SOLT
Observationes ad ancoram sauciatorurm J. Corn. Weber. Ferrariæ, 1687,in-8. (M.)
WENDROCHIUS (Will) [P. Nicoze].
oy. LI, 992.
WICKIUS (Johannes) [ Faustus Socinus |.
Refutatio de divinitate Filii et Spiritûs Sancti. 1594, in-8, (M.)
WIDDRINGTON (Rogerus), anglus [Thomas PRESTON|.
Apologia cardinalis Bellarmini pro jure principum, ete. Cosmopoli, 1611, in-8.
Baillet doute si Thomas Preston, ES anglais, ou Simon Vigor, magistrat français, est caché sous ce masque ; mais le ministre Allix semble lever toute. incertitude, puisque, dans un ouvrage imprimé à Londres, il désigne Thomas Preston ‘comme l’auteur caché sous le masque de Widdrington. Voy. l'ouvrage intitulé : « Determinatio Fr. Joannis, prædicatoris Parisiensis. ..» Londini, 1686, in-8.
Le Catalogue de la Bibliothèque d'Oxford distingue plusieurs Preston.
Celui qui a pris le masque de Widdrington avait pour prénom Roger, et non Thomas. Aussi Baillet a-t-il joint l’épithète douteux aux mots Thomas Preston.
WIGANDUS (Joachimus Vitus) [Joh. Vajentinus WI£Lius|.
De medicorum Germanorum itineribus.
Friburgi, 1078, in-12.
WIGANDUS (J. R.) [R. H. Rozurus].
Tractatus historico-critico-curiosus de
Cornelius)
catholicus
Francofurti ,
nobilbus theologis 1714,
|in-8.
Ouvrage déjà publié en 1799 à Rostock, sous le nom de Rollius. Il n’eut pas un grand déhit, et le libraire imagina de le reproduire sous un autre nom.
AA. Det
WILLMANN (Ernestus) [J. B. Guapa- GNINI].
De tollenda Ecclesiastici Calendarii perenni instatibilitate. Ticeni, 1788, in-8.(M.)
WIRSTENBRUKIUS (Ernestus) [Aloysius PoGGr|.
Animadversiones criticæ in Breviarii Romani lectiones. . (M.)
WISARTUS (Donatus) [Gorvisus, Trivonensis theol. professor |.
Fides Jesu et Jesuitarum, sive collatio doctrinæ Jesu cum doctrinà Jesuitarum ex SS. Literis, Patrum scriptis et Jesuita-rum libris. Item confutatio juramenti Papistici. Oppenhemi, 1610, in-8.
La première édition de cet ouvrage, suivant De Bure, « Bibliographie instructive », jurisprudence, n° 14014, est de l’année 1578. Jean Marbach en a été l'éditeur.
Le nom de Gotvise se lit sur le frontispice de la réimpression insérée en 1585 dans le recueil intitulé : « Doctrinæ Jesuitarum præcipua capita ». 6 vol. in-8.
WITHLINGUS [Joann. BRENTIUS |.
Voy. IT, 1189 c.
WITHUS (Joannes) [Stephanus Garor- NERUS, Wintoniensis episcopus |.
Diacosio-m artyrium, hoc est, testimonium ducentorum de veritate corporis et sanguinis Christi in Eucharistià, adversùs
Der ee De
(Ticini.) 1777, in-8
Petrum Martyrem. Londini, 1553, in-4.
Voy. Placcius, p. 617. AV A#B—r,
WOLFIUS (Ambrosius) [rt HER- DESIANUS |.
Consensus orthodoxus sacræ scripturæ et veteris ecclesiæ de sententià et veritate verborum cœnæ Domini. Heidelberge .
1574, in-4 ; Tiguri, 1578, 1585, in-fol.
L'édition de 1585 n’est qu'anonyme. Voy. les mots : Refutatio consensüs.…. A. À, B—r.
1289 XERDA
XERDA (Alicetus Alinas de) [Cajetano ALESSANDRI |.
Confessarius monialium. (M.)
YSIDORUS [Ricüuzenus].
Voy. Il, 346 D.
ZAMOSCIUS (Joannes Sarius) [Car. Sr- GONIUS |.
De senatu romano libri duo. Venoetits, 1563, in-4.
Ce traité est attribué à Sigonius. dont Zamoscki élait le disciple, A..A. B—r.
ZANCHIUS (Lucius ZANcur].
Poemata varia. In-4.
Petreus) [ Bail.
Ce poëte du xve siècle changea son prénom de Pierre en celui de Basile, lorsqu'il embrassa la vie monastique. Ses œuvres ont été plusieurs fois réimprimées, notamment par les soins de Serassi, à Bergame, en
ZERCOWSKI(Joannes) [Andreas RoSEN- WALD, S. J.|.
Laureæ academicæ serenissimo Uladislao IV, Poloniæ regi oblatæ (lyrico carmine). Vine, 1633, in-fol.; Rome, 1639, in-#, inter varias orationes.
XERDA 1290
ZWEIBURG (Ehrenhardtus) [Zacharias
à | ZWANZIG |.
Voy. ÉHRENHARDIUS.
ZYTHANDER A:BUDE [{ Theodosius SCHOEPFFERUS |.
Tractatus de jure Braxandi. 466%.
Réimprimé sous le vrainom de l’auteur.
** [Marquardus HerGotr|.
Vetus disciplina monastica, seu collectio auctorum ordinis S. Benedicti maximam partem ineditorum, qui antè 600 fere annos per Italiam, Galliam atque Germaniam de monasticà disciplinà tractarunt. Prodit nunc primüm operà et studio —, presbyteri et monachi benedicti è conoregatione S. Blasii in Sylvà nigrà. Pa.
risiis, 1726, in-4.
La préface de ce recueil excita de grandes plaintes de la part des religieux de Saint-Germain-des-Prés attachés à la règle qu’on y contredit sur labstinence et sur divers points. Vincent Theiïllier passa pour en être l'auteur ; il protesta qu'il n'avait eu d'autre part à cel ouvrage que de réformer la latinité d'Hergott. (« Hist. litt. de la congrégation de Saint-Maur », par dom Tassin, p. 438.) A. À. B—r.
ONG PCGTIULTENT|
De quadraturæ et dimensionis cireuli doctrinâ. Luccæ, 1769, in-8. (M.)
nee ne CV CN == 06 me