DENIS
Selecta Senecæ opera, latinè et gallicè, interprete —. Paris, Barbou, 1761, in-12.
PHALETRANUS (Georgius [G. G. H. PLATHNERUS].
Exercitatio de sϾptei judaici ee itione.
Exstat in « Syntagmate » græcii, p. 381.)
Erycius)
1239 PHÆMO
PHÆMO PHILOSOPHUS.
Cynosophion , sive de curà canum, eræce cum latinà interpretatione et annotationibus Andreæ Aurifabri med. Vratislaviensis. Wittembergæ, 1545, in-8.
On croit que cet ouvrage est de Démétrius Pepagomène, médecin de l’empereur Paléologue vers l'an 1961. Voy. la « Seconde lettre d’un médecin de Montpellier » (M. Amoureux). p. 82. A. À. B—r.
PHÈDRE. Voy. II, 99.
PHEREPONUS [Joannes CLerrcus].
Appendix Augustiniana , complectens S. Prosperi de ingratis carmem, etc., cum Joan. Phereponi, et aliorum notis.
dissertationibus, censuris et animadversionibus in omnia S. Augustini opera.
Antrerpiæ, (Amstelodami), 1703, in-fol.
PHILADELPHUS (T. N.) [David Roruus, seu Roorx, episcopus Ossoriensis|.
Voy. IIT, 101.
PHILADELPHUS (Irenæus) [Lud. pu Mouzi|. Epistola ad Renatum Verdæum (An-
dream Rivetum) de nuperis motibus in!
Anglià cireà religionem ortis. Eleutheropoli (Basil.), 1641, in-4.
PHILADELPHUS (Irenæus Simplicius) [Samuelus MarEsius |.
Popularis ad popularem ; sive epistola, partim increpatoria, partim apologetica, ad D. Petrum Bacca Szatthmari Ungarum,
super libello quem nuper emisit « Frane-!
keræ » sub hoc titulo : « Defensio simpli-
citatis Ecclesiæ, etc. » Groninge, 1649,
in-4.
PHILADELPHUS (Janus) [Joan. Nicolaus PEcHLINUS|.
Corsultatio desultoria de christianorum sectà, et vitiis pontificiorum. Patavii (Amsterodami), 1688, in-8.
Gette Consultation élait comme l'essai d’un plus grand ouvrage, « de Religione medici », que l’auteur avait dessein de donner. ;
Mollérus, « Cimbria Litterata », t. 2, p. 687, assure que Pechlinus avouait lui-même avoir déguisé son style IT écrivit cette pièce à l’occasion du changement de reigion de Stenon, médecin célèbre du Danemarck, qui avait embrassé la religion romaine. Cet ouvrage, qui est fort court, lui attira des ennemis. (Chaufepié, Rem. BL.) A. A.B—r.
PHILADELPHUS (Eusebius), Cosmopoita [Nicolaus Barnaun|.
Voy. If, 100 c.
PHILADELPHUS (D. Simsinis), Spirensis, [Simo Parruus, medicus Moravus].
Metamorphosis mundi, quâ omnium in mundo rerum vicissitudines, mutationes, aut etiam eversiones verè et graphicè de-
alpinguntur, etc.
PHILALETHES 1240
Lugd. Batav., 1626, in-12.
Placcius, t. 2, n°0 2518.
PHILADELPHUS (Eug.) [Fr. Anar].
Voy. IIE, 101.
PHILALETHAS hyperboreus VIvES |.
In anticatoptrum suum quod proprè diem in lucem dabit, parasceve, sive adversüs improborum quorumdam temeritatem, illust. Angliæ reginam ab Arthuro Wailliæ principe priore marito suo cognitam fuisse, impudenter et inconsultè adstruentium Susannis extemporaria, Luneburgi (Luxemburgi), 1533, in-8.
C'est Val. André qui attribue cet ouvrage à J. L. Vives.
PHILALETHA (Irenicus) [H. L. BEx- THEIN]. Voir PAcIFIeus.
PHILALETHA ( Anonymus }, philosophus [Georgius STARKEY|.
Introitus apertus ad occlusum regis palatium, curante Joanne Langio. Amstelodami, 1667, in-8.
PHILALETHES ( Irenæus )} [ Samuele PrzIPCOVIUS |.
Anonymi dissertatio de pace et concordiâ Ecclesiæ, Eleutheropoli, 1628, in-8 :
1630, in-12; et dans le volume intitulé :
« Cogitationes Sacræ »..... Eleutheropoli, 16992, in-fol.
PHILALETES ( Eireneus Philoponus ) [edente Georgio Srarkey].
Medulla alchimiæ duabus partibus, carmine descripta. Londini, 1654-1655,2 vol.
in-8, en vers anglais.
Voir « l'Histoire de la philosophie hermétique », par Lenglet Dufresnoy, t. 3. A. A. B—r.
PHILALETHES (IrenϾus) [G. px Witre]. Voy. II, 101.
PHILALETHES (N.) Voy. Il, 401.
PHILALETHES (Germ.) [Ch. ne Bras].
Voy. I, 101.
PHILALETHES [ Gasp. KonLiansrus.
Med. D.]. | Dilucidationes quædam valdè necessariæ in Gerardi Crocsii historiam Quakerismi.
Amster., 1696, in8.
PHILALETHES BLas1|. :
Epitone Veriniani operis de regula fidei.
Megalopoli, 1791, in-8. (M.) PHILALETHES [Rossr] congregat. oblat, Voy. Melzi, IT, p.335.
Pr
[Dom GERBERON].
( Petrus } [ Clemens
1241 PHILALETHES PHILELPHUS 1242 PHILALETHES (Irenæus) [Constantinus |, PHILALTHEUS ( Lucillus ) [ Lucillo RONCNTE | MaGGi DE BRescrA, professeur de méde- Ad amicum epistola de spe theologica, cine; il était, sous ce nom, appelé à l’Aca- AG . > 4 É H . Es A .
1772, in-8. (M.) demia degli Affidati de Pavie|. (M.) ») Q fQrn REC e » ë … PHILALETHES [SIEBENKEES, antecesso PHILALETHUS (Candidus) [ Andreas in Academià Altforfiensi]. BLANcur, Presbyter Genuensis]. Apocalypsis CL jurisconsultorum et Voy. II, 1153 e. scriptorum juris pseudonymorum collecta. : sf Solisbaci, 1805, in-8, 46 p. . Re ORETHEUS [| Anton. TonGIToRI Cet ouvrage est remarquable par l'indication des re s le sources où l’auteur à puisé ; il ne lui a manqué que de b Apologetica epistola de patria Ê: Sylvoir tous les ouvrages dont il parle, pour en donner les viæ Panormitanæ. Panorm, 1715, m4. titres d’après le vrai frontispice. J'ai donc été exposé (M.) à ne pas citer le véritable titre des ouvrages que je Sn : : fais connaître d’après son « Apocalypsis ». La Table des PHILARCHÆUS (Lucius) [Michæl Anauteurs remédiera à cet inconvénient. Je me permet- gelus MONSAcRATO |, trai encore deux remarques sur ce petit ouvrage : Ædium Farnesiarum tabulæ illustratæ. 40 L'auteur n’eût pas dû placer parmi les pseudo- Romæ, 1753, in-4. nymes Minus Celsus, qui a réellement existé. Voy. la s : , dissertation de Schelhorm, « de Mino Celso, Senensi ». PHILANAX (Philander) [Joan. Seyffert]. Une, 1748, in-4. I. Deliberatio de compescendo perpetuà 20 Il avance à tort, d’après Jugler, que la Réponse | | crudeli conatu jesuitarum, Francofurti, au conseil, donnée par Charles du Moulin, sur la dis- 1632. in-4 | suasion de la publication du concile de Trente en Il lobora heroi beatrix sf trix France. Lyon, 1584, in-18, parut sous le nom de . le: SUR AREQIEE ; . DR LOIS TENTE Raymondus Rufus (Raymond le Roux). Elle porte le eauem jesuitipierda. 1619, in-8. nom de Pierre Grégoi son vérit: è . 7 - r GS PAS LSIEeIPRE A AS PHILARETHA (Alethinus) [Th. M. Muur HET MCE MACHI|.
PHILALETHES civis utopiensis [Ulricus Epistolæ de Ven. Jo. Palafoxii ortho- AB HUTTEN|. | | doxia. (Romæ), 1772, 3 vol. in-8. Dialogus de Facultatibus Romanensibus . , nuper publicatis. Interlocutores, Henno PHILARETUS (Gilbertus) [Gislebertus rusticus, etc. In-8, 28 p. d LIMBORTH, Leodiensis ecclesiæ canonicus |. Freytag, « Adp. litt. », t. 3, p. 504. MR de au dt Ke A . otissimum de Spadanis. Aniverpiæ, 1599, PHILALETHES APHOBUS [G. C. Trom-| |. “ :
BELLI |. c : Lelong, t. 1, n°5 3231 et 3232. . À. B—r.
Priorum quatuor de cultu sanctorum ons A En EN E dissertationum a J. C. Trombelli editarum PHILARGYRIUS CANTABRIGIENSIS vindiciæ.. Bononiæ, 1751, in-4. (M.) [J. C. pe Pauw]. Voy. I, 103. PHILALETHES ELEUTHERIUS (Ire-| PHILELEUTHERUS HELVETICUS næus). | nus | |[J. 9. Zmmmermanx|. Voy. Il, 106. Rerum nuper in regno Scotiæ gesla- | €
rum historia. Dantisci, 1641, in-8.
Cet ouvrage a été rédigé par W. Spang, ministre en Hollande, sur des notes de Robert Baillié. O1:
PHILALETHES POLYTOPIENSIS CIVIS [Hortensius Lanpi].
I. Forcianæ quæstiones in quibus varia Italorum ingenia explicantur. Basileæ ,
Il. In desiderii Erasmi funus dialogus.
Basileæ, 1540, in-8.
PHILALETHES ROMANUS [ M. Rr- CHINI |.
Ad theologum Levaniensem epistola de justa Bibliothecæ Iansenianæ proscriptione. 4750, in-4. (M.)
PHILALETHES VERUS [P. Barezut|. |
Ad falsum Philalethem. Mediolant, 1760, in-8. (M.)
PHILELEUTHERUS LIPSIENSIS [Ric.
BexrLey|. Voy. IL, 106.
PHILELPHUS (Franciscus), aut. supp
I. De liberorum educatione. Parisus, 1508, Tubingæ, 1518, etc.
C’est un ouurage de Maffeo Vegio de Lodi et il avait été imprimé sous son nom à Milan en 1491 chez Léonard Pachel.
I. F. Nigri de grammatica... Libani sophisiæ de componendis epistolis præceptiones per Philelphum traductæ. Mediolant, 1502, in-4.
Cette traduction est de Genticus Virunius, et c’est sous son nom qu’elle a été imprimée à Pavie en 1504 ; l'éditeur milanais eut recours, pour faciliter la vente de son livre, à une supercherie en le plaçant sous le nom d’un écrivain plus connu.
IL. Homeri Odyssea de erroribus Ulyxis per Francisum Philelphum e græco tra-
1243 PHILERMUS PHILOTEUS 1244 ducta. FE Bernardinus de V “tulibus. a Giannotti fut attaché en qualité de médecin au comte in-fol. Gui Rangone, qu’il suivit dans ses expéditions mili-
ae ; , : taires et qui, par attachement, lui permit de prendre
Aucun des écrivains qui que parlé de Philelphe n'a sa A mere s Le à B te # mentionné cette traduction de l'Odyssée, et il est très- | permis de croire que l'éditeur vénitien a eu recours D TR TE AR La rPAILOLAUS [Ism. BouzzrauDp|.Voy. ll,
On a également publié à Rome, sous le nom de Philelphe, une traduction latine des Vies de Thésée et de Romulus, composées par Plutarque; il les désavoue dans ee [Gætano CAPE :CE | « foL. une de ses lettres, etil dit que c’est l’œuvre du flo- e æneo Sigillo. Neapoli, s. a., in-fo rentin Lasso. (M.) b (M. )
PHILERMUS ( Antonius) [ Antonius PHILOMATHUS [Card. Crisius]. Voy. PRATE, sive DA PRATA |. III, 141.
In laudem Matthæi Barbari PAVE e. .
. PHILOMUSDUS (Alexiaccus) [Petrus Bur-
Inséré dans le tome XLIT de la « Nuova Raccolta . + ACT d’opuscoli ». Venezia, 1787, in-192. MANUS minor et C. JUBERUS |.
Sapientia hyperboreali S, S1vE es EE: [M RiNGmanN]. Voy. IL | |litteraturæ Barbaro- -SCY thicæ. 1733, in-8 PHILONOMUS (Petrus)[Cyprianus RE- PHILETYMUS [Lib. Fromoous ].| |éxpnus]. (Petrus/[Gyp il 1: | “Nat Voy. If, 107 c| De usu bonorum ecclesiasticorum pro
PHILIATER (Evonimus) [Conradus Ges- canonicis evangelicis. Trajecti ad Rhenum. NERUS |. L ; pe d Lee « Apocalypsis », p, 31, AA ,B—r:
De remediis secretis. Tiguri, 1552, | 1558, in-8. PHILOPATER | P. Pearsonus |. Voy.
Traduit en français. V. III, 407, f,. Ur, 114
PHILOCALUS (Joannes). PHILOPONUS [C: PLauTtus vel PLAUTI-
On ne sait pas au juste quel était le nom de cet au- NUS]. Voy. UT, 115. teur de vers latins imprimés à Naples au vie siècle ; PHILOPONUS (Lotarius) [ Franciscus il était n6 à Troja dans la Capitanate. (M.)
4 KE d \Junivus |.
À PHILOCARDIUS (Hieron. Lagomarsinus Joannis Bodini de magorum dæmono- S. J.). Voir Secranus (Lucius). manià libri IV, è gallico in latinum versi. PHILODOXIUS DIARETES [LÉBne | Basileæ, 1581, in-4; Francofurti, 1590, j RE BERTI|. In-S.
Des pièces de vers en l'honneur des Médicis impri- « Remarques critiques » de l’abbé de Saint-Léger mées en 1587 et en 4588. Cette attribution indiquée | dans le « Journal encyclopédique », novembre, 1783, par Baiïllet et Cinelli est combattue par Melzi. |p. 514. À. À. B—r.
PHILOLOGUS (Benedictus) [Benedetti PHILOROMÆUS ADEISIDÆMON [Joh. RiccARDINTr |. e | Baptista DE GASPARIS|.
Cet érudit, mort en 1506, dut son surnom au zële avec lequel il se consacra aux études philologiques ; il publia des éditions d’un grand nombre d’auteurs anciens ; nous citerons seulement celles d'Orphée, 4500, Catulle, Horace, Salluste, 1503, Virgile, 1504, Térence, 4505, etc. (M.)
PHILOCEUS FREINSHEMIUS |.
Schediasma de Vicariatu Palatino. 1658, n-4.
Baillet et Placcius se sont exprimés cu manière aussi vague qu’'inexacte sur cet article. J'ai suivi la
( Gratianus )} [ Johan.
« Biblioth. Juris selecta » de Struvius, 1756, p. 698. À. A. 5-0 PHILOLOGUS (Thomas) [Th. Gran-
(l | NOTTI RANGONE, Ravennas |. | Tractatus de repentinis, mortiferis et, | ut ità dicam, miraculosis nostri Lemporis !
ægritudinibus. Venetus, 1534, in-4, sex k
folior .
Vindiciæ adversus sycophantas Jurivienses. Coloniæ, 1741, in-12.
C’est une défense de Muratori. AAC EE Tr.
PHILO-ROMANUS I! Dorothæus Lor- FIUS, 5. d. |. ; Defensio brevis constitutionis Innocentu X, de quinque propositionibus Jansenii.
Leodii, 1654, in-4.
PHILOTEUS [Carozus Lupovrceus, elector |.
Symbola christiana, quibus idea homipe christiani exprimitur (auctore principe Carolo, tune temporis dignitatis electoralis arc hipalatinee hærede ; post obitum autem patris. CA A ico, electore. Francof., 1077, in- ; Lugd. Batav. ;, 1682, in- 12.
« Gerdes florileg. 1763, in-8, p. 276.
histor. crit.,
PHILOTHEUS
PHILOTHEUS BACCALAUREUS [Joann.
GONTERIUS |.
Declaratio errorum nostri temporis.
Rothomagi, 1610. (M.)
PHITAKER (J. G.) [G.-A.-J. Hécarr].
NOviUr 419;
PHOEBONIUS (Mutius) [FEBoNI |.
Historia Marrorum libri tres. Neapoli, 1678, in-4.
Ouvrage reproduit dans le « Thes. Antiq. Ital., t. IX; il est indiqué dans le « Manuel », nous ne le , rencontrons pas chez Melzi.
PHOTISTICUS (Priscus Censorinus [4.- V. GRAVINA|.
Hydra mystica, sive de corrupta morali doctrina. Coloniæ (Neapoli), 1691, in-4.
PHYSIOPHILUS (Joannes) [ne Born]. |
Voy: t. III, 121 d.
PICCOLOMINI [Æxeas Syzvius|, auteur supposé.
De crudeli amoris exitu Guiscardi et Sigismondæ.
C’est à tort que cette traduction latine de la première nouvelle de la quatrième journée du « Décaméron » à été insérée dans les Œuvres d'Ænecas Sylvius, qui devint pape sous le nom de Pie II, et c’est également à tort que Ménage la lui attribue (« Anti-Buillet », t. I, p. 330); elle est en réalité de Léonard Bruni d’Arezzo, et c’est sous son nom qu’elle a été imprimée. (M.)
+ Le « Manuel du Libraire » indique diverses éditions de cette traduction; une d'elles, fort ancienne, présente les écussons de Fust et Schoyffer. (M.)
PIERCHAMEUS (Morinus) [| Symphor.
CHaMpier]. Voy. IT, 124.
PIGEAUD (Thomas Joannes) [vel potits Jo. Henr. JUNGIUS].
De Vespasiano Imperatore ejusque jurisprudentià. Lugd. Batav., 1762, in-4.
PIGNATELLUS (Antonius), auf. supp.
Fluvius igneus. Oratio de Spiritu sancto. Romæ, 1633, in-4.
Le véritable auteur de ce discours est le jésuite KFrancesco Brevio. (M.)
PISTORIUS (Hermes) [Hermannus Bo- SENDORFF, S0C. Jesu |.
Stellula catholicæ orthodoxæque fidei.
Monaster. Westph., 1614, in-4.
PIUS (Thomas) Hispanus|.
Commentarii in primam partem Thom&æ Aquinatis. Matriti, 1619, in-fol.
PLACENTINUS (Julius Clemens) [J. C.
Scott]. Voy. III, 178.
[Thomas IruREN, jesuita