helmstadii, 1727, ALETHOPHILUS [S. Sormière]. I,|el m4.

256 0. | ALPHEUS (L. Lucius) [Guido Grannr].

ALETHOPHILUS [le baron de Merrer- Diacrisis in secundam editionem philo- NICH |. [, 256 c. sophiæ... 1724. (M.) ALETHOPHILUS (Chr.) Henricus a S. ALTHUSIUS (Theodorus) [Mathias Zrm- IGxaTIo |. I, 256 c. | MERMANN |.

à ! - es Historia Eutychiana, ortum, progres- D Ro TA SE NUS | sum, propagationem, errorum enarra-

tionem et refutationem exhibens. Lipsiæ, ALETHOPHILUS GERMANUS [Joannes f 1659, in-4.

LYSERUS |. |

Discursus inter Polygamum et Monoga- ce CLMEES (St) [M Leourex]. I, mum de Polygamia, prodit jam latinè| |2824.

cum cautione, præfatione, et notis margi - ALTKIRCKERUS (Eusebius) [Christ.

nalibus Christiani Vigilis (Friderici Geseni) hujus epistolæ ad Warenbergium (Jo. Tractatus de mvystico et incruento ecas = rc ACT: in Te. 5 de 4 : ; Lyserum) subnexus. 1673, in-4. clesiæ sacrificio, àdversus missæ pontifi- Lyserus avait publié un dialogue sur la polygamie ciæ superstitionem. Neustadii, 1591, in-4. en allemand, sous le nom de Sincerus Warenbergius

Page 1