RARE PENSE
LADA LG PATRON
[. B.S. S. theologiæ professor [Isaacus | e| LB.T. [Jacobus Bonus, Teutonicus]. LE BÆSERIUS |. ; . Fvuyohoyte vera XL quæstionibus expli- De antiquà ecclesiæ Britannicæ liber- cata, et rerum publicarum vero regimini late atque de legitima ejusdem ecclesiæ ac earum majestatico juri applicata à Joh. exemptione à Romano patriarchatu, dia- Ancelio Werdenhagen I. CC. C: Amsfelotribe, per aliquot theses diducta. Brugis, dami, 1632, in-16. Dar 1656, in-4. | Rene ait tait el mia > 10780 ta-fol I. C. P. I C. A. [Jac. CaPELLuS, Pari- ARUBA | lsiensis jurisconsultus |.
1197 IDIOTA
Veterum jurisconsultorum adversüs!|4 Laurentii Vallæ reprehensiones defensio. Parisiis, 1588, in-8.
IDIOTA [Raymondus Jorpax |.
Contemplationes de amore divino, de Marià Virgine, de verà pœnitentià, etc, (edente Jac. Fabro, Stapulensi). Parisis, Henr. Stephanus, 1519, in-4; Simon Colinœus, 1530, in-12.
L'auteur, prévost de l’église d'Uzès, en 4381, avait b pris par modestie le nom d’Idiot. NS ne
IEC
De rebus auspiciis... Carol... Britanniæ regis, etc., sub imperio... Jacobi Montisrosarum marquionis, comitis de Kincardin, etc., supremi Scotiæ gubernatoris anno 1644, et duobus sequentibus præclarè gestis, commentarius. Interprete A. S. (seu Potius auctore A. Sophocardio, | & anglicè Wishart, Montisrosarum capellano). Londini, 1647; Paris., lo. Bessin, 1648, in-8, 3-édit. ; Londini, 1662, in-18.
L’explication de ce titre m'a été donnée très-obligeamment par le savant M. Pinkerton.
L'ouvrage de Wishart a été traduit en français par l'abbé Gaudin (Voy. Superch. ***, IE, 4 057 d.)
On croit qu'il s’est plus servi de la version latine
que de l'original anglais. A. À. B—r.
Les initiales I. G. signifient Jacobus Graham. O1. B. | d ILBACHIUS (Odoacer) [Jacobus Laner- CHIUS |.
Acta SS. MM. Christi vindicata, Rome, 1722, 2 vol. in-4. (M.)
ILLYCINUS (Angelus) [Angelo p’ELcr|.
In reditu Ferdinandi IT Idyllium., Florentiæ, 1814, in-8. (M.)
D’Elci était un bibliophile des plus fervents ; il s’était proposé de réunir les éditions originales de tous € les classiques grecs et latins ; sa collection, fort impor tante, est entrée après sa mort dans une bibliothèque publique à Florence. La « Biographie universelle » (supplément de la première édition) a consacré | un article à d'Elci, auquel on doit une belle édition de Lucain, 48141, in-4, rélmprimée en 1829, in-8.
IMBROLLIUS (F. Salvator) [Athanasius KIRGHERUS, S. J. |,
Specula Melitensis encyclica, sive Syntagmatanovoruminstrumentorum physico-| | mathematicorum. Messanæ, 1638, in-12, et dans le livre VI de la « Technica curiosa »
du P. G. Schott. (M.)
INCERTUS AUCTOR {|fenricus Scno- Rus, si Prospero Marchand fides].
Simplex narratio, indicans et exponens, meretriculam quamdam Anglam nunquam | Papam fuisse. 15388, in-4.
Voir aux Anonymes latins : « Jesuitas Pontificum...» ;
IRENICUS 1198
INCERTUS THEOLOGUS ROMANUS
[Frid. SPee, S. J.[.
Cautio criminalis, seu de processibus contrà Sagas. Rinthel., 1631; Francofurti, 1639, in-8.
V. « Superch. ». P. Fr. S. d. NE, 93 f, etc Œuvres diverses » de Bayle, t. IT, p. 895. A. À. B—r.
INCOGNITUS.
In Psalmos. Mediolani, 1519, in-fol.
Réimprimé plusieurs fois.
Cet ouvrage paraît être d’un carme polonais de la fin du x1ve siècle, nommé Michel Angrianus, ou plutôt de Ayguanis. (« Bibl. lat. du moyen âge », de Fabricius, in-8, t. 5).
On a aussi attribué ce Commentaire à P. Berchoire. À. À. B—r.
INGENUIS (Franciscus de) Germanus [Paulus Sarpus, Venetus|].
De Jurisdictione seren. reip. Venetæ in mare Adriaticum epistola ad Liberium, Hollandum (Nicolaum Crassum) adversûs J. B. Valenzulam Hispanum et Laurentium Montium Romanum, qui jurisdictionem illam non pridem impugnare ausi sunt (ex italico in latinum versa à Nic. Crasso, advocato). Eleutheropoli, 1619, in-4.
Voir Melzi, t. II, p. 33.
INGHIRAMI (Curtius) [Th. INGHIRAMI |.
Etruscarum antiquitatum fragmenta , quibus urbis Romæ, aliarumque gentium primordia, mores, et res gestæ indicantur (à Prospero Fesulano olim abscondita) à Curtio Inghiramio reperta Scornelli propè Vulterram. Francofurti (Florentiæ), 4637, in-fol.
Les savants sont assez généralement convaincus au-
jourd’hui que Prosper Fesulanus, prétendu contempo-
rain de Cicéron, est un nom imaginaire, et que l’auteur des fragments contenus dans ce volume ne remonte pas au delà du xvie siècle. Voy. aux Anonymes latins : « Antiquitates (ad) etruscas ». A. À. B—r.
Ernst et Vossius regardent ces « Kragmenta »
comme apocryphes et comme ayant été fabriqués par T. F. Inghirami, bibliothécaire du Vatican ; d’autres ont mis l’imposture sur le compte de Rafaelle Maffei, dit «el Volterano » ; Allatius a imputé le fait à Curtio Inghirami. Melzi (t. 1, p. 383) renvoie à l'ouvrage du chanoine Maria Listi : « Documenti intorno all’antichità toscane di Curzio Inghirami. (Florence, 1732) etaux « Novelle della Rep. lett. » p 249 et suiv.
IRENÆUS (Philopater) [R. BELING].
Voy. Il, 344.
IRENÆUS (Paulus)[P. Nicoze|. Voy.Il, IRENICUS (Erasmus) [ Ant. Brun |.
Voy. Il, 345.
IRENICUS (Franciscus) [Phil. Andr.
OLDENBURGERUS|.
Collegium juris publici. 1670, in-1.
Apocalypsis, p. 23. A. À, B -r.
1199 ISIDORUS